توپ غول پیکر «گوستاو»؛«سلاح معجزه آسا»
زمانی نازی ها بزرگترین توپ جهان را ساختند که ۱,۴۹۰ تن وزن داشت و گلوله هایی به طول بیش از ۳.۶ متر را شلیک می کرد تا فرانسه را ویران کنند. توپ ریلی Schwerer Gustav که آلمانی ها آن را «سلاح معجزه آسا» می نامیدند، بزرگترین آتشبار توپخانه ای بود که در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد
در اوایل جنگ جهانی دوم، آدولف هیتلر رهبر حزب نازی که اشتیاق زیادی به حمله به فرانسه داشت دستور ساخت یک اسلحه ی جدید و قدرتمند را صادر کرد که بتواند در بتن های خط پدافندی موسوم به «ماژینو» در مرز دو کشور نفوذ کرده و آن را نابود کند زیرا این استحکامات تنها مانع فیزیکی مهم بین آن ها و غرب اروپا به شمار می آمد.
هیتلر در حال تماشای توپ «گوستاو»
در سال ۱۹۴۱، یک سال بعد از اشغال فرانسه توسط آلمانی ها، یک کارخانه ی اسلحه سازی آلمانی به نام «فردریش کراپ اَی جی» ساخت توپی غول پیکر به نام «گوستاو» (Gustav ) را به دستور هیتلر آغاز کرد. این توپ ۴ طبقه با بیش از ۴۷ متر طول و ۱.۳۵۰ تن وزن می توانست گلوله هایی با وزن تقریبی ۵.۰۰۰ کیلوگرم را از لوله ی ۳۰ متری خود شلیک کند.
این اسلحه ی مخرب و غول پیکر به صورت مجانی در اختیار ارتش آلمان قرار گرفت تا شرکت اسلحه سازی کراپ مشارکت خود در نبردهای آلمان را نشان دهد. در بهار سال ۱۹۴۲، در محاصره ی شهر سواستوپول در روسیه از این توپ بزرگ رونمایی شد. این توپ با لوله ی خود به قطر ۷۷.۵ متر بیش از ۳۰۰ گلوله را روی این شهر در شبه جزیره ی کریمه فرو ریخت.
برای نشان دادن بزرگی این توپ، بیش از ۲۲ نفر روی لوله ی آن قرار گرفته اند.
مشخصات
- نوع سلاح: توپ ریلی
- سازنده: سفارش شده در تاریخ ۱۹۳۴ به شرکت کروپ در اسن آلمان
ولی تا مارس ۱۹۳۶ هیچ کار عملی برای ساخت این توپ انجام نشد. سر انجام در اوایل سال ۱۹۳۷ طرح نهایی تصویب و شروع مراحل ساخت این توپ بزرگ کلید خورد
- کالیبر: ۸۰سانتیمتر
- وزن: ۱۳۵۰ تن
- طول: ۴۷٫۳ متر
- عرض: ۷٫۱متر
- ارتفاع: ۱۱٫۶ متر
- مهمات: گلولهٔ آتشزا/گلولهٔ ضد استحکامات
- وزن مهمات: گلولهٔ آتش زا: ۴٫۸ تن
- گلولهٔ ضد استحکامات: ۷٫۱تن
- برد: گلولهٔ آتش زا: ۴۸ کیلومتر
- گلولهٔ ضد استحکامات: ۳۸ کیلومتر
- سرعت گلوله: گلولهٔ آتش زا: ۸۲۰ متر بر ثانیه
- گلولهٔ ضد استحکامات: ۷۲۰ متر بر ثانیه
با این وجود، به زودی مقامات ارتش آلمان متوجه نقص های بزرگ این اسلحه ی خارق العاده شدند که برخی از آن ها به شرح زیر بودند:
- سایز بزرگ این توپ غول پیکر آن را به یک هدف ساده برای بمب افکن های نیروهای متفقین تبدیل می کرد.
- به خاطر وزن بسیار زیاد تنها با استفاده از یک خط ریلی خاص و پرهزینه امکان انتقال آن وجود داشت و نازی ها برای ساخت این خط ریلی نیز باید مدت زمان زیادی را صرف می کردند.
- این توپ بزرگ برای انجام عملیات به بیش از ۲.۰۰۰ خدمه نیاز داشت.
- سر هم کردن ۵ قطعه اصلی این توپ در میدان نبرد ۵ روز و کالیبره کردن آن نیز ساعت ها زمان می برد.
- در هر روز تنها ۱۴ گلوله از این توپ شلیک می شد.
به همین دلیل مقامات ارشد نظامی آلمان از توسعه ی توپ گوستاو دست برداشته و بعدها این توپ بدست نیروهای متفقین افتاده و آن را اوراق کردند.
از روی زمین این توپ مانند یک ساختمان چهار طبقه به نظر می رسید – و بیش از ۴۲.۶ متر طول و بیش از ۶ متر عرض داشت. فقط لوله این سلاح شگفتانگیز ۳۰.۵ متر طول داشت – و میتوانست دو نوع گلوله شلیک کند: یک گلوله بیش از ۴.۸ تنی با قدرت انفجاری بسیار بالا و یک گلوله سوراخکننده بتن به وزن بیش از ۷.۵ تن. هر گلوله این توپ از دو مرد بلندتر و دو برابر عرض یک انسان بود. این توپ آنقدر بزرگ بود که صدها مرد فقط برای کار با آن و شلیک یک گلوله مورد نیاز بود.
توپ گوستاو با کالیبر ۷۷.۵ سانتیمتر میتوانست اهدافی را در فاصله ۴۸ کیلومتری هدف قرار دهد، با نیرویی که می توانست همه چیز را نابود کند. این توپ در واقع در پنج بخش حمل می شد: حلقه و بخش انتهایی توپ، لوله که به دو قسمت تقسیم می شد، جلیقه لوله، پایه و قلاب ها.
این ابر توپ توسط کمپانی Krupp – یک شرکت فولاد مستقر در اسس- در سال ۱۹۳۶ و برای کمک به تهاجم آلمان به فرانسه در مه ۱۹۴۰ طراحی شد، اما بعداً در جنگ تنها علیه اتحاد جماهیر شوروی استفاده شد. در آن زمان، مفهوم چنین سیستم توپخانه ای غول پیکری از قبل وجود داشت – کشورهایی مانند بریتانیا که توپ ۳۹ تنی تزار را در اختیار داشتند و آلمان در سال ۱۹۱۴ توپ ۴۷ تنی “Big Bertha” را توسعه داد.
هیتلر نیز رویای داشتن چنین سیستم تسلیحاتی گسترده ای را در سر می پروراند که نه تنها بتواند دشمن را بترساند – بلکه اهداف مورد نظر را نیز با خاک یکسان کند. در دهه ۱۹۳۰، نازی ها شروع به طراحی نقشه هایی برای چنین سلاحی کردند که بتواند از خط دفاعی موسوم به ماژینو لاین فرانسه عبور کند. این امر مستلزم آن بود که چیزی بسازند که بتواند ۶.۷ متر بتن تقویت شده و حداقل یک متر فولاد جامد را سوراخ کند – به عبارت دیگر، سلاحی متفاوت از آنچه جهان تا آن زمان دیده بود.
در حالی که نازی ها توانستند چنین قطعه توپخانه ای غول پیکری را بسازند، برای استفاده از این توپ عظیم در فرانسه کمی دیر شده بود. اگرچه از توپ Schwerer Gustav برای عبور از خط ماژینو لاین استفاده نشد، نازی ها قدرت این سلاح جدید را در سال ۱۹۴۲ آزمایش کردند.
طبق گزارش ها، تیمی متشکل از ۱,۰۰۰ مرد چندین هفته طول کشید تا این توپ را سرهم بندی کنند و سپس آن را برای کمک به ارتش آلمان نازی در طول محاصره سواستوپل ارسال کنند.
توپ Schwerer Gustav برای اولین بار در نبرد سواستوپل بکار گرفته شد و برای نابودی یک انبار مهمات زیرزمینی، به سمت یک صفحه سنگی بسیار مستحکم شلیک کرد. برای بیش از یک ماه، این توپ غول پیکر بر شهر محاصره شده شوروی گلوله ریخت و در این مدت حدود ۵۰ گلوله بزرگ شلیک کرد.
سواستوپل پس از شکسته شدن خط دفاعی اش در پایان محاصره به یک ویرانه تبدیل شده بود – و قدرت های محور پیروزی قاطعی را به دست آوردند. بلافاصله پس از آن، نازی ها این توپخانه را به لنینگراد (سن پترزبورگ کنونی) منتقل کردند، اما این سلاح دیگر هرگز استفاده نشد.
زمانی که نیروهای شوروی، آلمان نازی را عقب راندند، تمام ردپاهای این توپ از اسناد نظامی ناپدید شد، بدون اینکه ردی از آن باقی بماند. به احتمال زیاد، آلمانی ها توپ غول پیکر خود را برای جلوگیری از افتادن آن به دست متفقین نابود کردند – و دیگر هرگز دیده نشد.asriran /rooziato /wikipedia
آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.