جهت یابی

جهت یابی در روز

1 – بوسیله حرکت ظاهری خورشید :

با توجه به حرکت وضعی زمین به دور خود ، در نیم کره شمالی (ایران در نیم کره شمالی زمین قرار دارد) هنگام صبح خورشید از مشرق طلوع کرده و به هنگام ظهر در وسط آسمان کمی متمایل به جنوب میباشد.(یعنی اگر به هنگام ظهر شرعی رو به خورشید بایستیم بطرف جنوب یستاده ایم) و سپس عصر هنگام در مغرب غروب میکند. بنابراین اگر هنگام طلوع خورشید هر دودست خود را باز نموده و بصورت صلیب بایستیم و دست راست خود را بطرف خورشید بگیرم و خورشید را پوشش دهیم روی ما به طرف شمال ، پشت سر جنوب ، سمت راست ما مشرق و سمت چپ ما مغرب را به ما نشان میدهد.

1/2– بوسیله خورشید و سایه اجسام (به هنگام ظهر شرعی ):

یک قطعه چوب نسبتا صاف را بطور عمود در زمین فرو کنید، سایه سر چوب را علامتگذاری کنید ، پس از 15 الی 20 دقیقه دوباره محل جدید سایه را علامت بزنید.حال بوسیله خطی این دونقطه را به هم وصل نموده و امتداد دهید.در این حالت جهت حرکت سایه از غرب به شرق است و مثلثی روی زمین درست می شود سپس نیمساز مثلث را رسم کنید و انتهای نیمساز جهت شمال را مشخص میکند.

2/2– بوسیله خورشید و سایه اجسام (به هنگام ظهر شرعی ) :

یک قطعه چوب نسبتا صاف را بطور عمود در زمین فرو کنید، سایه سر چوب را علامتگذاری کنید ، پس از 15 الی 20 دقیقه دوباره محل جدید سایه را علامت بزنید. حال دونقطه بر روی زمین داریم ، پای چپ خود را روی سایه اول و پای راست را روی سایه دوم قرار دهید بطوریکه شاخص پشت سر شما قرار گیرد ، حال روی شما به طرف شمال ، پشت سر جنوب ، سمت راست مشرق و سمت چپ مغرب را به ما نشان میدهد.

3- بوسیله خورشید و ساعت عقربه دار (به هنگام ظهر شرعی ):

الف ) در نیمکره شمالی : ساعت خود را طوری کف دست بگیرید که عقربه کوچک ساعت شمار به طرف خورشید باشد ، نیمساز زاویه بین عقربه کوچک ساعت شمار و عدد 12 ، جهت جنوب را نشان میدهد.

ب ) در نیمکره جنوبی : ساعت خود را طوری کف دست بگیرید که عدد 12 بطرف خورشید باشد ، نیمساز زاویه بین عدد 12 و عقربه کوچک ساعت شمار جهت شمال را مشخص می نماید.

تذکر : چنانچه از ساعت دیجیتالی (کامپیوتری ) استفاده میکنیم همان ساعت را روی کاغذ بصورت ساعت عقربه دار تبدیل میکنیم .

پیدا کردن وقت از روی جهت یابی

با داشتن جهت میتوان ساعت را مشخص نمود ، بدین ترتیب که یک نیم دایره روی زمین رسم میکنیم ،بطوریکه برآمدگی آن بطرف شمال باشد و آنرا به دوازده قسمت مساوی تقسیم میکنیم و از جهت مغرب به مشرق اعداد 6 الی 18 را می نویسیم و حتما عدد 12 بطرف شمال باشد، سپس شاخص نسبتا صافی را در مرکز دایره بصورت عمود در زمین فرو میکنیم ، سایه شاخص بطرف هر عددی که باشد ساعت تقریبی را به ما نشان میدهد.

جهت یابی در شب

بوسیله ستارگان صورت فلکی دب اکبر

برای جهت یابی در شب ، می توان از ستاره قطبی استفاده کرد.این ستاره به فاصله یک درجه در امتداد محور عالم و به طرف شمال قرار دارد. برای پیدا کردن ستاره قطبی باید از صورت فلکی دب اکبر(Ursa Major ، Big Dipper ، خرس بزرگ ، هفت برادران ، هفت اورنگ مهین ، آبگردان بزرگ ، یقلاوی یا ملاقه ای ) استفاده کرد . دب اکبر سومین صورت فلکی بزرگ آسمان محسوب میشود که از هفت ستاره تشکیل شده و چهار ستاره دُبّه Dubbe، مِراق Merak ، فِخِذ Phecde و مِغرِز Megrez ، تقریباً به شکل چهار ضلعی قرار گرفته اند و کاسه آبگردان را تشکیل داده و ستارگان قائد Alkaid ، عِناق Mizar ، و جَون Aloith ،ستارگان دسته آبگردان را تشکیل می دهند.اگر فاصله دو ستاره لبه آبریز آبگردان دبه و مراق (آلفا ، بتا )که بنامهای قراولان The Pointers معروفند را شش برابر در امتداد هم بطرف جلو ترسیم کنیم به ستاره قطبی (جُدَی Polaris)می رسیم حال اگر رو به ستاره قطبی بایستیم روی ما بطرف شمال،پشت سر جنوب،سمت راست مشرق،وسمت چپ مغرب را به ما نشان میدهد .

بوسیله ستارگان صورت فلکی ذات الکرسی

برای جستجوی ستاره قطبی از صورت فلکی ذات الکرسی Cassiopeia ، نیز میتوان استفاده کرد.این صورت فلکی بخاطر شکل M W مانندش یکی از صورتهای فلکی بسیار آسان یاب آسمان است.اگر نیمساز زاویه ای که بازتر است را به اندازه پنج برابر یکی از اضلاع بطرف جلو هدایت کنیم به ستاره قطبی میرسیم .( صور فلکی دب اکبر و ذات الکرسی همیشه روبروی هم قرار دارند و حول محور ستاره قطبی در گردش هستند)

بوسیله ستارگان صورت فلکی جَبّار

صورت فلکی جبار( Orion ،شکارچی و بزرگ منش ) از آسان یاب ترین و باشکوه ترین صور فلکی آسمان محسوب می شوند . این صورت فلکی از تعدای ستاره تشکیل شده ویکی از جلوه های صورت فلکی جبار سه ستاره (دلتا ، اپسیلون ، زتا ) در کمربند آن است که با چهارستاره دیگرشکل علامت سئوال ، کاغذک ، وبادبادک را تشکیل میدهند . تک ستاره پائین جبارکه نقطه علامت سئوال ویا دم بادبادک را تشکیل میدهد جهت جنوب را مشخص میکند.(حرکت این صورت فلکی از مشرق به مغرب است و رؤیت آن از صبحگاه اواخر شهریور و تا شامگاه اوایل اردیبهشت ماه ادامه دارد)

بوسیله مجموعه ستارگان خوشه پروین

خوشه پروین Pleiades و هفت خواهران بصورت خوشه انگور و در سمت راست صورت فلکی جبار قرار دارد و با چشم غیر مسلح تعداد شش ستاره آن بنامهای (نیّرالثریا ، اطلس ،الکترا ، مائیا ، تحیه ، آستروپ ) قابل رؤیت میباشند و حداقل یکصد ستاره در بین این خوشه جای دارد که با چشم مسلح قابل دید میباشند . دم خوشه پروین از دو ستاره بنامهای اطلس و نیر الثریا تشکیل شده که جهت مشرق را به ما نشان میدهد.

بوسیله هلال ماه

ماه در اثر انعکاس نور خورشید میدرخشد ، لذا به کمک قسمت روشن ماه میتوان جهت تابش نور خورشید را معلوم کرد.ماه در نیمه اول زود طلوع و زود غروب میکند و در نیمه دوم دیر طلوع و دیر غروب میکند . اندکی بعد از هلال ماه نو یعنی در نیمه اول قوس روشن ماه رو به مغرب است و اگر خطی فرضی از بالای هلال تا پائین ان ترسیم کنیم حرف P انگلیسی تشکیل میشود.در نیمه دوم ماه ، قوس روشن ماه رو به مشرق است هلال ماه حرف q انگلیسی را تشکیل میدهد.

ردیاب جی پی اس در ارتش

ردیاب جی پی اس در ارتش از ابتدا مراحل پیشرفت در ارتش مورد استفاده قرار گرفته و هنوز هم به عنوان یکی از عوامل پیشرفت در ارتش استفاده می شود.از سال های قبل عموم مردان و زنان از ردیاب استفاده می کردند از جمله زنان و مردان نظامی که در حین انجام وظیفه از این تکنولوژی استفاده می کردند سربازان ارتش آمریکا بودند که برای حفاظت و خدمت به کشور سربازان نظامی از اوایل سال 1950از این فناوری استفاده می کردند. در واقع این یکی از فناوری ها و تحقیقات مفید است که به ما می گوید که ارتش آمریکا و دیگر کشورهای در حال توسعه برای بهبود زمینه و هدف خود و پیگیری بهتر آن از ردیاب جی پی اس در ارتش استفاده می کنند.در حال حاضر فناوری‌های فضایی به‌سرعت در حال پیشرفت‌اند و از آن‌ها در زمینه‌ ناوبری استفاده می‌شود. البته اولین پروژه‌های استفاده از ردیاب و GPS در بخش نظامی محدود بود؛ چون به بودجه‌ زیادی نیاز داشت. اولین مورد عملی استفاده از ردیاب در صنایع نظامی به منطقه‌ خلیج فارس برمی‌گردد که در جنگ خلیج فارس در سال 1991 از این وسیله استفاده شد. در این جنگ، ردیاب (GPS) هدایت مسیر تعداد زیادی از موشک‌ها را به عهده داشت. ماهواره‌های GPS Block IIFنسل جدیدی از سیستم موقعیت‌یاب جهانی در حوزه‌ وسایل نقلیه فضایی هستند. کشور سازنده‌ این ماهواره ایالات متحده‌ آمریکاست. ایستگاه نیروی هوایی فلوریدا، ایالات متحده و کیپ کاناورال پرتاب‌کننده‌ این ماهواره‌اند.

حرکت کردن در بسیاری از مناطق جنگی با توجه به مناظر بیابانی آن بسیار سخت است ردیاب جی پی اس در ارتش می تواند به سربازان در ارتش کمک کند که اگر سربازان در این مناطق وسیع و بیابان ها گم شدند با استفاده از اطلاعات دقیق، نقشه زنده و آپدیت شده آن را سریعتر پیدا کرد و حتی سربازان مسیر خود را به درستی انتخاب کنند. همچنین ردیاب جی پی اس در ارتش به فرماندهان کمک می کندتا به راحتی نقشه ها را تمام واحد های نظامی خود مشاهده کند و از وقوع اتفاقات آگاهی داشته باشد.

مزایای استفاده از ردیاب جی پی اس در ارتش

• با توجه به طوفان شن و شرایط بد آب و هوایی در بیابان ها می توان نقشه ها را در دستگاه جی پی اس به صورت دستی آپدیت و به روز رسانی کرد. ردیاب جی پی اس علاوه برمزایای که برای صنعت خودرو دارد خیلی به نفع سربازان می باشد.
• از جمله مزیت های ردیاب جی پی اس در ارتش برای سربازان این است که آنها می تواند آنرا به راحتی به لباس های یونیفرم خود وصل کنند یا در جیب های خود حمل کنند و از آن استفاده کنند.
• از دستگاه ردیاب جی پی اس در ارتش می توان به عنوان وسیله ای برای نظارت بر مناطق مداومی از کشورهای متحدی استفاده کرد که هر لحظه ممکن است آتش بس درکشور مقابل زیرپا گذاشته شود.ردیاب جی پی اس همچنین می تواند برای مکان یابی سربازانی استفاده شود که در میدان جنگ گیر کرده اند و باعث نجات سریعتر آنها شود.
• سربازان شجاع ارتش هر کشور برای آزادی کشور خود دوست دارند مبارزه کنند. ردیاب جی پی اس در ارتش یکی از کمک های اولیه ای است که کشورهای توسعه یافته برای حفظ اموال و همچنین سربازان از آن استفاده می کنند. همه ما خیلی خوشحال هستیم که ارتش کشورمان برای حفظ امنیت سرزمین و خاک و همچنین سربازانمان از این دستگاه استفاده می کنند.

  ردیاب در صنایع نظامی بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد و همان‌طور که می‌دانید، GPS یا ردیاب یک وسیله برای مشخص‌کردن مکان و موقعیت اشیا و افراد است. استفاده از ردیاب در صنایع نظامی هم بسیار رایج است. در حال حاضر صنایع نظامی کشورها دیگر مانند گذشته هزینه‌بر و زمان‌بر نیست. کشورهای قدرتمند به‌کمک فناوری و تکنولوژی جدید مانند GPS می‌توانند در کوتاه‌ترین زمان و با ‌کمترین هزینه به مقاصد نظامی خود برسند. استفاده از ردیاب در صنایع نظامی نتیجه‌ بسیاری از جنگ‌ها را تغییر داده و نقش کشورها را در منطقه و عرصه‌ بین‌المللی عوض کرده ‌است. به‌کمک انواع ردیاب‌های مختلفی که برای مقاصد متنوع نظامی ساخته شده است، می‌توان هواپیماهای جنگی، موشک و ماهواره‌ها را از راه دور کنترل کرد. در این مقاله ما درباره‌ جنبه‌های مختلف استفاده از ردیاب در صنایع نظامی، نحوه عملکرد آن، چگونگی پرتاب انواع ماهواره به‌ کمک ردیاب و موارد دیگر صحبت می‌کنیم. برای داشتن یک سیستم نظامی قوی و کارآمد باید از این صنایع جدید حداکثر بهره‌برداری را کرد.

  استفاده از ردیاب نظامی

  ماهواره‌های GPS Block IIF

  دوازدهمین مدل از ماهواره‌ GPS Block IIF در سال 2016 ساخته و پرتاب شد. طول عمر ماهواره‌ها حدود 12 سال است. در واقع ساخت این مدل از ماهواره‌ها پاسخی در جهت جایگزینی ماهواره‌های قبلی بود. تغییر و تحول مربوط به ماهواره‌ Block IIF در آوریل 2001 شروع شد. GPS IIF به‌عنوان یک ردیاب در صنایع نظامی پیشرفت و تغییر و تحولات بیشتری نسبت به بلوک‌های قبلی دارد. این ماهواره برای پاسخ‌گویی به انواع نیاز کاربران از جمله فرکانس نظامی یا تجاری جدید از انعطاف‌پذیری بیشتری برخوردار است.

  مشخصات دوازدهمین مدل از ماهواره‌های GPS IIF در هنگام پرتاب شامل 51/2 متر ارتفاع، 06/2 متر عرض، عمق 8/1 و وزن 1633 کیلوگرم است. این ماهواره به‌دلیل عمر طولانی‌مدت از نوع ردیاب‌های بهینه است. GPS IIF که یک ردیاب در صنایع نظامی حساب می‌شود، توانایی انجام عملیات به‌مدت 60 روز و به‌صورت مستقل را دارد. دقت آن به‌دلیل عمر طولانی و ساعت‌های اتمی پیشرفته از دیگر انواع ماهواره‌ها بیشتر است.

  ماهواره‌های ردیابی

  ناوبری رادیویی Navstar GPS

  یکی دیگر از انواع ردیاب در صنایع نظامی Navstar GPS بوده و کار اداره و توسعه‌ آن بر عهده‌ وزارت دفاع ایالات متحده است. این نوع ردیاب به کاربران زمینی، دریایی و هوایی اجازه می‌دهد که موقعیت، سرعت و زمان سه‌بعدی خود را در طول شبانه‌روز معین کنند. این مدل از ماهواره در سال 1995 قابل‌استفاده شد. از این وسیله برای اهداف مختلفی چون نقشه‌برداری، عملیات نجات، سوخت‌گیری هوایی و مکان‌یابی وسیله‌ نقلیه استفاده می‌شود.

  از GPS علاوه‌ بر مسائل نظامی در کوه‌نوردی، کشاورزی و ماهی‌گیری هم استفاده می‌شود. سیستم امنیتی و دفاعی ایالات متحده به‌کمک قابلیت‌های نظامی GPS نقش‌های محوری و کلیدی در خلیج فارس بازی می‌کند. بخش فضایی برنامه‌ GPS شامل 24 ماهواره‌ عملیاتی در شش مدار دایره‌ای و ارتفاع 20200 کیلومتری و شیب 8/54 درجه است. ساخت و قرارگیری این مدل از ماهواره‌ها به‌صورتی است که در هر زمان، شش عدد از آن‌ها در دید کاربران از سراسر جهان قرار می‌گیرد. همچنین کاربران به‌صورت مداوم می‌توانند داده‌های مربوط به مکان و زمان را در همه جای دنیا دریافت کنند.

  ماهواره ردیاب نظامی

  کنترل ماهواره‌ای

  یکی از مباحث مهم در زمینه‌ ردیاب در صنایع نظامی، موضوع کنترل ماهواره‌ای است. در قسمت کنترل یک ایستگاه اصلی وجود دارد که کار کنترل را هم پنج ایستگاه مانیتور و سه آنتن زمینی پراکنده اداره می‌کنند. به‌‌ کمک ایستگاه‌های مانیتور می‌توان همه‌ ماهواره‌های GPS را ردیابی و اطلاعات مربوط به آن را جمع‌آوری کرد. این ایستگاه‌ها اطلاعاتی را که به دست می‌آورند، به ایستگاه کنترل اصلی می‌فرستند تا مدارهای دقیق ماهواره حساب شود.

  پس از محاسبه‌ اطلاعات ماهواره‌ای توسط ایستگاه اصلی، این اطلاعات به پیام‌های ناوبری به‌روزشده برای هر ماهواره تبدیل می‌شود. اطلاعاتی که به‌روز می‌شود، به‌کمک سیگنال باند S و با استفاده از آنتن‌های زمینی به انواع ماهواره‌ها فرستاده می‌شود. مؤسسه‌ علوم کامپیوتری شریک Boeing GPS Block IIF کار پخش کنترل عملیاتی را از سال 2000 انجام می‌دهد. برای پرتاب انواع ماهواره‌های GPS از ایستگاه‌های نیروی هوایی مختلف از وسیله پرتاب مصرفی دلتا استفاده می‌شود.

نتیجه گیری و جمع‌بندی:

مزایای ردیاب جی پی اس در ارتش باعث شده است که استفاده از تکنولوژی در فناوری های جدید در تمام مشاغل مشاهده گردد و افراد و مسئولان می توانند در اسرع وقت این دستگاه را از شرکت ما خریداری کنند و در راستای حفاظت به سربازان خود بدهند و امنیت و بهره وری و سود بیشتری را بدست بیاورند.

استفاده از ردیاب در صنایع نظامی به یکی از ارکان اصلی پیشرفت کشورها در بخش تسلیحات نظامی تبدیل شده ‌است. ماهواره‌های مختلفی مانند Navstar GPS و ماهواره‌های Block IIF از انواع ردیاب در صنایع نظامی‌اند. هدایت مسیر و جهت ماهواره‌ها به‌کمک ردیاب این امر را سرعت بخشیده‌ است. کنترل این ماهواره‌ها از طریق ایستگاه‌های مانیتوری و از راه دور به‌کمک ردیاب انجام می‌شود. سپس اطلاعاتی که مانیتورهای ایستگاهی به ایستگاه اصلی مخابره می‌کنند، به هدایت درست این ماهواره‌ها می‌انجامد.

در این مطلب درباره چند مدل از ناوبری و ماهواره‌ که به‌ کمک ردیاب اداره و هدایت می‌شوند هم صحبت کردیم که از جمله‌ آن‌ها می‌توان به ماهواره‌های GPS Block IIF و ناوبری رادیویی Navstar G اشاره کرد. اداره‌ هر کدام از این وسایل جنگی را امروزه ردیاب‌ها برعهده دارند. بدون استفاده از ردیاب‌ها، نسل جدید تسلیحات نظامی را نمی‌توان اداره کرد. برای تهیه‌ ردیاب با اهداف متنوع و مختلفی که دارید، دست شما باز است.

payamgps /wizerco/amoozeshnezami.

رزم در کویر

به

به گزارش خبرگزاری بسیج این گونه برنامه ها برای حفظ آمادگی جسمانی، بالا بردن روحیه شور و نشاط و توانایی های جسمی و سلامتی بسیجیان بسیار موثر و ضروری می‌باشد.

برنامه و آموزش های متعددی از جمله کلیه موارد رزم انفرادی، جنگهای نوین وجهت یابی . کویر نوردی همراه با رزم در کویر بر اساس، تمرین چریک و ضد چریک تمرین کمین و ضد کمین در محیط کویر، آشنایی با انواع زمین های کویری . پخت غذا، خواب در محیط کویر، رعایت اصول پدافندی و تامین در شب تا نماز صبح و تا روشنایی هوا بصورت تمرینی در کویر با استفاده از مربیان مجرب نیرو مخصوص سپاه پاسداران .در طول مسیر اجرا می شود.

دوره «نوهد» ارتش در گرمای کویر

عکاس: زینب حمزه لویی

mashreghnews. /khabaronline

نیرو‌های ویژه به افرادی گفته‌می‌شود که در آموزش‌های نظامی عمومی و تخصصی، شاخص‌بوده، و در عملیات‌های خاص، حضور می‌یابند. این نیرو‌ها در قالب تیپ‌های واکنش‌سریع در همه‌ی ارتش‌های دنیا سازمان‌دهی و تجهیز می‌شوند و با توجه به شرایط اقلیمی و وضعیت‌های خاص فرامنطقه‌ای، به صورت راهبردی اجرای عملیات می‌کنند. تیپ ۶۵ نیرو‌های ویژه واکنش سریع، مشهور به نوهد (نیرو‌های ویژه هوابرد) یا تیپ کلاه‌سبزها، از قدیمی‌ترین تیپ‌های ویژه در نیروی زمینی ارتش است. در این گزارش جهت یابی (کار با نقشه قطب نما و جی پی اس)، گشتی شناسایی برد کوتاه، متوسط و بلند، تیراندازی با سلاح‌های سبک و نیمه سنگین، اجرای هلی برن و نحوه استقرار در زمین، اجرای تاکسیرد، هدف زنی در شب و روز.

رزم در کوهستان /دوره کوهستان نوهد ارتش ایران

بحث ورزش در سطح نیروهای مسلح یک ضرورت و اولویت بسیار مهم می باشد، چرا که یک رزمنده باید اولین مولفه آمادگی رزمی یعنی آمادگی جسمانی را داشته باشد و بتواند به کارهای عملیاتی خود بپردازد.نیروهای ویژه بین نیروهای نظامی به افرادی گفته‌ می‌شود که در آموزش‌های نظامی عمومی و تخصصی شاخص‌بوده و در عملیات‌های خاص حضور می‌یابند.مشرق و basijnews

معرفی مقاله رزم در کوهستان و تربیت بدنی

تأثیر بی تمرینی کوتاه مدت پس از طی دوره تکاور و رزم در کوهستان بر قابلیت های جسمانی و ترکیب بدنی دانشجویان نظامی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• حکمت احسان بخش 1
• رضا سبزواری راد 2
• سجاد محمدیاری 3

1 مدرس دانشگاه افسرى امام على (ع)، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه محقق اردبیلی

3 استادیار دانشگاه افسرى امام على (ع)، تهران، ایران.

10.22034/qjmst.2020.43531

چکیده

این پژوهش باهدف بررسی تأثیر بی­تمرینی بر قابلیت­های جسمانی و ترکیب بدنی دانشجویان نظامی متعاقب تمرین دوره تکاور و رزم در کوهستان، انجام شد. در یک مطالعه کاربردی به روش نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون، تعداد 30 نفر از دانشجویان افسری، به شکل هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به دو گروه 15 نفره، تمرین دوره تکاور و تمرین دوره رزم در کوهستان تقسیم شدند. هر گروه به مدت 8 هفته دوره تکاور و رزم در کوهستان را طی نمودند. سپس از تمامی آزمودنی­ها، برخی از فاکتورهای آمادگی جسمانی، درصد چربی و ترکیب بدنی در پایان دوره و پس از 3 هفته بی­تمرینی اندازه­گیری شدند. نتایج مقایسه پیش و پس‌آزمون رکوردها نشان داد که استقامت قلبی- عروقی، انعطاف­پذیری، استقامت عضلات شکم قدرت، توان بی­هوازی و چابکی در هر دو گروه تمرینی کاهش معنی­داری داشتند ولی استقامت عضلات کمربند شانه و قدرت در هر دو گروه تمرینی با پیشرفت همراه بود ولی این پیشرفت ازنظر آماری معنادار نبود. همچنین مقایسه میانگین پس‌آزمون درصد چربی و شاخص توده بدنی دو گروه بیانگر آن بود که تفاوت معنی­داری ازنظر آماری ندارند. همچنین مشاهده شد که در هیچ‌کدام از قابلیت­ها به‌جز توان هوازی بین دو گروه تفاوت معنی­داری وجود ندارد. به‌طورکلی، میزان کاهش در متغیرهای ذکرشده در بی­تمرینی کوتاه‌مدت صرف‌نظر از نوع تمرین روند یکسانی دارد لکن ترکیب تمرینات در حفظ سازگاری­های به‌دست‌آمده و نیز اثر بی­تمرینی بلندمدت باید بررسی شود.

سلسله دوره های تاکتیک و رزم انفرادی -جنگ در کوهستان

کوهستان مظهر استقامت و عظمت می باشد، انسان های اولیه کوه را به عنوان محلی امن جهت پندگی انتخاب و در غارها زندگی می کردند، کوهستان مکان مقدس، پر رمز و راز و ساکت است که آرامش خاصی را برای انسان ایجاد می کند.

در ادبیات ما فردوسی شاعر معروف، آرش کمانگیر را بر بالای کوه دماوند قرار می دهد تا تیر معروف خود را جهت تعیین مرز بین سرزمین ایران و توران پرتاب نماید و همچنین آشیانه سیمرغ افسانه ای بر بالای کوه دماوند قرار داشت و ضحاک ماردوش نیز در کوه توسط فریدون به بند کشیده شد.

نیروهای نظامی پیاده و زرهی معمولا به درگیر شدن در مناطق کوهستانی تمایلی نشان نمی دهند. هوای سرد، مناطق صعب العبور و پیاده روی های خسته کننده شرایط دشواری را به وجود می آورد، در این مناطق حرکت یگان های موتوری و پشتیبانی به کندی و در بعضی از مناطق غیر ممکن است. در این شرایط عرصه نبرد و تاخت و تاز چریک ها و کماندوها فراهم می آید. در طول تاریخ، کوهستان شاهد پیروزی ها و شکست های بی شماری بوده است.
اکنون نگاه کوتاه و گذرایی به “تاکتیک جنگ در کوهستان” می اندازیم. عملیات کوهستان به دو منظور آفند (حمله) و پدافند (ضد حمله) صورت می گیرد. کلید پیروزی جنگ در کوهستان اجرای عملیات آفندی (تهاجمی) است. این عملیات بیشتر بر پای کمین اجرا می شود. هدف اصلی از کمین از بین بردن نفرات و تجهیزات دشمن و تضعیف روحیه او می باشد، که خودی را به پیروزی و دشمن را به شکست نزدیک می نماید.

عوامل موثر پیروزی در جنگ کوهستان

۱) داشتن نفرات زبده: بهترین نیروها را جمع آوری و اولویت انتخاب افراد را در جثه و استقامت جسمی آنها قرار دهید. ضمن اینکه نفرات انتخابی باید شجاع و با ایمان بوده و روحیه قوی داشته باشند. این افراد می بایستی فنون کوهنوردی و تاکتیک های جنگیدن در کوه را فرا گرفته باشند و با تمرینات مکرر توانایی پیاده روی های طولانی مدت را در آن ها به وجود آورد.

۲) سرعت عمل: معنای این واژه عجله در تصمیم گیری ها نیست بلکه گرفتن فرصت و ابتکار عمل از دشمن است. اگر در تصمیم گیری ها کندی و تامل کنید قطعا دشمن ضربه خود را وارد می نماید. فرماندهان باید در کوتاه ترین زمان ممکن بهترین تدابیر را اتخاذ و افراد تحت امر نیز دستورات را با رعایت کامل نظم و انظباط اجرا کنند.

۳) تجهیزات: کلیه وسایل مورد نیاز اعم از البسه مناسب، جیره غذایی حدااقل برای ۴۸ ساعت، سلاح، مهمات و تجهیزات مورد نیاز، بنا به نوع ماموریت می بایست به همراه داشت، باید بیسیم چی ها باطری زاپاس و امدادگران وسایل کمک های اولیه در اختیار داشته باشند. قبل از اعزام به ماموریت از صحت سلاح ها و مهمات به خصوص تیربارها و موشک اندازها و کلیه تجهیزات همراه اطمینان حاصل نمایند.

۴) زمین: افراد از فنون استتار و اختفا بالاترین بهره را ببرند، در کوهستان استقرار در نقاط مرتفع یک امتیاز محسوب می شود. از مناطق مرتفع می توان بهترین دیده بانی و شلیک را انجام داد. در مناطق مرتفع اقدام به ساختن پاسگاه و قرارگاه نمود و اطراف مقر و نقاط حساس را پست های ایست و بازرسی، نگهبان و گشتی گمارد.

۵) آتش پشتیبانی: برای شروع درگیری با دشمن در کوهستان بهترین روش غافلگیر کردن و اجرای حجم آتش شدیدی بر علیه آن ها می باشد. در صورت امکان از آتش توپخانه، خمپاره و تیربارهای سنگین جهت پشتیبانی استفاده کرد. داشتن پپشتیبانی هوایی نیز در نابودی کامل و جلوگیری از فرار دشمن کمک به سزایی می کند.

قبل از انجام هر عملیات باید شناسایی های لازم را انجام داد. به دست آوردن اطلاعات مربوط به تعداد نفرات دشمن، نوع تجهیزات و محل حضور آن ها در کوهستان الزامی است. اطلاعات لازم از طریق اعزام گشت شناسایی به دست می آید و به اطلاعات داده شده توسط بومی های منطقه اعتماد نشود. زمان مناسب برای اجرای عملیات اندکی بعد از به دست آوردن اطلاعات می باشد. برای اجرای عملیات و ضعیت جوی را در نظر بگیرید. عملیات آفند و پیشروی به سمت مواضع دشمن در شرایط بد جوی از اجرای پدافند و دفاع مشکل تر می باشد.

فرماندهان تیم ها نسبت به نوع و هدف ماموریت خود توجیه شوند و نیروهای زبده ای را انتخاب کنند، پس از توجیه و تقسیم وظایف در تیم کلیه نفرات لباس استتار، آذوقه، سلاح، مهمات و تجهیزات منایب را برداشته و از سالم بودن آن ها اطمینان حاصل کنند.

یکی از مهم ترین ماموریت های کوهستانی اجرای گشت می باشد. گشت به منظور شناسایی، گرفتن تلفات، اسیر و تضعیف روحیه دشمن و ایجاد امنیت در محدوده استحفاظی صورت می گیرد. گروه های گشتی حداقل ۲ نفر و حداکثر ۲۶ نفر سازماندهی و به ماموریت اعزام می شوند. با زمان بندی دقیق مسیر حرکت نیروها را مشخص کنید، این مسیر از ۲۰ کیلومتر تجاوز نکرده و گروه ها از مسیر رفت جهت برگشت استفاده نکنند. گشتی ها با قرارگاه و واحدهای همجوار ارتباط بیسیم داشته باشند تا در صورت برزو مشکل دیگران را با خبر کنند. البته این نکته را در نظر گرفته که واحد گشتی نیروهای پشتیبان ندارد پس باید از نظر تجهیزات، امکانات و روحیه در بالاترین حد ممکن باشد تا در صورت درگیری به تنهایی از پس دشمن برآید.

هنگامی که نفرات گروه گشتی زیاد هستند، افراد به صورت پراکنده و با آرایش نظامی حرکت کنند. حرکت دسته جمعی آن ها باعث می شود که اولا در صورت درگیر شدن دشمن با شلیک تیربار، سلاح سنگین یا پرتاب نارنجک تلفات زیادی را وارد کند، دوما به دشمن اجازه داده می شود که با یک حرکت تاکتیکی نیروها را محاصره و ضربه خود را وارد کند. در این راستا نفرات با هماهنگی و ارایش نظامی به شکلی حرکت کنند که مراقب چهار سمت خود باشند و هنگام نبرد مراقب اطراف بوده و به تیراندازی از لابه لای سنگ ها مبادرت کنند. در درگیری ها تا آخرین نفرات دشمن از پای درآورید یا اسیر کرده و از فرار آنها جلوگیری کنید. برای تثبیت منطقه باید در آن اسگاه و قرارگاه ساخت و با ایجاد پست های نگهبانی و حضور مداوم گشتی ها امنیت آن را حفظ کرد تا در صورت حمله دشمن به خوبی پدافند نمود. قرارگاه ها و پست هایی که برای دشمن مزاحمت ایجاد می کنند بیشتر در معرض خطر حمله قرار می گیرند. زمان حملات دشمن معمولا از غروب آفتاب شروع می شود تا با استفاده از تاریکی خود را به قرارگاه نزدیک کنند. هنگام حمله باید کاملا مراقب اطراف بود زیرا دشمن از یک سمت تیراندازی و از سمت دیگر رخنه میکند. برای مقابله با حملات اطراف قرارگاه را سیم خاردار و میدان موانع درست نمود و با گماردن گشتی و سنگرهای نگهبانی از غافلگیر کردن جلوگیری کرد. در صورت حمله سنگین دشمن به هیچ عنوان روحیه خود را از دست نداده و تا آخرین فشنگ مقاومت نمایید. پاسگاه ها و قرارگاه ها را بایستی در ارتفاعات احداث نمود و در صورت عدم انجام این کار در ارتفاعات مسطح همجوار نگهبانی قرار دهید. در کوهستان احداث سنگر دشوار است از این رو سعی شود از امکانات طبیعی نظیر: سنگ، درخت و … استفاده و از لا به لای سنگ ها و میان شاخ و برگ های درختان موضع مناسبی پیدا نموده و از آن جا دیده بانی و اجرای آتش کرد. پس از دست گرفتن نقاط تحت کنترل و کلیدی آنجا را پاک سازی نمایید.

در کوهستان حرکت خودروها به کندی صورت می گیرد و دشمن با کمین زدن به خودروها خسارات و تلفاتی را وارد می کند. از این رو خودروها حتی الامکان با هم و به صورت ستون موتوری حرکت نمایند. این ستون ها حتما با تامین تیربار و نفرات پیاده در اطراف یا در صورت امکان با خودروی زرهی حمایت شوند، چند نفر نیز در جلوی ستون مسیر را از نظر نبود مواد منفجره و … بازدید نمایند.

منبع: ماهنامه جنگ افزار شماره 24-//morabby.blogfa

معرفی مقاله رزم در کوهستان و تربیت بدنی

مقایسه تأثیر دوره تکاور و رزم در کوهستان بر آمادگی جسمانی و ترکیب بدنی دانشجویان دانشگاه افسرى امام على(ع)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• حکمت اله احسان بخش 1
• سجاد محمد یاری 2

1 کارشناس ارشد تربیت بدنی، مدرس دانشگاه افسرى امام على(ع) (نویسنده مسئول)،

2 دکتری تربیت بدنی، مدرس دانشگاه افسرى امام على(ع)

چکیده

گذراندن دوره‌های سخت، یکی از اصلی‌ترین بخش­های آموزش نظامیان است. در حال حاضر اطلاع دقیقی از میزان اثرگذاری دوره تکاور و رزم در کوهستان بر شاخص­های آمادگی جسمانی و شاخص توده بدنی دانشجویان افسری وجود ندارد؛ به همین دلیل مطالعه حاضر باهدف بررسی تأثیر دوره تکاور و رزم در کوهستان بر آمادگی جسمانی و شاخص توده دانشجویان افسری طراحی و اجرا شد.
در این مطالعه 75 دانشجوی افسری به‌صورت تصادفی به دو گروه تجربی (25 نفر در گروه تمرینات تکاور و 25 نفر در گروه تمرینات رزم در کوهستان) و گروه کنترل (25 نفر) تقسیم شدند و در دو مرحله­ی پیش و پس آزمون مورد مقایسه قرار گرفتند. آزمودنی­های دو گروه در یک دوره برنامه‌های تمرین دوره تکاور و رزم در کوهستان به مدت هشت هفته، شامل 6 روز در هفته، شرکت کردند. از آزمودنی‌ها آزمون‌های دوی1.6 مایل برای سنجش عملکرد هوازی، آزمون دوی رفت‌وبرگشت برای سنجش چابکی و آزمون دراز و نشست و کشش از بارفیکس برای سنجش استقامت عضلانی به عمل آمد. نمایه توده بدنی نیز از تقسیم وزن به کیلوگرم بر مجذور قد به متر به دست آمد.
هر دو گروه افزایش معنا­داری در قدرت و استقامت عضلات کمربند شانه­ای، قدرت و استقامت عضلات شکم، انعطاف‌پذیری، چابکی و کاهش معناداری در وزن، نمایه توده­ی بدن را نسبت به گروه کنترل نشان دادند. هیچ تفاوت معنا­داری در تغییرات میانگین­های درون گروهی و میان‌گروهی بین گروه تمرینات تکاور و گروه تمرینات رزم در کوهستان وجود نداشت.
یافته‌های این مطالعه نشان داد؛ هشت هفته تمرین دوره تکاور و و رزم در کوهستان موجب بهبود عملکرد هوازی، چابکی و استقامت عضلانی و شاخص توده بدنی دانشجویان افسری شد.jmm.iranjournals

رزم در جنگل و کویر

saberinarak.blogfa

ویزگی های محیطی جنگل که در رزم باید مورد توجه قرار گیرند:

1-حرکات زمینی به اهستگی و به سختی صورت می گیرد

2-میدان دید محدود است

3-میدان تیر برای سلاحهای دارای تیر تراش سطحی به شدت محدود است

4- کنترل و فرماندهی دشوار است

5-پشتیبانی و عملیات لجستیکی در جنگل مشکل است

برای زندگی در جنگل به چه نکاتی باید توجه کرد:

1- هم هوایی

2- مقابله با حشرات

3- توجه به گیاهان سمی

4- بهداشت وسلامتی

در مبحث هم هوایی یا خوگرفتن به چه مسائلی باید توجه نمود:

1-تمرین که معمولا یک دوره 7 تا 14 روزه کافی می باشد

2-انجام حرکات سریع و پر تحرک قبل از اعزام

موارد پیشگیری در برابر مالاریا:

1-استفاده از مواد دور کننده حشرات

2-استفاده از لباسهایی که بدن را بیشتر می پوشاند

3-استفاده از تور یا پرده

4-دوری کردن از مناطق الوده تا حد ممکن

5-مصرف داپسون و کلرو کویین و پری ماکوین

راههای درمان عقرب زدگی:

1-جهت کاهش درد نیش عقرب از یخ استفاده کنید

2-از باز بودن مجرای تنفسی فرد اطمینان حاصل نماییم

3-بیمار را در اسرع وقت به پزشک منتقل نمایید

راههای درمان رتیل زدگی :

1-از وارد شدن شوک به بیمار جلوگیری نمایید

2-کمپرس سرد استفاده نمایید ولی از یخ استفاده نکنید

3-بیمار را هرچه سریعتر به پزشک برسانید

علائمی که نشان دهنده سمی بودن مار است:

1-محل گزیدگی دارای یک تا دو سوراخ است وزخم کاملا مشخص می باشد که در این راستا مارهای غیرسمی معمولا یک سری سوراخهای کوچک وکم عمق به جای می گذارند زیرا این مارها به جای نیش دندانهای معمولی دارند بتابراین وجود علامت دندان نشان دهنده سمی بودن مار نیست بلکه وجود اثار دندان نیش نشان سمی بودن مار است عوامل تعیین کننده در میزان خطر نیش مار :

1-سن – اندازه و شرایط عمومی بیمار

2-عمق و محل و تعدادنیش خوردگی

3-توام و مدت نیش زدگی

4-وضعیت لباس بیمار

5-بالغ بودن و نوع و اندازه مار

6-چگونگی قرار گرفتن نیش و کیسه های سم مار

7-میزان عصبانیت و وضعیت مار

درمان مار گزیدگی:

1-ارام باشید ولی به سرعت عمل کنید تنها از یک درصد از مار گزیدگی ها منجر به فوت گردیده اند در صورت عدم درمان این میزان به 10-15 درصد افزایش می یابد

2-بیمار را از مار دور کنید تا مورد گزش مجدد قرار نگیرد

3-قسمت گزیده شده را پایین تر از سطح قلب نگه دارید

4-با استفاده از یک پارچه باریک در فاصله 5-10 سانتیمتری بالای محل گزیدگی را ببندید و جریان خون را در رگهای سطحی متوقف کنید

5-از بریدن محل نیش ومکیدن ان خودداری نمایید

6-چنانچه امکان دارد سر مار و 5-15 سانتیمتر از قسمت بالای بدن مار را برای تعیین نوع مار نزد پزشک ببرید

موارد پیشگیری از بیماری های قارچی:

1-به دفعات حمام کنید و بدن را تا حد ممکن در زیر نور خورشید قرار دهید

2-تا حد ممکن از لباس های تمیز و گشاد استفاده نمایید

3-از خوابیدن با لباس های خیس و کثیف خودداری کنید

4-تا حد ممکن پوتین ها را از پا در اورده و پاها را ماساز دهید

5-همیشه چند جفت جوراب تمیز به همراه داشته باشید و مکررا انها را تعویض کنید

6-موی سر خود را کوتاه نگه دارید

رعایت نکات ایمنی زیر در جنگل ضروری است:

1-هرگز وسایل براق خود را به نمایش نگذارید

2-هرگز پیراهن و یا زیر پوش سفید بر تن نکنید

3-از انجا که چشمان دشمن از بالا به دنبال شماست اختفا از بالا را نیز رعایت کنید

4-انتن های بلند خود را پنهان کنید

6-رد خودرو های خود را بپوشانید

7-هنر پراکنده شدن را تمرین نمایید

8-زباله ها و اشیای غیر ضروری را جمع اوری کنید زیرا وجود انها حضور شما را نشان خواهد داد

کویر:

چه عواملی در کویر و بیابانها در طرحها و برنامه ریزی ها بایستی مد نظر قرار داده شود:

1-دامنه زیاد تغییرات دما که در روز55 درجه و در شب تا 10 درجه متغییر است (اختلاف دما 45 درجه است)

2-بارش کم

3-گرمای سنگ های اطراف معمولا 6درجه بیشتر از دمای محیط است

نکات بهداشتی که می بایستی در کویر مد نظر قرار گیرد:

1-برای جاهایی از بدن که بیشتر تعریق دارند در مواقع ضروری از پودر بچه استفاده نمایید

2-چنانچه اب به اندازه کافی در اختیار دارید هر روز استحمام کنید

3-در غیر این صورت با یک دستمال خیس جاهایی را که بیشتر تعریق دارند تمیز کنید

4-جوراب و زیر پوش خود را روزانه تمیز کنید

ویزگی های خاص منطقه کویر:

1-گرما

2-باد

3-ماسه و گرد وغبار

4-تغییر دما

رزم در جنگل

تیپ ۶۵ نیروهای ویژه واکنش سریع، مشهور به نوهد (نیروهای ویژه هوابرد) یا تیپ کلاه‌سبزها، از قدیمی‌ترین تیپ‌های ویژه در نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است.

به گزارش مشرق، نیروهای ویژه ، بین نیروهای نظامی به افرادی گفته‌می‌شود که در آموزش‌های نظامی عمومی و تخصصی، شاخص‌بوده، و در عملیات های خاص، حضور می یابند. این نیروها در قالب تیپ‌های واکنش‌سریع در همه‌ی ارتش‌های دنیا سازمان‌دهی و تجهیز می‌شوند و با توجه به شرایط اقلیمی و وضعیت‌های خاص فرامنطقه‌ای، به صورت راهبردی اجرای عملیات می کنند.تیپ ۶۵ نیروهای ویژه واکنش سریع، مشهور به نوهد (نیروهای ویژه هوابرد) یا تیپ کلاه‌سبزها، از قدیمی‌ترین تیپ‌های ویژه در نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است.

رزم در جنگل

یادگیری مهارت های پایه ای و استفاده صحیح و به جا و خلاقانه از ابزار های اولیه می تواند راهکار بسیار مفیدی در جهت بقاء در شرایط سخت باشد،.در این دوره مهارت های زنده مانی در طبیعت، تهیه آب و غذا ، ساخت پناهگاه، سلاح کشی اجرای میدان تیر تاکتیکال روزانه و شبانه، عملیات‌های نامنظم، انواع تله گذاری در محیط جنگل و عناوین آموزشی دیگر از دیگر تمرینات و آموزش‌های این دوره است./تسنیم / دفاع پرس/alef. /irna/basijnews

رزم در برف

رزم در برف

رزم در برف در یکی از قسمت های گذشته تاکتیک جنگ در کوهستان را معرفی نمودیم ، منطقه کوهستان می طلبد که برای جنگیدن از اصول خاصی پیروی کنیم ، اما در شرایط جوی و محیطی گاهی ممکن است وضعیتی ویژه در منطقه به وجود آید ، برف یکی از این شرایط است که گاهی در کوهستان ها لایه ای چند متری از آن روی زمین را می پوشاند ، در این صورت با تغییرات ایجاد شده در زمین بایستی تاکتیک جدیدی را اتخاذ کرد ، برای نیروی زمینی هیچ چیز نمی تواند جلوی عملیات و رزم را بگیرد ، البته به شرطی که آن ها تاکتیک رزم در هر منطقه با هر شرایطی را آموخته باشند ، برف هم به خصوص در کوهستان نمی تواند مانع جنگیدن افراد گردد ، پرسنل نیروی زمینی با گذرانیدن دوره رزم در برف تاکتیک جنگیدن در آن شرایط را می آموزند . مختصری از تاکتیک رزم در برف برای جنگیدن در کوهستان های برفی به شرح زیر است : آشنایی با ملزومات همراه 1-کفش و پوتین : یکی از مهمترین پوشاک در برف است و باید ویژگی ضد آب و گرم بودن را دارا باشد ، کفش های کوهنوردی در انواع مختلف و با کارآیی گوناگون تولید می شود اما نیروهای نظامی بیشتر از پوتین استفاده می کنند ، پوتین مزیت های بیشتری نسبت به کفش داشته و در عملیات های نظامی استفاده می شود ، همیشه سعی کنید پوتین اندازه پا باشد و بند آن را تا بالا ببندید ( بندها باید نه کاملا سفت و نه کاملا شل باشد بلکه طوری ببندید که پاها درون پوتین راحت قرار گیرد ) . 2-لباس کوه : نیروهای نظامی برای رزم در برف باید لباسی را بپوشند که گرم ، ضد آب ، ضد باد و استتار باشد ، تاکنون لباسی تولید نشده که هر چهار ویژگی مذکور را دارا باشد ، برخی از لباس ها هم که مشابه چهار ویژگی مذکور را دارند به دلیل ضخامت انعطاف پذیری لازم را ندارند و به سبب نداشتن تحرک لازم آن البسه به کار استفاده در عملیات نظامی نمی خورد ، پرسنل نظامی با پوشیدن سه لایه لباس می توانند از چهار ویژگی لباس های عملیات در برف بخوردار شوند ، این سه لایه به ترتیب زیر است : الف ) لایه زیرین : این لایه با پوست در تماس است و پس از گرم شدن بدن وظیفه انتقال حرارت و گرمای اضافی به خارج از بدن را دارد ، اگر این لایه از جنس نخ یا کتان باشد سریع خیس شده و خشک شدن آن هم طول می کشد ، بنابراین بهتر است همیشه لباس زیر از جنس الیاف مصنوعی و پلاستیکی باشد تا رطوبت و عرق بدن را به خود نگیرد . ب ) لایه میانی : پوشیدن لباس پشمی و گرم ضروری بوده و باعث گرم نگه داشتن عضلات بدن می شود ، نداشتن لباس مناسب باعث سرد شدن عضلات و در صورت گرفتار شدن طولانی مدت در این وضعیت حتی منجر به مرگ انسان هم می گردد . ج ) لایه رویی : البسه زیرین و میانی وظیفه گرم نگه داشتن بدن را به عهده دارند ، اما لایه رویی در صورت استفاده از بادگیر مناسب سه وظیفه دیگر ( ضد آب ، ضد باد و استتار ) را انجام می دهد ، پوشیدن کاپشن و آورکت به عنوان لایه رویی علاوه بر اینکه ضد آب نبوده باعث ضخیم شدن البسه و عدم تحرک نیروی نظامی نیز می شود ، بادگیرها معمولا لایه ای نازک دارند و ضد آب و باد هم هستند ، بادگیرهای نظامی در رنگ های مختلف تولید می شوند که در رزم در برف باید بادگیر استتار در برف را پوشید ، بادگیرهای استتار در برف سفید رنگ بوده یا لکه های تیره ای را در زمینه سفید رنگ خود دارند ، تنها عیب بزرگ بادگیر این است که در فعالیت های طولانی مدت و زیاد از درون عرق کرده و خیس می شود هرچند این عیب در پارچه های گورتکس مشاهده نمی گردد . 3-جوراب کوه : این جوراب ها در انواع مدل ها و اندازه ها تولید می گردد ، هیچگاه پای بدون جوراب را وارد پوتین نکنید و در رزم در برف از جوراب های ساق بلند ضخیم و پشمی استفاده نمایید تا عضلات پا را گرم نگه دارد . 4-دستکش کوه : همیشه سعی کنید از دستکش های پنج انگشتی پشمی و چرمی که قابل انعطاف باشد ( جهت استفاده از ابزار ، سلاح و ... ) و روی آستین را بپوشاند ( جهت جلوگیری از نفوذ باد ) بهره ببرید . 5-عینک کوه : استفاده از عینک آفتابی جهت حفاظت چشم در مقابل اشعه خورشید که از برف منعکس می شود ضروری بوده و بهترین عینک نیز عینک اسکی است که کناره های آن دور چشم را می پوشاند . 6-کلاه کوه ( کاسکت ) : با به سر گذاشتن کاسکت های نظامی علاوه بر حفاظت کمک شایسته ای به گرم نگه داشتن سر می کند ، البته می توان زیر کاسکت از کلاه پشمی که تمامی صورت را به غیر چشم ها و دهان می پوشاند استفاده نمود . 7-گتر کوه : در مناطقی که ارتفاع برف بیشتر از ساق کفش است از گتر کوه که از جنس برزنت نایلونی می باشد جهت جلوگیری از ورود برف به داخل کفش استفاده می گردد ، این وسیله در اندازه های مختلف ساخته و به وسیله بند با سگک به کفش متصل می شود . 8-کفش یخ ( کرامپون ) : وسیله ای شبیه کف کفش که زیر کفش متصل می شود و زیر آن هم دندانه هایی ( تیغه ) وجود دارد ، از این وسیله جهت سر نخوردن و حرکت روی زمین های یخ زده استفاده می شود . 9-کلنگ کوه : این وسیله برای عبور از مناطق برفی و یخچال ها ساخته شده و کارایی زیادی دارد . 10-راکت برف : بیضی شکل و شبیه راکت تنیس است و برای حرکت روی برف نرم در زیر کفش بسته می شود . 11-اره برف : برای بریدن سطوح یخ زده در برف جهت برپایی چادر یا ساختن اتاق برفی از آن استفاده می گردد . 12-طناب بهمن : طناب درازی به رنگ قرمز با دو سر علامت گذاری شده که برای پیدا کردن افراد در زیر بهمن کارآیی زیادی دارد . 13-کیسه خواب : مناسب ترین وسیله برای استراحت کردن و خوابیدن در مناطق سرد کوهستانی است . 14-چادر کوهنوردی : این چادرها تقریبا سبک هستند و در ظرفیت های مختلفی ساخته می شوند ، چادر کوهنوردی ضد آب و ضد باد بوده و هنگامی که آن را جمع می کنند حجم کمی دارد ، چادر کوهنوردی بهترین وسیله برای برپایی یک پایگاه موقت کوهستانی ( رزمی ، امدادی ، تدارکاتی و ... ) است . 15-زیرانداز : هیچگاه کسی برای نشستن و یا خوابیدن ( حتی با کیسه خواب و یا درون چادر ) مستقیما به روی برف قرار نمی گیرد بلکه باید لایه ای عایق روی برف گذاشته شود ، زیر اندازهای مناسب از جنس فوم یا بادی با ضخامت بیشتر از یک سانتیمتر بوده و وزن کمی دارند . 16-کوله پشتی کوهنوردی : این کوله پشتی ها که در نوع نظامی هم موجود است معمولا در ظرفیت های بالا ( با گنجایش بار زیاد ) تولید می شوند و کلیه اقلام و وسایل مورد نیاز ( وسایل کمک های اولیه ، غذا ، آب و ... ) با ترتیب خاصی ( کوله چینی ) در آن قرار می گیرد . مشخصات مناطق سرد و برفگیر کوهستانی این مناطق با توجه به موقعیت جغرافیایی و ارتفاع از سطح زمین در فصل پاییز بارش برف در آن آغاز می شود و با رسیدن زمستان و بارش مکرر برف و یخبندان شدن منطقه راه ها صعب العبور می گردد و در بعضی از نقاط سرما تا 40 درجه و بیشتر به زیر صفر می رسد . خطرات ناشی از سرما ، بهمن و ... انسان را از این مناطق دور می کند ، شناسایی از برف و بهمن به این شرح است : انواع برف 1-برف تازه ( پودری ) : به برفی گفته می شود که 24 ساعت بیشتر از باریدن نگذشته باشد و به دو دسته برف خشک ( هنگامی که برودت هوا پایین است ) و برف مرطوب ( هنگامی که برودت هوا بالا است ) تقسیم می شود . 20-برف کهنه : به برفی گفته می شود که 24 ساعت از باریدن آن گذشته باشد و شامل دو دسته برف سفت ( وقتی که دمای محیط کمی بالا رفته و دوباره پایین بیاید اینگونه برف پدید می آید ) و برف شکنده ( برفی که در اثر تابش آفتاب و برودت زیاد مرطوب شده و اگر پا روی آن بگذاریم محیط بیشتری از جای پا روی برف باقی می ماند ) است . بهمن توده عظیمی از برف که در اثر عوامل طبیعی یا غیر طبیعی به روی شیب به حرکت در می آید و دارای وزن و فشار زیادی است را اصطلاحا بهمن گویند . بهمن هرساله جان عده ای از کوهنوردان را می گیرد و شناسایی و داشتن دانستنی هایی از آن برای حرکت در ارتفاعات برفگیر لازم و ضروری می باشد . شرایط تشکیل بهمن 1-شیب ها : معمولا در سطوحی که شیب های آن بیشتر از 30 درجه باشد بنا به دلایل زیر پدیده بهمن به وجود می آید ؛ الف : سطوحی که سنگ های لغزنده در آن باشد با بارش برف پوشیده شده و کم کم سنگین می شود و با سنگین شدن سطح سنگ ها لغزیده و برف ریزش می کند . ب : سطوح یخ زده و برف سفت اگر مجددا روی آن برف ببارد فرو می ریزد . ج : سطوح مرطوب ( آب چشمه ، سبزه ، چمن و ... ) به دلیل عدم وجود اصطحکاک بین برف و زمین ریزش بهمن پدید می آید . د : سطوحی که در آن درختچه هایی روییده باشد در صورتیکه ارتفاع برف بیشتر از درختچه ها شود ، تنه و شاخه های درختچه در اثر فشار وارده باعث ایجاد بهمن می شود . 2-به هم خوردن درجه حرارت : بعضی از برف ها مثل برف بهاره یا برخی از برف های آب دار به شدت تحت تاثیر درجه حرارت قرار گرفته که سبب آب شدن و سپس فشرده شدن توده آن می گردد ، این عمل هر روز و هر شب تکرار شده و بر اثر تناوب ، برف کم کم متورم گشته و در این موقع از طرفی تورم فوق میل دارد برف را از سطح صاف زیرین جدا کند و از طرف دیگر با شکاف ایجاد شده سبب به هم خوردن تعادل مکانیکی توده برف و ریزش بهمن می گردد . 3-به هم خوردن تعادل مکانیکی : این عمل در اثر عبور هر چیزی از روی برف با بر هم خوردن تعادل پایدار شیب و استقرار برف ایجاد می شود ، عمل شکاف دادن افقی شیب برف باعث می گردد که تکیه گاه ( در شیب سطح اتکای زیرین و در شیب برجسته سطح اتکای فوقانی تکیه گاه ) توده برف از بین برود ، در این وضعیت ابتدا با جابه جایی تدریجی برف ناگهان ریزش آن به وقوع می پیوندد . عبور اسکی ( با شکستگی ) و سر و صدای زیاد افراد ( با ارتعاش ) معمولا می تواند منجر به چنین ریزشی شود . انواع بهمن بهمن با توجه به اشکال مختلف آن به گونه های زیر طبقه بندی می گردد : 1-بهمن برف پودر ( پودری ) : جزو خطرناکترین نوع بهمن است و با کوچکترین محرکی ( عبور انسان ، حیوان ، افتادن نقاب برفی ، سروصدا و ... ) بر سطح بهمن زا ایجاد می شود ، این نوع بهمن به صورت گرد بوده و به علت سبکی در فضا معلق است و معمولا انسان را خفه می کند ، بنابراین اگر کسی در چنین بهمنی قرار گرفته باید دهان و بینی را ببندد و در صورت امکان بپوشاند تا ذرات برف داخل ریه نرفته و او را خفه نکند . سرعت حرکت این نوع بهمن زیاد است و توام با گرد زیادی از برف می باشد . بهمن برف خیس : با گرم شدن دمای محیط این بهمن ایجاد می گردد و ریزش آن صدای کمی دارد و انسان را غافلگیر می کند ، این بهمن سنگین و دارای سرعت زیادی بوده و هر چیزی را در مسیر خود می شکند و به محض ایستادن به علت فشرده شدن سریع یخ زده و هر موجودی را در میان خود گرفتار می کند . 3-بهمن برف پوسته ای ( نقابی ) : اگر نقاب برف یا تکه بزرگ یخ بشکند این بهمن پدید آمده که ریزش آن توام با صدای خشک و زیادی می باشد ، پس هیچگاه نباید از زیر قندیل یخ و نقاب برفی عبور کرد چون این بهمن ( ابتدا یک تکه بزرگ و سپس خرد می شود ) در صورت برخورد به بدن انسان به دلیل ضربه سنگین یا او را در دم می کشد یا اعضای بدن وی را خرد می کند . راهپیمایی در زمستان انواع شیب های برفی : حرکت در انواع شیب های برفی متفاوت است و اصول مخصوص به خود را دارد ، شیب ها با توجه به زاویه به انواع زیر تقسیم می شوند : الف ) شیب ملایم ( خفته ) : با شیب حداکثر 25 درجه . ب ) شیب متوسط : با شیبی در حدود 25 تا 40 درجه . ج ) شیب تند : با شیبی در حدود 40 تا 60 درجه . حرکت در شیب : حرکت در شیب ملایم به صورت زیکزاک ، حرکت در شیب های متوسط و تند به صورت مستقیم و بالا رفتن عمودی نسبت به کوه صورت می گیرد ، قبل از صعود به ارتفاعات زاویه شیب و نوع برف مشخص گردد ، صعود از شیب های ملایم و برف های سفت نسبت به صعود از شیب های متوسط و تند و برف پودری راحت تر و ایمن تر است ، همیشه هنگام حرکت در شیب پوشیده از برف مستقیم حرکت کرد و از حرکت های مارپیچ و زیکزاک که باعث ایجاد بهمن می شود اجتناب کرد ، حرکت مارپیچ و زیکزاک که به منظور جلوگیری از خستگی انجام می شود عمدتا در کوهستان های بدون برف و شیب های ملایم صورت می پذیرد ، هنگامی که ستون نظامی در کوهستان و برف حرکت می کنند نفر جلوی ستون بایستی حتما با تجربه بوده و دیگران از پشت سر نفر جلوی خود حرکت کنند و پای خود را در جای پای نفر جلویی بگذارند ، هنگام پایین آمدن از شیب برفی نیز فشار و سنگینی پاها به روی پاشنه باشد و اگر کرامپون به پا است فشار به روی تمامی کف پا پخش شود و قدم ها با کف پا برداشته گردد . رزم در برف مجموعه دروس مفصلی می باشد که شامل استفاده و کار با وسایل کوهنوردی زمستانی ، شناخت کامل زمستان ، برف و بهمن ، راهپیمایی در کوهستان های برفی ، تاکتیک های به کارگیری کلنگ کوهنوردی و کرامپون ، طریقه برپایی چادر و ساختن تونل برفی بوده و همچنین اسکی که خود دنیایی از ورزش و هنر است . نیروهای نظامی بایستی بتوانند در برف پیشروی ، تخمین مسافت ، تیراندازی و ... را انجام دهند که هر کدام از آن احتیاج به آموزش های تئوری و عملی مکرری دارد که انشاالله در آینده راجع به همگی آن ها به صورت مفصل توضیح خواهیم داد . کوهنوردی در زمستان و رزم در برف مستلزم رعایت مسایل ایمنی زیادی است که در صورت ناآشنایی یا عدم انجام آن انسان با خطر مرگ روبه رو می شود ، پاره ای از این نکات به شرح زیر می باشد : 1-قبل از رفتن به کوه از وضعیت هوا اطلاع داشته باشید . 2-ابزار ، وسایل ، سلاح و مهمات همراه سالم بوده و از سالم بودن آن اطمینان کامل کسب شود . 3-وسایل امدادی را همیشه به همراه داشت . 4-کوله چینی به ترتیب و نظم مربوطه انجام گردد . 5-آموزش ها در برنامه های کوچک و در مناطق مطمئن با حضور مربی با تجربه صورت گیرد . 6-پوتین ، لباس ، دستکش و سایر ملزومات را به همراه داشت . 7-وسایلی نظیر کلاه سبک ، عینک کوه و ... ضروری بوده و از آن ها به شکل صحیح استفاده گردد . 8-برنامه ریزی دقیقی اعم از زمان حرکت ، استراحت ، رسیدن به هدف و ... انجام شود . 9-حرکات و پیشروی را آرام انجام داد تا بدن خسته و کوفته نشود . 10-در طول راه با خوردن غذاهای سبک نظیر شیرینی ، میوه و ... تجدید قوا کرده و کالری لازم را برای فعالیت بدن دریافت نمود . 11-آب سرد ننوشید بلکه از آب ولرم و مطمئن استفاده کنید . 12-در کوهستان همیشه با بینی نفس بکشید ( عمل دم با بینی بازدم با دهان ) . 13-حتی الامکان از مناطق بهمن زا عبور نکنید . 14-در صورت مجبور بودن به عبور از مناطق بهمن زا این کار در ساعات اولیه صبح و قبل از گرم شدن برف صورت بگیرد . 15-هنگام عبور از مناطق بهمن زا سکوت رعایت شود . 16-عبور از مناطق بهمن زا به صورت تک تک و با استفاده از طناب بهمن صورت بگیرد . 17-هنگام عبور از مناطق بهمن زا قدم های بلند و با فاصله زیاد برداشت و هرکس پای خود را در جای پای نفر قبلی بگذارد . 18-در صورت گرفتار شدن در بهمن دست ها را در جلوی صورت از آرنج خم کرده تا فضای بیشتری از برف را کنار زند و جای بیشتری برای تنفس ایجاد شود . 19-پیدا کردن کردن جهت زمین در زیر بهمن با انداختن آب دهان مشخص می شود ( آب دهان به طرف زمین می افتد و طرف مخالف آسمان است ) . 20-مناطق بهمن زایی که در مسیر حرکت و تدارکات قرار دارد را می توان با رعایت اصول ایمنی در صورت کسب اجازه فرمانده با انداختن نارنجک ، خمپاره و ... از بین برد . 21-امدادگرانی که در جستجوی افراد زیر بهمن هستند دقت کنند خودشان گرفتار بهمن نشوند .amoozeshnezami.blogfa

رزم در برف

تمرینات نیروهای نوهد ارتش در برف را تماشا می‌کنید. تیپ ۶۵ نیروهای ویژه واکنش سریع مشهور به نوهد (نیروهای ویژه هوابرد) یا تیپ کلاه‌سبزها از قدیمی‌ترین تیپ‌های ویژه در نیروی زمینی ارتش است. در این گزارش آشنایی باانواع برف وبهمن شناسی , آشنایی با ابزار جستجو و نجات دربرف ,آشنایی صحیح از میله سونداژ در جستجو و نجات , تیراندازی دربرف بااسکی پرحرکت ,انواع سرمازدگی , نحوه تهیه پناهگاه های برفی را می‌بینیم.mashreghnews/.khabaronline/entekhab

تمرینات طاقت‌فرسای سربازان کره شمالی در برف و سرما

ه گزارش خبرنگار اخبار داغ گروه فضای مجازی باشگاه خبرنگاران جوان؛ نیروهای ویژه ارتش کره شمالی هر سال موظفند در تمرینات زمستانی که در مناطق کوهستانی شرق این کشور برگزار می‌شود شرکت کنند. با وجود برودت بالای هوا در این منطقه، سربازان بدون لباس به تمرینات نظامی می‌پردازند. فرماندهان معتقدند تمرین در این شرایط به تقویت روحی و جسمی آنها کمک می‌کند. نیروهای ویژه کره شمالی باید دارای کمربند مشکی تکواندو باشند تا بتوانند در این تمرینات شرکت کنند.

موضوع هسته‌ای و آزمایش موشک باعث اختلاف این کشور با ایالات متحده شده و همین موضوع آمادگی نیروهای نظامی کره شمالی را می‌طلبد تا در صورت وقوع جنگ احتمالی آمادگی داشته باشند.

رزم در برف

نیرو‌های ویژه نیروی زمینی سپاه با بهره گیری از تجهیزات مدرن و به روز، زندگی در شرایط سخت و بقا در رزم در محیط پوشیده از برف، اسکی با سلاح و تجهیزات، احداث غار‌های برفی، حمل مجروح، تاخت در برف، راپل و یخ نوردی، برف نوردی با چهار چرخ و پیاده روی برد بلند و تیراندازی در برف را تمرین می کنند.

با توجه به اینکه نیرو‌های ویژه باید توانایی اجرای ماموریت در اقیلم‌های جغرافیایی و آب و هوایی متفاوت را داشته باشند؛ لذا دوره‌های آموزشی رزم در‌محیط‌های ویژه شامل رزم در کوهستان، جنگل، کویر، برف و باتلاق را فرا می‌گیرند.

علاوه بر این ماموریت برقراری امنیت پایدار در مرز‌های شمال غرب کشور که در اغلب ایام سال پوشیده از برف هستند نیز با نیروی زمینی سپاه است که اینگونه تمرینات نقش بسزایی در افزایش آمادگی‌های جسمی و رزمی آنان دارد. گفتنی است نیروی زمینی سپاه به منظور ارتقا آمادگی یگان‌های تحت امر اقدامات گسترده‌ای را انجام داده که تمرین در برف یگان‌های ویژه یکی از مهمترین این اقدامات است.

پایگاه بصیرت و خبرگزاری دانشجو

بالگرد شینوک تصاویر

آشنایی با چند هواپیمای فوق سبک

همشهری آنلاین: هواپیماهای فوق سبک کوچک عموماً‌ یک یا دو نفره بوده و برای امور تفریحی، پروازهای کاری شخصی، گشت زنی برای بررسی و حفاظت از محیط زیست و برخی کاربردهای نظامی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

این وسائل پروازی هم به صورت حرفه‌ای و توسط شرکت‌ها و هم توسط افراد علاقمند و با امکانات شخصی یا اصطلاحاً به صورت Homebuilt ساخته می‌شوند.

این هواپیماها عمدتاً با ابزارهای دستی و مواد بسیار سبک اما به اندازه کافی مقاوم مانند انواع کامپوزیت‌ها، چوب‌های مقاوم، مواد پلاستیکی و فلزات سبک ساخته می‌شوند که در نتیجه قیمت تمام شده هر فروند از آنها نیز در قیاس با هواپیماهای بزرگتر به میزان قابل توجهی کمتر است.

پائین بودن هزینه‌های تعمیرات و مصرف سوخت کم در عمده هواپیماهای این رده مورد توجه قرار داد. نیاز به باندهای کوچک و برخورداری از تجهیزات ناوبری عمومی اما پیشرفته نیز با توجه به دسترسی آسان به آنها در این وسائل دیده می‌شود.

BD-5

این هواپیمای تک نفره که به عنوان کوچکترین هواپیمای جت نیز شناخته می‌شود اولین پرواز خود را در سال 1971 به انجام رساند و بیش از 150 فروند از آن ساخته شده است.

سازنده آن را به صورت کیت‌های قابل مونتاژ تولید نموده تا به راحتی قابل ارسال به نقاط مختلف بوده و توسط خریدار به راحتی آماده به کار شود.

نمونه‌های مختلف این هواپیما 3.88 تا 4.11 متر طول، 4.26 تا 6.55 متر دهانه بال و تنها 1.6 متر ارتفاع دارند. وزن خالی 140 تا 167 و بیشینه وزن برخاستن تا 498 کیلوگرم از دیگر ویژگی‌های این پرنده است.

چند نوع موتور از پیستونی گرفته تا جت توربوپراپ برای این پرنده ارائه شده که در نوع خود جالب است. بیشترین سرعت بی-دی-5 به 320 کیلومتر بر ساعت با موتور پیستونی و تا 500 کیلومتر بر ساعت با موتور جت می‌رسد.

البته برد آن با موتور اول به 1152 و با پیشران جت به 500 کیلومتر محدود شده است. خلبان آن نیز می تواند زمین را از بیشترین ارتفاع قابل دستیابی 3700 تا 7000 متر بسته به نوع موتور ببیند.

Quickie

طراح و سازنده مشهور هواپیماهای شخصی و خانگی یعنی «برت روتان» در 1977 این هواپیما را طراحی کرد که توسط یک شرکت به صورت کیت تولید شد.

هواپیمای کوئیکی، نوآوری های زیادی در طرح خود داشت که باعث افزایش بازدهی آن هم در مرحله ساخت و هم به هنگام استفاده توسط مشتریان شد. بیش از 2000 مجموعه کیت از این هواپیما به فروش رفت که آمار فروش بسیار بالایی است.

عدم استفاده از دم افقی و به جای آن به کارگیری سطوح شبه کانارد که ارابه های فرود اصلی در انتهای آن قرار داده شده مزایایی از جمله حذف نیروی مقاوم(درگ) و نیروی برآ(لیفت) منفی دم، افزایش راحتی فرود با توجه به فاصله چرخ های ارابه فرود از هم، کاهش دهانه بال کلی، کاهش نیروی مقاوم القایی(به دلیل محل قرار گیری ارابه فرود) و سازه سبکتر برای اتصال بال پشتی به بدنه را به دنبال داشته است.

کوئیکی حدود 6 متر طول و 5 متر دهانه بال، جرم خالی 222 کیلوگرم، بیشینه جرم 454 کیلوگرم، بیشترین سرعت 290 و سرعت پیمایشی 225 کیلومتر بر ساعت و برد 885 کیلومتر با استفاده از یک موتور 64 اسب بخار دارد. با احتساب نمونه دو نفره این هواپیما در مجموع بیش از 3000 مجموعه کیت آن تا اواخر دهه 1990 تولید و فروخته شد.

Long-EZ

روتان در سال 1979 این هواپیمای تک موتوره و دو سرنشینه را از روی نمونه VariEze خود ساخت که سه سال قبل آن را طراحی و تولید کرده بود. این هواپیمای 5.12 متری، دهانه بال 7.96 متر و ارتفاع 2.4 متر داشته و می تواند با بیشینه جرم 601 کیلوگرم از زمین بلند شود. سرعت بیشینه آن 298 و سرعت پیمایشی آن 232 کیلومتر بر ساعت است.

برد نهایی(مسیر رفت) Long-EZ به میزان قابل توجه 3235 کیلومتر و سقف پرواز آن به 8230 متر می رسد. یک موتور لایکومینگ 115 با توان اسب بخار تأمین کننده نیروی این پرنده است.

در VariEze که بیش از 400 فروند فروش داشته از پیشبال، بال با زاویه به عقب برگشتگی و بالچه بزرگ و عمودی در نوک استفاده شده بود. روتان در Long-EZ نیز از پیشبال به جای دم افقی(به دلیل ایجاد نیروی برآ مثبت) و از بالچه های نوک بال برای کاهش نیروی مقاوم القایی و همچنین ایفای نقش سکان عمودی استفاده کرده که تأثیر به سزایی در امکان استفاده از موتور سبکتر و افزایش برد این هواپیما داشته است. هر چند تعدادی سانحه برای این هواپیما ثبت شده اما تا سال 2005 حدود 700 فروند از آن فروخته شد.

هواپیمای دو نفره Berkut 360 نیز که در طراحی خود وامدار Long-EZ آقای روتان است در سال 1989 ساخته شد اما با تولید 75 کیت و تکمیل 20 هواپیما هرگز به موفقیت طرح الگوی خود نرسید.

روتان در سال های اخیر به فعالیت های فضایی و طراحی و ساخت فضاپیماهای خصوصی با کمک شرکت های دیگر روی آورده و موفق هم بوده است.

LH-10 Ellipse

این هواپیمای سبک دو نفره، تک موتوره و محصول سال 2007 است. پیکربندی آن کلاسیک و از نوع بال پایین است. موتور ملخی و پیستونی آن در انتهای بدنه نصب شده و به این پرنده که جرم خالی آن 300 کیلوگرم است سرعت نهایی 370 و سرعت پیمایشی 269 کیلومتر بر ساعت می‌دهد.

توان موتور هواپیمای الپیس، 98 اسب بخار بوده و در کابین آن از نمایشگرهای پیشرفته کریستال مایع استفاده شده است. طول 5.11، دهانه بال 8 و ارتفاع 2.4 متر از جمله ویژگی های ابعادی آن است.

این هواپیما که در ساخت آن عمدتاً از مواد کامپوزیتی استفاده شده وزن بیشینه 540 کیلوگرم و مداومت پروازی 10 ساعت داشته و به برد نهایی 1500 کیلومتر دست می یابد. نکته جالب در مورد این هواپیمای 450هزار دلاری استفاده از آن نیروی هوایی بنین است.

فائز

در رده بسیار سبک، هواپیمای تک موتوره و تک نفره فائز با الگوبرداری از یک هواپیمای خارجی در ایران طراحی و ساخته شده است. جرم خالی این هواپیما که در سال 1388 رونمایی شد 75 کیلوگرم و بیشینه جرم برخاستن آن 175 کیلوگرم است.

سرعت فائز 220 کیلومتر بر ساعت، سقف پرواز 16000 پا(4800 متر)، برد 1500 کیلومتر و مداوت پروازی آن 6 ساعت است. این هواپیما از دو موتور که هر یک 20 اسب بخار قدرت دارد نیرو گرفته و توانایی فرود در دریای غیر مواج را نیز دارد.

قیمت آن در زمان رونمایی 40 تا 50 میلیون تومان عنوان شده بود. فائز تماماً توسط کامپوزیت ساخته شده و ظرفیت استاندارد سوخت آن 54 لیتر است. این پرنده سبک در صورت از کار افتادن یک موتور می تواند به پرواز خود در ارتفاع ثابت ادامه دهد. طول باند مورد نیاز برای بلند شدن 100 و طول باند مورد نیاز برای فرود آن 150 متر است.

در مقایسه با نمونه خارجی که سابقه آن به 1973 بازمی گردد، جرم خالی فائز ایرانی 3 کیلوگرم سبکتر، بیشینه جرم برخاستن آن 5 کیلوگرم بیشتر و دو موتور آن هر یک دارای 33 درصد توان بیشتر(20 اسب بخار در مقایسه با 15 اسب بخار نمونه خارجی) است.

سرعت دو نمونه ایرانی و خارجی تقریباً برابر بوده اما برد نمونه ایرانی به 3.24 برابر(1500 کیلومتر در مقایسه با 463 کیلومتر) و سقف پرواز به 1.32 برابر(16000 در مقابل 12139) نمونه خارجی رسیده است.

تفاوت هایی در سر بالها(وجود زائده ای با انحنای رو به بالا)، شکل محل اتصال دم عمودی، انحنای کانوپی که چند بخشی نیز شده و همچنین ارابه های فرود دیده می‌شود.

این تفاوت های موجود در ظاهر و مشخصات عملکردی فائز نشان می‌دهد متخصصان کشورمان در صنایع فجر، اقدام به طراحی این پرنده نموده اند و نه فقط یک کپی سازی یا مهندسی معکوس؛ از اینرو فائز مشخصات برتری دارد.

طول نمونه خارجی 3.9 و دهانه بال آن 4.9 است که ابعاد نمونه ایرانی نیز باید نزدیک به همین مقادیر باشد. طبق نظر سازنده، نمونه دو نفره این هواپیما نیز قابل ساخت است.

بکارگیری چتر برای بازیابی هواپیما و خلبان در شرایط اضطراری، قابلیت مونتاژ سریع و آماده شدن برای کار در مدت 5 دقیقه به واسطه طراحی ماژولار(بخش بخش)، امکان افزایش ظرفیت سوخت با نصب مخازن سوخت بیشتر در بال و بدنه در صورت نیاز از دیگر ویژگی های هواپیمای سبک فائز است.

حمل محموله های شناسایی، بسته های فوریت های پزشکی، انتقال محموله های پستی، امکان اجرای مأموریت های گشت و مراقبت و پروازهای تفریحی و ورزشی از جمله قابلیت ها و کاربردهای این هواپیما است.

با توجه به ساخت و فروش هزاران فروند هواپیمای شخصی و کوچک در دنیا از سالیان دور تا به امروز، سرمایه گذاری در کشورمان برای تولید چنین محصولاتی مورد توجه قرار گرفته و با شناخته شدن بیشتر این وسائل در میان مردم مسافرت‌های هوایی کوتاه و سریع با هواپیما نیز به امری پرطرفدار تبدیل خواهد شد.

بزرگترین بالگردهای جهان

همشهری آنلاین: بالگردها از نیمه دوم قرن بیستم به بخش جدایی‌ناپذیر ارتش‌های جهان و جنگ‌های این دوره زمانی تبدیل شده‌اند.

وظایفی همچون حمل و نقل بار، نفرات و مجروحین، پشتیبانی آتش، جستجو و نجات، جنگ ضد زیردریایی و... از جمله نقش‌هایی است که امروزه بر عهده بالگرده ها قرار دارد.

اما یکی از قدیمی ترین نقش‌هایی که به عهده بالگردها گذاشته شده است بحث حمل و نقل تجهیزات و نفرات است. با توجه به اندازه کوچک تر و موتورهای کم توان تر، بالگردها به نسبت هواپیماها از ظرفیت حمل بار و نفرات کمتری برخوردار هستند.

یکی از اولین بالگردهای عملیاتی در جهان، مدل " FA-223 " ملقب به "اژدها" ساخت آلمان نازی بود که به تعداد 20 فروند از آن تولید شد. این بالگرد با یک موتور با توان 1000 اسب بخار مجهز شده بود و دارای دو سری پروانه سه باله در دو طرف خود بود.این پرنده توانایی حمل نزدیک به 1 تن بار را داشت.

پس از اتمام جنگ جهانی دوم و با شروع جنگ سرد و شکل گیری پیمان های دفاعی ناتو و ورشو در دو سوی دیوار برلین، اتحاد جماهیر شوروی سابق به عنوان کشوری که دارای بزرگترین نیروی زمینی در دنیا بود خیلی زود به پتانسیل های بالای بالگردها، خصوصا در بحث نقل و انتقال نیرو و تجهیزات پی برد.

چندین دفتر طراحی از ابتدا در شوروی سابق درگیر بحث طراحی و ساخت بالگرد شدند که از آن میان می توان به دفاتر طراحی: میل، کاموف، یاک و براتوخین اشاره کرد.

در ابتدا و با توجه به محدودیت های موجود طرح یک بالگرد سبک برای نیروهای مسلح شوروی سابق مطرح شد. شرکت میل با طرح "Mil-1" یکی از اولین بالگردهای تولید انبوه شده شوروی سابق را در تعداد بیش از 2500 فروند تولید کرد. این هلی کوپتر با قابلیت حمل 2 سرنشین و 255 کیلوگرم بار یک بالگرد ترابری بسیار سبک به حساب می‌آمد.

شرکت کاموف کار بر روی پره های هم محور را آغاز کرد که در نهایت به طراحی و توسعه پره های هم محور منجر شد. این شرکت پس از این نیز بیشتر تلاش و توجه خود را معطوف به بالگردهای دریایی کرده و تا به امروز نیز بخش اصلی بالگردهای دریایی روسیه را تامین می‌کند.

دفتر طراحی " یاکولو " که " یاک " نیز خوانده می شود و پیشتر به عنوان سازنده جنگنده های پیستونی در زمان جنگ دوم جهانی شناخته می شد یک گام را در صنایع ساخت بالگرد در شوروی سابق برداشت که آن هم طراحی و ساخت بالگردهای سری " Yak-24 " بود.

این طرح بر اساس قرارگیری دو موتور و پره های چرخان در ابتدا و انتهای بالگرد بود و به این هلی کوپتر اجازه می داد تا 30 تا 40 نفر سرباز و یا 4 تن بار را حمل کند.

این میزان از حمل بار بسیار بیشتر از بالگردهای غربی در آن زمان مثل مدل "H-21" بود که برای حمل 18 تا 20 سرباز طراحی شده بود. در این بالگرد روسی از دو دستگاه موتور به قدرت 1720 اسب بخار استفاده می شد.

از این بالگرد در حدود 100 فروند ساخته شد که بیشتر در نقش های آزمایشی به عنوان حامل دوربین شناسایی، رادار هوابرد و یا پشتیبانی سوخت از واحد های زمینی ارتش سرخ به کار رفت.

اما بدون هیچ شکی می توان از دفتر طراحی "میل" در شوروی سابق به عنوان موفقترین بخش در بالگرد سازی این کشور یاد کرد. بعد از موفقیت طرح " Mil-1 " شرکت مذکور به دنبال طراحی بالگردهای بزرگتر رفت که نتیجه آن طرح " Mil-4 " بود که به عنوان یک بالگرد تهاجمی - ترابری در سال 1952 میلادی اولین پرواز خود را انجام داد.

این بالگرد به نوعی با طرح آمریکایی " H-19 " برابری می کرد. در عین شباهت ظاهری جالب این دو بالگرد از نظر توانایی نیز به مانند هم می توانند 12 سرباز مسلح را حمل کنند.

روس‌ها در حدود 3000 فروند از این بالگرد را تولید کرده و کشور چین نیز 545 فروند از آنها را به صورت تحت لیسانس در خاک خود و با نام Z-5 به تولید رسانید. روسها مدلهایی از این بالگرد را با مسلسل‌های کالیبر 0.50 مسلح کرده و در نقش پشتیبانی از آنها بهره بردند.

اما طرح بعدی شرکت میل بود که به معنای واقعی کلمه گوی سبقت را از آمریکایی ها ربود و در زمان خود به عنوان نیرومند ترین بالگرد ترابری مطرح شد. بالگرد "Mil-6" به عنوان یکی از موفق ترین طرح های شرکت میل شناخته شده است.

این بالگرد می تواند باری در حدود 6 تن را داخل و به صورت همزمان نزدیک به 8 تن را به صورت بار خارجی حمل کند. در صورت نیاز این بالگرد می تواند تا 12 تن را هم به صورت بار داخلی حمل کند.

این بالگرد بیش از دو برابر شینوک آمریکایی و نزدیک به دو سوم هواپیمای سی 130 توانایی حمل بار دارد. این بالگرد برای رسیدن به این توانایی از دو فروند موتور توربین بنزینی مدل " TV-2VM " هر کدام به قدرت 5500 اسب بخار بهره می برد.

در زمان خود "Mil-6" به عنوان یک رکورد شکن عمل می کرد و در موارد مختلف با حمل یک محموله 20 تنی رکورد حمل بار را برای خود ثبت کرد. رکورد این بالگرد به عنوان یک نمونه تولید شده تا سال 1981 بی رقیب باقی ماند تا نهایتا توسط بالگرد آمریکایی " CH-53E " ملقب به سوپر استالیون شکسته شد.

شرکت میل در ادامه طرح های خود دست به یک طراحی متفاوتی زد. در همین دوران شرکت آمریکایی سیکورسکی دست به طراحی بالگرد سری CH-54 زد. این طرح شامل بالگردی بود که فاقد بخش بدنه میانی بود و به عنوان یک چرثقیل پرنده مورد استفاده قرار می‌گرفت.

این بالگرد آمریکایی در سال 1962 وارد خدمت در نیروی مسلح آمریکا شد و به فاصله یک سال پس از آن روسها با طرح Mil-10 به طرح آمریکایی پاسخ دادند.

نکته جالب در مقام مقایسه این دو بالگرد این است که بالگر آمریکایی توانایی حمل تنها یک محموله به وزن 9 تن را دارد اما نمونه روسی علاوه بر توانایی حمل یک محموله 15 تنی توانایی حمل 28 سرنشین را نیز دارد. این بالگرد نیرومند روسی از دو موتور نیرومند توربوشفت مدل " D-25V " که هر کدام نیرویی در حدود 5500 اسب بخار تولد می کردند استفاده می کرد.

اما در سال 1968 میلادی روسها با ساخت یک بالگرد نفسها را در سینه حبس کردند . اتحاد جماهیر شوروی سابق با توجه به اوج گرفتن رقابت با بلوک غرب در زمینه موشک‌های بالستیک نیاز به بالگردی برای حمل قطعات مختلف موشک‌ها و سامانه های پرتابی را حس کرد. در نتیجه شرکت میل با الهام گرفتن از طرح آلمانی " FA-223 " دست به طراحی و ساخت بزرگترین بالگرد تاریخ زدند.

هلی کوپتر " Mil -12 " از 4 دستگاه موتور توربوشفت مدل " D-25VF " که هر کدام از آنها 6500 اسب بخار نیرو تولید می کند بهره می برد و می توانست در حالت برخواست عمودی 25 و در حالت برخاست خزش گونه از زمین تا 30 تن بار را جابجا کند.

این بالگرد عظیم الجثه رکوردهای زیادی را در زمینه جابجایی بار ثبت کرده است که تا به امروز نیز همچنان دست نخورده باقی مانده است. اما به دلیل تغییر در سیستم های موشکی اتحاد جماهیر شوروی سابق و در نتیجه تغییر در تاکتیکهای مورد نظر، این طرح در حد دو نمونه ساخته شده باقی ماند و دیگر به تولید انبوه نرسید.

در نهایت به آخرین بالگرد سنگین وزن روسی می رسیم که همچنان برای چندمین دهه در صدر جدول سنگین وزن های جهان بالگردی ایستاده است. این بالگرد روسی عظیم الجثه بر اساس نیاز ارتش سرخ در دهه 70 طراحی شد. ارتش شوروی سابق در آن زمان نیاز به حمل محموله هایی به وزن بین 15 تا 20 تن را در مسافتهایی بین 500 تا 700 کیلومتر را داشت.

این نیازمندی چیزی شبیه به نیازهای اولیه ارتش آمریکا در دهه 50 بود که به طراحی و ساخت هواپیمای ترابری " C-130 " منجر شد.در حقیقت ظرفیت حمل بار در بالگرد روسی "Mil-26" و هواپیمای آمریکایی "C-130" برابر است.

اما روس‌ها قصد داشتند تا چیزی شبیه به هرکولس آمریکایی را در قالب یک بالگرد بسازند. شرکت میل در این میان دوباره پا به میدان گذاشته و با طرح " Mil-26 " ملقب " هاله " به این نیاز پاسخ داد. این بالگرد با دو دستگاه موتور توربوشفت مدل " D-136 " هرکدام به قدرت 11400 اسب بخار مجهز شده است.

این بالگرد می تواند 90 نفر نیروی مسلح یا 20 تن بار را در مسیری در حدود 1920 کیلومتر منتقل کند. از این بالگرد روسی تاکنون 316 فروند ساخته شده است و به کشورهایی مثل: چین، پرو، مکزیک، ونزوئلا و کامبوج نیز صادر شده است.

این بالگرد در موارد زیادی رکورد دار است که یکی از رکوردهای آن مربوط به مرگبارترین حادثه بالگردی در تاریخ است که در طی آن یک فروند بالگرد "Mil-26" ارتش روسیه به تاریخ 19 آگوست 2002 میلادی در منطقه " خانکالا " در نزدیکی شهر گروزنی با یک فروند موشک دوش پرتاب هدف قرار گرفته و در میان یک میدان مین فرود اضطراری انجام می‌دهد.

انفجار حاصله پس از فرود به مرگ 127 نفر سرنشین بالگرد منجر می‌شود. پس از این حادثه در روسیه یک روز عزای عمومی اعلام شده و فرمانده واحدهای هلی کوپتری ارتش روسیه نیز از کار بر کنار شد.

آشنایی با بالگردهای بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شینوک ایران

تعداد ۵۱ فروند بالگرد بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شینوک (Boeing CH-۴۷ Chinook) در بدنه ارتش جمهوری اسلامی ایران عملیاتی هستند. ۴۱ بالگرد شینوک در هوانیروز و ۱۰ فروند در نیروی هوایی مستقر می‌باشند.

به گزارش همشهری آنلاین، در ایران و تا سال ۱۳۵۷، ۶۰ فروند بالگرد ترابری شینوک به خدمت هوانیروز درآمد و در آن زمان ایران بزرگترین کاربر این نوع بالگرد پس از ایالات متحده بود. همچنین تعداد ۳۰ فروند دیگر نیز سفارش داده شده بود که علی‌رغم پرداخت هزینه پس از وقوع انقلاب تحویل آن‌ها لغو شد.

پیشینه

ارتش ایالات متحدهٔ آمریکا از دیرباز به فکر یک بالگرد دوملخه بود و سفارش‌های زیادی به شرکتهای گوناگون می‌داد؛ بالگردهای مک‌کولوچ ام‌سی۴ و برنتلی بی-۱ از نخستین نمونه‌های آزمایشی بودند که به سرانجام نرسیدند. اولین مدل شینوک یعنی سی‌اچ-۴۷آ از دو موتور لیکومینگ تی-۵۵-ال۵ هر یک به قدرت ۲۲۰۰ اسب بخار نیرو می‌گرفت. در مدل‌های بعدی قدرت موتور افزایش یافته و در مدل سی‌اچ-۴۷دی (معرفی در ۱۹۷۹) به ۴۷۳۳ اسب بخار در هر موتور رسید. این هلیکوپتر ۳۰ متر طول و ۵٫۷ متر ارتفاع داشته و وزن خالی آن ۱۰٬۱۸۵ کیلوگرم است. سرعت صعود این هلیکوپتر ۷٫۷۳ متر بر ثانیه و سقف پروازی آن ۵۶۴۰ متر است. شینوک گنجایش کافی برای حمل ۳۳ تا ۵۵ سرباز با ظرفیت ۱۲۷۰۰ کیلوگرم بار را دارد.

عملکرد

بوئینگ سی‌اچ-۴۷شینوک هلیکوپتر ترابری نیمه سنگینِ دوموتوره و دوملخه آمریکایی است که در شرکت بوئینگ طراحی شده و در سال ۱۹۶۲ معرفی شد. این محصول توسعه یافته از بوئینگ ورتول سی‌اچ-۴۶ سی‌نایت است که میراث شرکت پیاسکی هلیکاپتر بود. کاربرد اصلی این بالگرد برای جابجایی سربازان، ادوات توپخانه‌ای، سوخت، آب، موانع و سنگر و سایر تدارکات و تجهیزات مورد نیاز در میدان نبرد است. کاربردهای ثانویه این هلیکوپتر هم شامل آمبولانس، امداد در فجایع طبیعی، جستجو و نجات، انتقال هواپیماها، آتش‌نشانی و رهاسازی چتربازان می‌شود. هلیکوپتر شینوک با حداکثر سرعت ۳۱۵ کیلومتر بر ساعت حتی از هلیکوپترهای بسیار کوچکترِ تهاجمی و چندمنظوره معاصر خود هم سریع‌تر بود. نام این هلیکوپتر از قبیله سرخ‌پوست چنوک در آمریکا گرفته شده‌است. شینوک یکی از معدود هواگردهای دهه ۱۹۶۰ است که هنوز در خط تولید قرار دارد. تاکنون ۱۱۷۹ فروند از این هلیکوپتر ساخته شده و به ۱۶ کشور صادر شده‌است.

پرش چتربازان آمریکایی از بالگرد شینوک بر فراز آلمان ۲۰۱۹

بالگرد شینوک

عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - شاید انتظار نداشته باشید که سریع‌ترین بالگرد فعلی ارتش آمریکا، بزرگ‌ترین نمونه مورد استفاده در این ارتش نیز باشد. زمانی که صحبت از سریع‌ترین بالگرد ارتش آمریکا می شود، احتمالا انتظار شنیدن نام بالگردهای کوچک و تهاجمی مانند ای‌اچ-64 آپاچی، ای‌اچ-1 کبرا یا ام‌اچ-6 لیتل برد (پرنده کوچک) را دارید.

اما در حقیقت، بالگرد بزرگ سی‌اچ-47 شینوک (CH-47 Chinook) سریع‌ترین بالگرد فعلی ارتش آمریکا محسوب می شود. این بالگرد ترابری با درازای 98 فوت (30 متر)، پهنای 12.5 فوت (3.78 متر) و ارتفاع 18 فوت (5.77 متر)، وزنی برابر با 24578 پوند (11148 کیلوگرم) دارد و می تواند با بیشینه سرعت 196 مایل بر ساعت (315 کیلومتر بر ساعت) پرواز کند.

بالگرد شینوک یکی از کارآمدترین بالگردهای ترابری جهان محسوب می شود که می تواند با بیشینه وزن 50 هزار پوند (22680 کیلوگرم) از زمین برخیزد. شینوک در سال 1962 خدمت خود در ارتش آمریکا را آغاز کرده و از آن زمان تاکنون جایگاه ویژه ای بین بالگردهای یکی از قدرتمندترین ارتش های جهان داشته است.

داستان شینوک

داستان بالگرد شینوک در سال 1956، زمانی که وزارت دفاع آمریکا تصمیم به معرفی جایگزینی برای بالگرد ترابری سیکورسکی سی‌اچ-37 موهاوی گرفت، آغاز شد. وزارت دفاع آمریکا به دنبال یک طراحی جدید با قابلیت استفاده از پیشرانه های توربین گازی بود که به تازگی معرفی شده بودند. شرکت وترول موفق شد تا این قرارداد را کسب کند و کار روی محصولی آغاز شد که بعدا به پرنده ای توانمند در ارتش آمریکا تبدیل شد.

ویتنام؛ میدان آزمایش سخت برای شینوک

شینوک در میان بالگردهای ارتش آمریکا کاملا متمایز بود زیرا این بالگرد با طراحی خاص خود دارای دو پروانه است. هر پروانه که در دو انتهای بدنه بالگرد قرار دارند، از یک پیشرانه توربوشفت تی55 لایکامینگ نیرو می گیرد. با دو پروانه که در جهت مخالف هم می چرخند، شینوک نیازی به پروانه عمودی ضد گشتاور موجود در بیشتر بالگردهای دیگر ندارد. در عوض، شینوک می تواند هر ذره از توان خود را برای تولید نیروی بالابر و رانش بکار بگیرد.

افزون بر این، پیکربندی دو پروانه در شرایطی که قرار است وزن در میانه پرواز بالگرد کم یا زیاد شود، بسیار پایدارتر از پیکربندی تک پروانه است. این یک ویژگی مفید برای بالگردی است که وظیفه جابجایی نیرو و بار را بر عهده دارد.

شینوک برای نخستین بار در جنگ ویتنام وارد میدان نبرد شد. از آنجایی که احتمال مواجهه با نیروهای دشمن برای بالگردهای شینوک وجود داشت، مسلسل ام60 در هر یک از درب های جلویی بالگرد نصب شده بود و گاهی اوقات یک مسلسل نیز در قسمت درب بار نصب می شد.

هنگام نبرد، این مساله که سامانه انتقال نیرو نمی توانست دو توربین گازی بالگرد شینوک را با تمام قدرت فعال نگه دارد، موجب نارضایتی خلبانان شد. افزون بر این، گرما و رطوبت بالای جنوب شرق آسیا، قدرت بالابر شینوک را تا 20 درصد در مناطق پست و تا 30 درصد در کوهستان کاهش می داد.

در جنگ ویتنام، ارتش آمریکا از 750 بالگرد شینوک استفاده کرد. از این تعداد، حدود 200 بالگرد در میدان نبرد یا به واسطه سوانح عملیاتی زمان جنگ از دست رفتند.

سی‌اچ-47 شینوک: بستری برای بهبودهای مداوم

طراحان با استفاده از درس های سخت جنگ ویتنام، شینوک را برای بهبود عملکرد در عملیات جنگی اصلاح کردند و این روندی است که تا قرن بیست و یکم ادامه داشته است. انواع جدید بالگرد شینوک هر چند سال یک بار از خط تولید خارج شده اند که هر کدام نسبت به نسل قبلی بهبود یافته اند.

در حال حاضر، مدل سی‌اچ-47اف با بروزرسانی ها و ارتقاهای مختلف در خدمت ارتش آمریکا قرار دارد. از جمله این بهبودها می توان به ساختار یک تکه بدنه که لرزش هنگام پرواز و همچنین نیاز به بازرسی و تعمیر و نگهداری را کاهش می دهد، اشاره کرد.

افزون بر این، پیشرانه های قدرتمندتر هانی‌ول (Honeywell) توانایی تولید 4868 شفت-اسب بخار نیرو را دارند. مدل های جدید بالگرد شینوک توانایی حمل بار با وزن بیش از 21 هزار پوند (9525 کیلوگرم) را دارند. در کابین خلبان، سی‌اچ-47اف به اویونیک ارتقا یافته شامل سامانه معماری اویونیک راک‌ول کالینز و سامانه کنترل پرواز پیشرفته دیجیتالی بی‌ای‌ئی سیستمز مجهز شده است.

بالگرد شینوک هوانیروز

هوابرد / هوابرد در ایران

نیروهای هوابرد رسته‌ای نظامی شامل نیروهایی از پیاده‌نظام سبک که با هواپیما به محل عملیات منتقل می‌شوند. این نیروها به وسیله فرود با چتر نجات به میدان نبرد گام می‌گذارند. ماموریت‌های محوله این نیروها دربرگیرنده مبارزات زمان‌بر در سطح وسیعی از منطقه نبرد نمی‌باشد و با توجه به محدودیت‌هایی که در حمل تجهیزات و سلاح توسط نفرات این رسته وجود دارد، عملیات آماده‌سازی برای ورود قوای اصلی و انهدام تجهیزات استراتژیک دشمن به آنها واگذار می‌شود.

نشان سه ستاره هوابرد، با خوشه طلایی، مخصوص پرسنل استاد چتربازی دارای بیش‌از ۱۵۰ پرش موفق

فرود تمرینی چتربازهای لشکر ۸۲ هوابرد آمریکا از هواپیما بوئینگ سی-۱۷

سربازان گروه ویژه هفتم هوابرد ارتش ایالات متحده آمریکا در حال تمرین با بالگرد بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شنوک

نیروهای هوابرد به ۳ گروه تقسیم می‌شوند:

• پیاده‌نظام چترباز، پیاده‌نظامی که وظیفه‌اش فرود با چتر در میدان نبرد و درگیری با دشمن است.
• چترباز نظامی، سربازان و پرسنل نظامی که وظایفی از قبیل امدادگری، مهندسی و توپخانه را بر عهده دارند.
• پیاده‌نظام گلایدرسوار، پیاده‌نظامی که به وسیله گلایدرهای نظامی در پشت خطوط دشمن فرود می‌آید.

تیپ ۵۵ هوابرد شیراز

رژه ستون موتوری تیپ ۵۵ هوابرد

به تکاور هوایی، هوابرد می‌گویند. در حقیقت آنها، یگان هوایی نیروی زمینی هستند.تیپ ۵۵ هوابرد یا تیپ ۵۵ هوابرد شیراز یگان ویژه هوابرد نیروی زمینی ارتش ایران است،که پادگان‌های آن در استان فارس مستقر می‌باشند و قرارگاه مرکزی آن در شهر شیراز قرار دارد.این یگان در سال ۱۳۴۲ توسط ارتش شاهنشاهی ایران تشکیل شد و در ابتدا تیپ ۲۵ شاهین نام داشت.تیپ ۵۵ هوابرد در خلال جنگ ایران و عراق، از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران بود و در عملیات‌های ثامن‌الائمه، طریق‌القدس، فتح‌المبین، بیت‌المقدس، مسلم بن عقیل، والفجر مقدماتی، خیبر، قادر و والفجر ۸ شرکت داشت.هم‌اکنون سرهنگ فرهنگ دهقانی فرماندهی تیپ ۵۵ هوابرد را برعهده داردپرسنل تیپ ۵۵ هوابرد، افرادی برگزیده از دانشگاه افسری امام علی یا آموزشگاه درجه‌داری نزاجا می‌باشند. این افراد با طی کردن آموزش‌های ویژه و تخصصی در طول خدمت، قادر به انجام عملیات‌های چتربازی می‌باشند

به نقل از سرهنگ عباس کیانا، فرمانده وقت گردان ۱۲۶ هوابرد، همین تیپ ۵۵ هوابرد بود که در عملیات فتح المبین، ـ«سرلشکر دخیل علی حلالی» را اسیر کرد. برای این کار پرسنل شجاع گروهان یکم گردان ۱۲۶ تیپ ۵۵ هوابرد با در دست داشتن سلاح ژ-۳ ، از یک منطقه رملی(ریگ روان)‌ به طول ۱۴ کیلومتر گذشتند و نیروهای دشمن را غافلگیر کردند.

به گزارش ایسنا، ویکی پدیا و همشهری سرهنگ ستاد قاسم اکبری مقدم پژوهشگر سازمان حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس ارتش در یادداشتی بخشی از حماسه‌آفرینی‌های تیپ ۵۵ هوابرد شیراز را تشریح کرد.

در این یادداشت می‌خوانیم:

ارتش جمهوری اسلامی ایران به دلیل ماهیت مردمی خود، همواره جایگاه ویژه‌ای در میان مردم داشته است چرا که ارتش از مردم، با مردم و در کنار مردم است. این ویژگی مهم ارتش در دوران دفاع مقدس و هم در سال‌های اخیر در مواجهه با بحران‌های طبیعی و مردم‌یاری نمود دارد. نیروی زمینی ارتش محور و ستون اصلی در دوران دفاع مقدس بود و طبق فرمایشات بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی(ره):«نیروی زمینی قهرمان که در حقیقت در تمامی حوادث در نوک پیکان حملات ناجوانمردانه دشمنان بوده است، به حق چهره راستین و شکست ناپذیر و استوار خویش در دفاع از مرزهای گسترده کشورمان را نشان داد.»

نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران دارای یگان‌های تخصصی و مختلفی است که بر اساس ماموریت و شرح وظایف تعیین شده دارای ویژگی‌های خاص و منحصر به فردی هستند. یکی از این این یگان‌های مهم و حساس ارتش، تیپ ۵۵ هوابرد شیراز است که در این مجال به معرفی اجمالی این تیپ می‌پردازیم.

کلمه هوابرد بار معنایی عجیبی دارد. وقتی پسوند نام یک یگان نظامی، «هوابرد» باشد، یعنی آن یگان تشکیل شده از کارکنانی که آموزش‌های بیشتر، تخصصی و خاص دیده‌اند و نیروی ویژه به حساب می‌آیند. دوره چتربازی را گذرانده‌اند و آمادگی جسمانی بالایی دارند و توان بدنی و هوش رزمی‌شان ارتقاء یافته تا فراتر از تصور هر دشمنی، عمل کنند.

نیروهای هوابرد رسته‌ای نظامی شامل نیروهایی از پیاده‌نظام سبک که با هواپیما و وسایل پرنده به محل عملیات منتقل می‌شوند. این نیروها به وسیله فرود با چتر نجات به میدان نبرد گام می‌گذارند. ماموریت‌های محوله این نیروها دربرگیرنده مبارزات زمان‌بر در سطح وسیعی از منطقه نبرد نمی‌باشد و با توجه به محدودیت‌هایی که در حمل تجهیزات و سلاح توسط نفرات این رسته وجود دارد، عملیات آماده‌سازی برای ورود قوای اصلی و انهدام تجهیزات استراتژیک دشمن به آنها واگذار می‌شود.

نیروهای هوابرد به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند: الف-پیاده‌نظام چترباز، وظیفه‌اش فرود با چتر در میدان نبرد و درگیری با دشمن است. ب -چترباز نظامی، سربازان و پرسنل نظامی که وظایفی از قبیل امدادگری، مهندسی و توپخانه را بر عهده دارند.پ- پیاده‌نظام گلایدرسوار، پیاده‌نظامی که به وسیله گلایدرهای نظامی در پشت خطوط دشمن فرود می‌آید.

در سال ۱۳۴۲ تشکیل یگانی به منظور تأمین یک احتیاط متحرک و قوی که بتواند در میدان رزم جهت ماموریت‌های تاکتیکی و استراتژیکی وارد عمل شده و ماموریت نیروی خودی را تسهیل نماید احساس شد. دو گردان پیاده هوابرد ۰۱ و ۰۲ در تهران تشکیل و در سال ۱۳۴۴ به نام های« ۳۵۱ » و« ۳۵۲ » تغییر نام و به شیراز منتقل و به «هنگ ۹ سوار» ملحق شد. در سال ۱۳۴۵ با اضافه شدن دو گردان پیاده و «توپخانه ۱۰۵م.م» یک تیپ به نام« ۲۵ شاهین» در استان فارس تشکیل شد. در سال ۱۳۵۱ تیپ ۲۵ شاهین به «تیپ ۵۵ هوابرد» تغییر نام داد. این تیپ تنها یگانه هوابرد و چترباز در خاورمیانه مستقر در شیراز است.

کارکنان این تیپ افرادی برگزیده از نیروی زمینی و به خصوص دانشگاه افسری امام(ع) هستند. این افراد با طی کردن آموزش‌های ویژه و تخصصی در طول خدمت، قادر به انجام عملیات‌های چتربازی در داخل خاک ایران و خارج از آن می‌باشند. کلیه پرسنل ارتش برای طی دوره‌های چتربازی به این تیپ اعزام می‌گردند و در کمیته آموزش‌های هوابرد آموزش‌های ابتدایی و تخصصی را می‌گذرانند.

از مهم‌ترین دوره‌های آموزشی در تیپ ۵۵ هوابرد؛ دوره‌های چتربازی است که به عنوان اولین دوره الزامی برای کارکنان تیپ ۵۵ هوابرد محسوب می‌شود. افزون بر آن، دوره مربی‌گری چتربازی نیز مختص کارکنان با توان ذهنی، روحی و جسمی بالا بوده که پس از گذراندن تست‌های مختلف در آن شرکت می‌کنند. همچنین دوره سقوط آزاد نیز برای پرسنل نخبه و دوره خاص آمادها و بارریزهای هوایی که انحصاراً بوسیله‌ تیپ ۵۵ هوابرد و با کمک، همراهی و همکاری نیروی هوایی با اختصاص هواپیماهای c-۱۳۰ انجام می‌شود.

تمامی کارکنان تیپ ۵۵ هوابرد با هر رسته و جایگاهی آموزش‌های همگانی روش‌های استفاده از کلیه سلاح‌ها و ادوات جنگی را می‌گذرانند و تمامی کارکنان چترباز این تیپ آشنایی و تخصص کامل در بکارگیری تجهیزات، اداوات و ماشین‌های جنگی را دارند تا در عملیات‌های مختلف پس از فرود بتوانند ماموریت خود را به انجام برسانند. پس از پایان دوره‌های آموزشی چتربازی به کارکنانی که ۵ تا ۵۰ پرش موفق داشته باشند نشان چتربازی با یک ستاره؛ در دوره‌های تخصصی، کارکنانی(ویژه تکاوران) که بین ۵۰ تا ۱۰۰ پرش دارند، نشان چتربازی با دو ستاره و برای دوره‌های ویژه که بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ پرش موفق داشته باشند نشان چتربازی با سه ستاره و برای اساتید که بالای ۱۵۰ پرش دارند نشان چتربازی با سه ستاره با خوشه طلایی و به عنوان مربی چتربازی اهداء می‌گردد.

تیپ ۵۵ هوابرد پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا شروع دفاع مقدس

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، گروه‌هایی قصد ایجاد ناامنی و بی رنگ نمودن انقلاب نوپای اسلامی ایران را داشتند و در تیرماه ۱۳۵۸ تحرکاتی را در غرب و شمال غرب کشور با عنوان «خلق مستقل کُرد» را آغاز کردند که باعث یک سری درگیرهای مسلحانه در شهرهای سنندج،پاوه، نوسود،سقز، مریوان و سردشت شد.

در پی فرمان امام راحل(ره) در ۳۰ تیرماه ۱۳۵۸ مبنی بر جمع شدن سریع غائله کردستان، نیروی زمینی ارتش حضور تیپ ۵۵ هوابرد را برای کنترل و آرامش منطقه لازم دانست و یک گردان تیپ ۵۵ هوابرد در ۲۷ مرداد ماه ۱۳۵۸ با سه فروند هواپیمای c-۱۳۰ وارد شهر سنندج کرد و این نیروها از آنجا به محورهای ناامن منطقه سردشت اعزام شدند و پس از ۴۲ روز درگیری تن به تن با اشرار و گروهک‌ها و با تقدیم ۴۵ شهید و بیش از ۱۹۷ مجروح امنیت را به شهر سردشت بازگردادند.

مقام معظم رهبری(مدظله العالی) که در آن زمان نماینده امام خمینی(ره) در ارتش بودند به این شهر سردشت آمده و از نزدیک زحمات گردان ۱۰۱ تیپ ۵۵ هوابرد شیراز را مشاهده و از همان جا خبر این پیروزی را به امام(ره) گزارش کردند. پس از این مجاهدت فرمانده این گردان سرهنگ قاضی زاده به بیت امام(ره) دعوت شد و از ایشان و گردان ۱۰۱ تیپ ۵۵ هوابرد تقدیر گردید و به دستور امام(ره) سرهنگ قاضی زاده یکسال فرماندار نظامی منطقه سردشت شد. مجدد عناصر خود فروخته در منطقه غرب این بار در شهر پاوه اقدام به آشوب گیری نمودند که بار دیگر برخی یگان‌های تیپ ۵۵ هوابرد از جمله گردان ۱۲۶ پیاده هوابرد در ۲ خرداد ۱۳۵۹ وارد منطقه شد که پس از سه ماه جنگ چریکی و تن به تن امنیت را به منطقه شهر پاوه بازگرداندند.

تیپ ۵۵ هوابرد در دفاع مقدس

رژیم بعثی صدام در ۳۱ شهریور ماه ۱۳۵۹ تجاوز خود را به جمهوری اسلامی ایران و آغاز سودای فتح یک هفته‌ای تهران را در سر داشت. این تجاوز زمانی اتفاق افتاد که «گردان ۱۲۶ و ۱۰۱تیپ ۵۵ هوابرد» هنوز گَرد مبارزه با اشرار کومله و دمکرات را از تن پاک نکرده بود. تیپ ۵۵ هوابرد در ۹ مهر ماه ۱۳۵۹ با تمام امکانات و قدرت به مصاف با بعثیان متجاوز رفت و تا پایان جنگ تحمیلی و حتی پس از آن تا ۱۳ آبان ۱۳۷۱ دوشادوش سایر نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در اکثر عملیات های بزرگ و کوچک آفندی و پدافندی از وجب به وجب خاک ایران اسلامی با جان و دل دفاع نمود.

تیپ ۵۵ هوابرد یکی از پرافتخارترین یگان‌های ارتش است. تیپ ۵۵ هوابرد ۱۴ ماه قبل از آغاز جنگ در جبهه‌های غرب و غائله کردستان حضور داشت و بطور کلی چون یگان واکنش سریع بود در تمام عملیات‌ها و ماموریت‌های آفندی و پدافندی حضور فعال داشت و حضور این تیپ در عملیات ها موجب دلگرمی و خرسندی بود. فرماندهی معظم کل قوا(مدظله العالی) در دیدار سال ۸۷ خود با کارکنان این تیپ در شیراز فرموده‌اند:« در آن دوره آغاز جنگ تحمیلی در سال اول که دوره محنت نیروی مسلح بود، در اهواز مژده گسیل تیپ ۵۵ هوابرد دله‌ای مسئولان دفاع را در آنجا خرسند ‌کرد.»

تیپ ۵۵ هوابرد یکی از یگان‌های موفق در طول دوران دفاع مقدس بود. این تیپ در دوران دفاع مقدس تقریباً در تمامی عملیات‌های بزرگ شرکت داشته است و عمدتاً به‌عنوان یگان خط شکن در نوک پیکان عملیات‌ها نقش تعیین‌کننده و کلیدی خود را ایفا کرده است به طوری که در دفاع مقدس بیش از ۶۰ هزار رزمنده از طریق این تیپ به جبهه‌های جنگ حق علیه باطل اعزام شدند.

در طول جنگ تحمیلی و غائله کردستان در بیش از ۲۳ عملیات آفندی و ۸ عملیات پدافندی شرکت نمود. از جمله عملیات‌های بزرگی که این تیپ نقش مؤثر و تعیین کننده‌ای در آن داشته است می‌توان به پاکسازی محور سردشت، بانه، سقز – شهر سنندج و سردشت- عملیات رقابیه- الله اکبر- شهید مدنی-ثامن الائمه(ع)- طریق القدس- فتح المبین- بیت المقدس-مسلم بن عقیل- والفجر مقدماتی- خیبر-شرهانی- قادر-والفجر۸ و... اشاره کرد. طبق روایت امیرسرتیپ کریم عبادت، فرماندهی وقت تیپ، دلیرمردان این تیپ در عملیات بیت‌المقدس اولین رزمندگانی بودند که به دروازه‌های خرمشهر رسیدند.

تیپ ۵۵ هوابرد در دوران هشت سال دفاع مقدس عصای دست فرماندهان بود و نیروهای دشمن بعثی به آن می‌گفتند عقرب سیاه! چون کلاه‌شان مشکی است. حق هم داشتند از آنان بترسند؛ به نقل از سرهنگ عباس کیانا، فرمانده وقت گردان ۱۲۶ هوابرد، همین تیپ ۵۵ هوابرد بود که در عملیات فتح المبین، ـ«سرلشکر دخیل علی حلالی» را اسیر کرد. برای این کار پرسنل شجاع گروهان یکم گردان ۱۲۶ تیپ ۵۵ هوابرد با در دست داشتن سلاح ژ-۳ ، از یک منطقه رملی(ریگ روان)‌ به طول ۱۴ کیلومتر گذشتند و نیروهای دشمن را غافلگیر کردند.

تیپ ۵۵ هوابرد در طول ماموریت های خود از سال ۱۳۵۸ تا پایان جنگ تحمیلی و بازگشت به پادگان سرزمینی خود در شهر شیراز ۸۶۱ بار جابجابی تاکتیکی و اداری را در مناطق غرب و شمالغرب و جنوب غرب داشته و به همین دلیل تیپ ۵۵ هوابرد را به مثابه دست بلند فرماندهی در بسیاری از عملیات‌ها معرفی می‌کنند. این تیپ ۱۴ ماه قبل از آغاز جنگ در جبهه‌های غرب و غائله کردستان حضور داشت و بطور کلی چون یگان واکنش سریع بود در تمام عملیات‌ها و ماموریت‌های آفندی و پدافندی حضور فعال داشت.

فرماندهی معظم کل قوا(مدظله العالی) در خصوص مجاهدت و ایثار تیپ ۵۵ هوابرد فرمودند:«تیپ ۵۵ هوابرد یکی از یگان‌های مؤثر و افتخارآفرین دوران دفاع مقدس بود.»

سرهنگ بهروز جمعی تیپ ۵۵ هوابرد شیراز که حالا بازنشسته شده و اهل یکی از روستاهای فسا است در خصوص نقش و تیپ ۵۵ هوابرد در عملیات مرصاد می گوید: هلی‌برن نیروهای تیپ ۵۵ هوابرد در مسیر کرند به اسلام آباد و مقابل ستون منافقین، حرکت آنها را چند ساعتی کند کرد، خصوصا که آن‌ها با توجه به تعداد زیاد کامیون و جیپ و نفربر چرخ‌داری که در اختیار داشتند، کاملا متکی به جاده بودند و فقط به شکل ستون حرکت می‌کردند. این کندی فرصت مغتنمی را در اختیار نیروهای مردمی قرار داد."

افتخارآفرینان تیپ ۵۵ هوابرد

تاریخ ایران پر است از قهرمانانی که از جان خود گذشتند تا ذره‌ای از خاک کشورمان توسط بیگانه به تاراج نرود. نمود عینی این موضوع را می‌توان در دوران هشت ساله جنگ تحمیلی و دفاع مقدس به وضوح مشاهده کرد. تیپ ۵۵ هوابرد شیراز با تقدیم شهدای بسیار زیادی در زمان هشت سال دفاع مقدس یکی از سردمداران جبهه‌های حق علیه باطل بود و با سابقه درخشان در جنگ تحمیلی، نقش تاثیرگذاری در پیروزی‌های ارتش در عملیات‌ها را داشت. تیپ ۵۵ هوابرد ۲۳۵۰ شهید و ۱۲ هزار و ۷۰۰ آزاده و جانباز تقدیم انقلاب و دفاع از خاک مقدس ایران کرد.

محمدجواد عبدحق یکی از این خیل مجاهدان تیپ ۵۵ هوابرد شیراز است. در سال ۱۳۳۱ در بندر انزلی متولد شد. در سال ۴۹ برای تحصیل وارد دانشگاه افسری ارتش و در سال ۵۳ با درجه ستوان دومی از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او به‌خاطر علاقه بسیار زیادی که به چتربازی داشت، داوطلبانه به یگان تکاور تیپ ۵۵ هوابرد شیراز پیوست. عبدحق بعد از پیروزی انقلاب برای پایان دادن به غائله کردستان به منطقه شمال غرب اعزام شد و بعد از رشادت‌های فراوان با سمت فرمانده گردان ۱۴۶ هوابرد در منطقه عملیاتی شمال غرب «لولان عراق» براثر اصابت ترکش توپخانه دشمن به ناحیه شکم و قطع شدن هر دو دست و هر دو پا به خیل همرزمان شهیدش پیوست. تاریخ شهادت این رزمنده دلاور ۸ مهرماه سال ۶۸ است و به دلیل مجاهدت‌های این شهید والامقام و سایر همرزمان شهیدش در طول دوران دفاع مقدس تیپ ۵۵ هوابرد به نام وی مزین گردیده و این روز نیز به‌عنوان «روز هوابرد» نام‌گذاری شده است.

سرباز محمدعلی فلاح مهرآبادی از رزمندگان «تیپ ۵۵ هوابرد» ارتش جمهوری اسلامی ایران است. او که دارای گواهی نامه پایان چتربازی بود، در کردستان ترکش خمپاره به پایش اصابت کرد و زخمی شد اما اجازه نداد که خانواده‌اش از این جراحت با خبر شوند. به علت مسدود بودن راه‌ها مدت ۹ ماه کسی نتوانست به ملاقاتش برود. تا اینکه از تیپ هوابرد از کردستان به شیراز بازگشت و ۲۳ روز در مرخصی به سر برد. پس از اتمام مرخصی ۲۳ روزه به تیپ ۵۵ بازگشت و این بار برای انجام مأموریت به جبهه جنوب اعزام شد و در عملیات «فتح المبین» شرکت کرد.

محمدعلی با دیگر همرزمانش در جبهه شوش مشغول نبرد با دشمن متجاوز بود و در مرحله سوم عملیات فتح‌المبین درحالی‌که ۹ روز از عید نوروز می‌گذشت، به شهادت رسید. این سرباز در بخش از وصیت‌نامه خود یادآور شده است: «راه من راه خداست، راه خونین حسین و شهادتم افتخاری دیگر به راه سرخ حسین است. بارالها! این جان خود داده را با بدی‌هایش بپذیر و بر گناهانش قلم بطلان بکش. تا آنجا که یادم هست به کسی بدهکار و طلبکار نیستم. فقط به برادرم نجاتعلی که آن‌هم امیدوارم مرا حلال کند. مرا در همان قبرستان مهرآباد، کنار قبر شهیدان دیگر به خاک بسپارید.»

ایرج نصرت‌زاد یکی دیگر از مجاهدان تیپ ۵۵ هوابرد است. سال ۱۳۳۲ بود که ایرج وارد دانشکده افسری شد و پس از اتمام تحصیلات خود در دانشگاه افسری خدمت نظامی خود را در استان فارس و شهر کازرون شروع کرد. پس از این بود که به علت مهارت و تبحر بالای خود به تیپ ۵۵ هوابرد شیراز منتقل شد و در آن تیپ مدارج گوناگون از فرماندهی گروهان تا فرماندهی گردان را برعهده گرفت. در همین حین گواهینامه استادی در رشته چتربازی و دوره رنجر را کسب کرد و برای گذراندن دوره عالی به آلمان اعزام شد.

وی به خوش نامی، شجاعت و مردانگی بین همکاران معروف بود. فروردین ماه سال ۱۳۵۸ بود که ضد انقلاب به پادگان سنندج حمله کرد و آنجا را محاصره نمود و در این ایام یک هیأت عالی رتبه شامل افرادی، چون مرحوم آیت‌الله طالقانی، آیت الله بهشتی و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به سنندج آمدند و شورای اداره شهر را تشکیل دادند. اما چندی بعد عناصر ضد انقلاب اداره شهر را در دست گرفته و غالب شدند. او به همین دلیل هم به صورت داوطلبانه عازم کردستان شد و به مبارزه با ضد انقلاب و مزدوران پرداخت. شهید نصرت زاد در تاریخ هشتم دی ماه سال ۱۳۵۸ با انتصاب به فرماندهی تیپ یکم لشکر ۲۸ پیاده نیروی زمینی ارتش با درجه سرهنگی به منطقه کردستان اعزام شد و در پادگان سنندج، خدمت خود را شروع کرد. او در بدو ورود به لشکر، این تیپ را به صورت مجدد سازماندهی کرد و با رعایت اصول نظامی، سلسله مراتب، حفظ انضباط و انسجام واحدهای نظامی را در دستور کار خود قرار داد. وی افراد گردان را برای ایجاد رعب و وحشت در دل ضد انقلاب با شرایط خاصی به شهر می‌برد و تمرینات صحرایی انجام می‌داد و در این حالت شهر را دور می‌زد و گاهی سنگرهای ضد انقلاب را ویران می‌ساخت و آن‌ها جرأت هیچ اقدامی نداشتند.

در فروردین ماه سال ۱۳۵۹ نصرت زاد که برای نظارت بر اعزام ستون، به سوی سه راهی سنندج سقز سد قشلاق حرکت کرده بود، از کمین و درگیری ضد انقلاب با نیروهای خودی در یکی از روستاهای منطقه مطلع شد. او بلافاصله با نیروهایی از گردان ۱۱۶ برای تأمین ارتفاعات مشرف بر روستای مذکور حرکت کرد و با نیروهای ضد انقلاب درگیر شد که سرانجام همراهان شجاعش، به دست مزدوران به شهادت نائل آمدند در حالی که در آخرین پیام خود که با بی سیم به مرکز لشکر مخابره کرده چنین گفته است: «من سرهنگ ستاد ایرج نصرت زاد، جانم فدای ایران، درود بر رهبر انقلاب، زنده باد ارتش جمهوری اسلامی ایران، زنده باد فرماندهان گردان تیپ یکم، خدا حافظتان، نصرت زاد». مزدوران ضد انقلاب خائن نیز که از پیام او سخت عصبانی و ناراحت شده بودند او را در همان لحظه به شهادت رساندند.

رسول عبادت یکی دیگر از قهرمانان تیپ ۵۵ هوابرد شیراز است که در شانزدهم خرداد ماه ۱۳۶۰ در عملیات آزادسازی قوچ سلطان به وسیله نیروهای بعثی مورد اصابت تیر قرار گرفت و به شهادت رسید. او در سال ۱۳۴۳ وارد دانشکده افسری شد. رسول پس از طی موفقیت آمیز دوره مقدماتی در سال ۱۳۴۷ در تیپ ۵۵ هوابرد شیراز مشغول به کار شد و در بین همرزمانش به خوش نامی، شجاعت و مردانگی معروف بود. چنان که او را اینگونه می‌نامیدند؛ یک سرباز و یک مربی نمونه.

رسول که به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافته بود به همراه سایر همرزمانش و با شناخت کامل از اوضاع منطقه پس از پاکسازی مریوان یک طرح عملیاتی را طراحی کردند تا برای همیشه دست عناصر ضد انقلاب و ارتش بعثی را از ارتفاعات بسیار مهم قوچ سلطان کوتاه کنند.

طرح عملیاتی صحیح، عزم راسخ رزمندگان، هماهنگی هوانیروز و توپخانه و نیروهای پیاده یگان عمل کننده با فرماندهی سرهنگ دوم عبادت و همراهی نیروهای سپاه پاسداران به فرماندهی شهید جاوید الأثر احمد متوسلیان منتهی به پیروزی شد و قله قوچ سلطان در ساعت ۷ صبح روز ۱۶ خردادماه سال ۱۳۶۰ از دشمن بازپس گرفته شد. در این عملیات ۱۲۰ نفر از نظامیان دشمن اسیر و تعداد زیادی از عناصر خود فروخته ضد انقلاب کشته شدند.

پس از مسلم شدن پیروزی، گردان از حالت تهاجمی خارج شد و پرسنل به کمک مجروحین و جمع آوری اسرا پرداختند که ناگهان یک سرباز دشمن سرهنگ دوم عبادت را مورد هدف قرار داد و ساعاتی بعد آن فرمانده لایق به مقام شامخ شهادت رسید. پیکر پاک این شهید سرافراز میهن پس از تشییع باشکوهی توسط مردم قدرشناش شیراز، در دارالرحمه در کنار دیگر همرزمانش به خاک سپرده شد. این فرمانده شجاع در بخشی از وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «‌خدایا در این لحظات درگیری نه می‌ترسم و نه ناامیدم فقط آرزو دارم، که همه ما را ببخشی و دیگران ما را که زنده می‌مانند آگاه سازی تا قدرت پیدا کنند، انتقام مسلمانان واقعی را ازکفار، مشرکین و منافقین بگیرند و قدرت تو را به عرصه وجود گذارند.»

سرهنگ رفیع غفاری چترباز و جانباز ۵۰ درصد، معروف به شکارچی تانک از جمله رزمندگان شاخص این تیپ و اسطوره بی‌نام و نشانی است که در طول جنگ تحمیلی ۱۴۲ دستگاه تانک و ۵۱ دستگاه نفربر زرهی دشمن که معادل یک لشکر زرهی است را منهدم کرد و بیش از ۵۰ دستگاه تانک دشمن را سالم به غنیمت گرفت و با حضور ۸۲ ماهه خود در مناطق عملیاتی در این راه ۷ مرحله مجروم شد و برگ زرینی به دفتر مجاهدت تیپ ۵۵ هوابرد شیراز مزید نموده است.

ایثار و فداکاری کارکنان و خانواده کارکنان تیپ ۵۵ هوابرد همچنان ساری و جاری است؛ بطوری که در تیرماه ۱۳۹۹ اعضای بدن مرحوم سروان اطلاعات نادر زارع درنیانی جمعی تیپ ۵۵ هوابرد شیراز اهل روستای قشلاق درنیان از توابع بخش کربال شهرستان خرامه استان فارس که بر اثر تصادف دچار مرگ مغزی شده بود به ۵ هموطن نیازمند پیوند عضو اهدا شد. خانواده این افسر تیپ ۵۵ هوابرد قلب، کلیه ها، کبد و دیگر اعضای قابل پیوندش را اهدا کردند.

از اقدامات جهادی تیپ ۵۵ هوابرد، می‌توان به تولید چترهای اتوماتیک، سقوط آزاد و بارریزی اشاره کرد. یکی از مهم‌ترین و راهبردی ‌ترین فعالیت‌هایی که در این تیپ انجام می‌شود، تولید صفر تا صد چترهای اتوماتیک و سقوط آزاد است که با بهترین چترهای خارجی رقابت می‌کنند و از بسیاری از چترهای خارجی عملکرد بهتری دارند.

آمادگی رزمی

تیپ ۵۵ هوابرد از سال ۱۳۷۱ با اجرای چندین رزمایش بزرگ و کوچک مشترک همانند زهد-ولایت- پیروان ولایت – پیروزی – اقتدار۹۹- فاتحان خیبر آمادگی خود را در حفظ آرمان‌های جمهوری اسلامی ایران حفظ کرده و همچنان مانند گذشته پا در رکاب جهت مجاهدت و جانفشانی در راه فرامین فرماندهی معظم کل قوا(مدظله العالی) است.

پرسنل یگانهای تکاور به لحاظ پیچیدگی عملیاتی از دسته های مختلف رزمی جمع آوری شده و در رده یگانهای نخبه نظامی یا رزمی (Combat Elite Unites) سازماندهی می‌شوند. یگانهای تکاور زمینی و دریایی توانایی لازم را برای هدایت رزمی و در دو سطح تاکتیک و استراتژی دارا هستند.

کلاه سبزها، نیروهای ویژه هوابرد و رنجرها از یگانهای تکاور نیروی زمینی در انطباق با شرایط محیطی تاکتیکی و جنگی، ماموریتهای متنوعی را انجام داده اند. در این میان با توجه به متغیرهای مختلف، تیپ ۶۵ نوهد ارتش جمهوری اسلامی ایران که در تراز جهانی جزء ۱۰ نیروی قدرتمند کماندویی دنیا محسوب می‌گردد، به عنوان یک نیروی واکنش سریع موثر و مسقل توانسته است با تجربه‌ای بالغ بر ۴ دهه به عنوان نوک پیکان نیروی زمینی ارتش خود را اثبات نماید. این تیپ دررزمایشهای ضربت ذوالفقار و پیامبر اعظم و... بهترین نمره‌ها را از آن خود کرده است.

تکاوران تیپ ۶۵ در ماموریتهای ویژه نیروی زمینی با انجام مراحل سخت و طاقت فرسای آماده سازی و گذراندن دوره‌های مختلف نظامی، قابلیت‌ انجام هر گونه ماموریتی اعم از جنگ تن به تن، چریکی، پارتیزانی، انجام پرش چتر بازی و سقوط آزاد در زمین، هوا و آب و مناطق کویری و کوهستانی را دارا می‌باشند.

به گفته یکی از مقامات، تنها در یک دوره خاص، حدود ۶ماه، هر روز ۳ ساعت نیروهای تیپ جهت آمادگی چتر بازی، از یک ارتفاع خاص باید بدون چتر از ناحیه پایین تنه فرود آیند. ماموریت اصلی تیپ ۶۵ نوهد ارتش، جنگ نامتقارن تعریف شده است.

در میان گردانهای تیپ ۶۵ ، یک گردان وجود دارد که در میان پرسنل نیروی زمینی بسیار شهرت دارد. این گردان در نهایت آمادگی روحی و جسمی قرار داشته و پرسنل آن تنها از فرمانده گردان خود فرمان می‌گیرند. یکی از نیروهای این گردان سرهنگ دوم بهزاد پاینده فرمانده گردان و همان کسی است که از برج میلاد به پایین پریده است.

در سازمان تیپ ۶۵، گروهانی به نام عملیات روانی وجود دارد که اولین واحد عملیات روانی از نوع خود در سطح نیروهای مسلح کشور است. این واحد، وظیفه عملیات روانی مثبت روی نیروهای خودی و عملیات منفی علیه دشمن را بر عهده دارد. نیروهای این واحد دوره های خاصی مثل خبرنگاری، صدا و تصویربرداری و یک سری دوره های دیگر را طی کرده اند. این واحد در زمینه کاری خود، بسیار اثرگذار بوده و زمینه روانی لازم را برای عملیات در نیروها به وجود می‌آورد.

در تیپ ۶۵، آموزشهای مختلفی به پرسنل داده می شود. کارکنان جدید الورود، اعم از درجه دار و افسر ابتدا تستهای ورزشی و پزشکی می‌دهند تا آمادگی آنان مشخص شود.

اولین دوره، چتربازی اتوماتیک است که تحت نظر اساتید مجرب، تعداد مشخصی پرش را باید انجام دهند. پس از آن نیروهایی که موفق به گذراندن دوره شده اند در دوره نیروهای ویژه هوابرد شرکت می‌کنند.

در این دوره پنج مهارت به نیروها آموزش داده می شود تا بتوانند در عملیات‌های گوناگون شرکت کنند. این مهارت‌ها عبارتند از:

• آموزش‌های ویژه تخریب، اطلاعات و عملیات، بهداری، مخابرات و سلاحهای انفرادی و جمعی یک سری آموزش‌های دیگر هم در کنار این دوره به نیروها داده می شود که به دوره نوهد معروف است. پس از دوره نوهد که ۹ ماه طول می کشد، نیروها در واحدهای عملیاتی سازماندهی شده و می‌توانند به ماموریتهای مختلف اعزام شوند.
• دوره نوهد، دوره‌ای بسیار دشوار است که در طی آن، آموزش‌های بسیار متنوعی به نیروها ارائه می شود. از بین نیروهایی که این دوره ها را می بینند، افراد ممتاز برای طی دوره رهایی گروگان انتخاب می شوند. در ابتدا تستهای مختلفی از جمله پزشکی و حتی روانشناسی روی آنها انجام می شود. چرا که این دوره خیلی سخت تر است و افراد باید یک سری ویژگی‌های جسمی و روحی-روانی را در ابتدا داشته باشند. این دوره یک سال و نیم طول می‌کشد و نیروها آموزشهای ویژه‌ای را برای جلوگیری از گروگانگیری و یا رهایی گروگان از چنگ تروریستها در شرایط و مناطق مختلف از جمله در خشکی، دریا و هوا می‌بینند.
• پیش زمینه دوره رهایی گروگان، گذراندن دوره سقوط آزاد است. سقوط آزاد فراتر و مشکلتر از پرش اتوماتیک است. مهارت سقوط آزاد در مجامع بین المللی یک ورزش هم محسوب می شود؛ اما در این یگان این مهارت متفاوت و بسیار تکنیکی و خاص است. در همین زمینه تیپ ۶۵ برای اولین بار در ایران توانست سقوط آزاد را به صورت دو نفره با یک چتر انجام دهد.
• از آموزش‌های دیگر می‌توان رزم در برف را مثال زد که شامل مهارت‌هایی مثل زنده ماندن در برف و کوهستان، احداث سنگر و شلیک با اسکی و اسنوبورد می باشد. دوره های جنبی دیگری هم مثل پاراگلایدر، پاراموتور و کایتهای موتوردار وجود دارد که برای ماموریتهای خاص به نیروها آموزش داده می‌شود.

در حال حاضر این یگان منحصر به فرد، در سطح منطقه از کفایت و آمادگی رزمی بسیار خوب و بالایی برخوردار است و برابر آموزه‌های مرتبط یگان هوابرد، وفق مأموریت ذاتی خود آمادگی دارد به عنوان دست بلند سلسله مراتب فرماندهی به ویژه فرماندهی معظم کل قوا در هر زمان و مکان در مأموریت‌های مختلف مانند ذوالفقاری حیدری و در دست علی زمانه باشد تا در هر زمان و در هر مکان که اراده گردد، قابلیت فرود با چتر را داشته و همچون عقابان آسمان بر فرق سر دشمنان اسلام فرود آیند. هم اکنون نیز تیپ ۵۵ هوابرد شیراز یکی از آماده‌ترین، به‌روزترین و توانمندترین تیپ‌های نیروی زمینی ارتش است که برای هر ماموریتی در زمان و مکان‌های مختلف آمادگی کامل خود را اعلام می‌کند.

تیپ ۵۵ هوابرد در تمامی بلایای طبیعی و اتفاقات نابهنگام طبیعی از قبیل سیل، آتش‌سوزی، زلزله و... در کنار مردم بوده و از هیچ کمکی در این راه دریغ نمی‌کند. یک یگان زنده، پویا و با روحیه در نیروی زمینی ارتش است که آماده هر ماموریت و کمکی به مردم عزیز ایران است، با توجه به استقرار این تیپ در استان فارس مردم این استان احساس نزدیکی و محبّت زیادی نسبت به سربازان و کارکنان این یگان داشته و دارند.

در پایان یاد و خاطره ۲۳۵۰ شهید تیپ ۵۵ هوابرد و ۴۸ هزار شهید ارتش جمهوری اسلامی ایران را گرامی می‌داریم.

«دربند» و ماجرای ساخت مجسمه میدان سربند

تهران یکی از کلان‌شهر‌های بزرگ ایران است که مناطق گردشگری زیادی برای تفریح و سرگرمی مردم دارد. این شهر پر‌همهمه و زیبا برای هر فردی و با هر روحیه‌ای یک مکان منحصر‌به‌فرد برای خوش‌گذراندن دارد.

برترین‌ها: تهران یکی از کلان‌شهر‌های بزرگ ایران است که مناطق گردشگری زیادی برای تفریح و سرگرمی مردم دارد. این شهر پر‌همهمه و زیبا برای هر فردی و با هر روحیه‌ای یک مکان منحصر‌به‌فرد برای خوش‌گذراندن دارد.

گاه روحیه‌ی انسان یک محیط آرام را می‌طلبد که کمی با خود خلوت کند؛ که خوشبختانه تهران پر است از کافه‌ها و رستوران‌های دنج و شیک که جای خوبی برای پاتوق هستند و برخی دیگر به دنبال یک مکان منحصر‌به‌فردتر می‌گردند، تا ساعاتی را در آنجا و در کنار عزیزان خود سپری کنند و آن جا جایی نیست، جز دربند بی‌نظیر!

یکی از معروف‌ترین قسمت‌های دربند تهران، میدان سربند و مجسمه سه‌متری کوهنورد است که اکنون به عنوان یکی از نماد‌های مشهور پایتخت کشورمان شناخته شده است. در مجاورت این مجسمه تاریخی مناظر طبیعی و کوهستانی بی‌نظیری قرار دارد. با ما همراه باشید تا شما را با ماجرای ساخت مجسمه میدان سربند و امیر‌ شاه‌قدمی، کسی که مجسمه او را در این میدان ساخته‌اند آشنا کنیم و دلیل انتخاب او را شرح دهیم.

آشنایی با امیر شاه‌قدمی

نام اصلی امیر شاه‌قدمی در شناسنامه قربانعلی است، اما در زمان جنگ و در ارتش به نام امیر معروف شد و از‌آن‌پس او را با نام امیر می‌شناسند. وی اهل قوچان و متولد سال ۱۳۰۹ است و متاهل و دارای یک دختر می‌باشد. امیر شاه‌قدمی در آستانه ۱۷ سالگی یعنی در سال ۱۳۲۷ با درجه گروهبانی به ارتش راه یافت و از همان زمان به ورزش کوهنوردی علاقه‌مند شد و در ارتش به طور حرفه‌ای این ورزش را آغاز کرد. ایشان با درجه استوار‌یکم از بازنشسته شدند و متاسفانه در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۱ به علت کهولت سن دار‌ فانی را وداع گفتند.

امیر شاه‌قدمی در طول زندگی خود بار‌ها و بار‌ها قله‌های متعدد و مختلفی را در سراسر دنیا و همچنین در ایران عزیزمان فتح کردند. در حدود ۵۰ سال پیش یعنی در سال ۱۳۴۰ یک فروند هواپیمای آمریکایی در قله‌های زرد‌کوه بختیاری در ارتفاع ۳۸۷۰ متری و در سرمای ۳۰ درجه زیر صفر سقوط کرد و امیر شاه‌قدمی موفق شد تا بسیاری از بازماندگان این حادثه را نجات دهد. پس از این رویداد توسط رئیس‌جمهور آمریکا، جان. اف. کندی موفق به دریافت مدال لیاقت شد.

ماجرای ساخت مجسمه مرد کوهنورد دربند از زبان امیر شاه‌قدمی

در آن سال‌ها شاه و همسرش یک جشن در دربند تهران برپا کرده بودند و به من دستور داده شد تا بر روی دو قله که روبروی یکدیگر قرار گرفته‌اند رفته و حرکات نمایشی انجام دهم. من هم دوستم را به عنوان یک مصدوم بر روی دوش گذاشته و از کوه بالا رفتم و خطاب به دوستم گفتم هر حرکتی که دوست داشتی انجام بده؛ اما با دستان من کاری نداشته باش!

پس از مدتی شروع کردم به دویدن بر روی کوه؛ شاه و همسرش از حرکات نمایشی من بسیار حیرت زده شده بودند و حاضران در این جشن بسیار لذت می‌بردند. پس از این جشن به دستور شاه و به پیشنهاد سرهنگ خاکبیز و آقای بیات که یکی از قدیمی‌ترین افراد فدراسیون کوهنوردی بودند، مجسمه من در دربند ساخته شد.

ماجرای ساخت مجسمه برگرفته از اخبار به‌جای‌مانده

از طرف دیگر در سال ۱۳۳۷ فردی با نام حسن وجدان‌خوش که یکی از کوهنوردان برجسته و معروف کشورمان بود پیشنهاد ساخت یک مجسمه کوهنوردی را ارائه داد و از‌این‌رو سایر کوهنوردان از این پیشنهاد بسیار استقبال کردند. حسن وجدان‌خوش مستقیماً خودش پیشنهادش را با رئیس فدراسیون کوه‌نوردی، سرهنگ بیات مطرح نمود و از طرف ایشان هم مورد تایید قرار‌گرفت و شهرداری تهران هزینه ساخت این مجسمه را متقبل شد.

سرهنگ بیات پس از کمی تحقیقات امیر شاه‌قدمی را به عنوان مدل مجسمه انتخاب کرد و ایشان را به رضا لعل ریاحی استاد دانشکده هنر‌های زیبایی و مجسمه ساز معرفی کرد. شاه‌قدمی در طول هشت ماه به مدت روزانه هشت ساعت از وقت خود را پیش آقای ریاحی می‌گذراند، تا مجسمه را به همان شکلی که او می‌ایستد، پیکرتراشی کند. گفتنی است که در آن زمان شهرداری مبلغ ۱۰.۰۰۰ تومان به عنوان هزینه ساخت مجسمه پرداخت.

سرانجام در سال ۱۳۳۸ این مجسمه آماده و در میدان سربند نصب شد و با اجرای یک مراسم باشکوه از آن پرده‌برداری شد. اما متاسفانه در زمستان همان سال قسمتی از بدنه این مجسمه تخریب شد، چرا که جنس آن از گچ بوده و در برابر بارندگی و یخ زدگی آن قدر‌ها هم مقاومت نداشت. پس از آن قسمت تخریب‌شده را مدت‌ها با پرچم ایران پوشاندند.

در سال ۱۳۴۱ فردی با نام استاد رفعتی افشار رئیس وقت فدراسیون کوه‌نوردی این مجسمه برداشته شد و یک مجسمه دیگر با همان طرح قبلی، اما از جنس سیمان جایگزینش کرد و نصب آن را دو فرد از طرف فدراسیون به نام‌های خلیل میلانی و عبدالحسین امیر به عهده گرفتند.

مجسمه امیر شاه‌قدمی هنوز هم در این میدان پا برجاست و در آبان ماه سال ۱۳۵۰ با پیشنهاد فدراسیون کوهنوردی و موافقت جمعی از روسای انجمن شهرداری تهران نام میدان سر‌بند به میدان کوهنورد تغییر پیدا کرد.

ماجرای حادثه زردکوه از زبان روزنامه اطلاعات

هواپیمای آمریکا در سال ۱۳۴۰ به دلیل شرایط بد جوی و همچنین مه‌آلود بودن هوا به قله زرد‌کوه بختیاری اصابت کرد و سپس بدون این که حتی آتش سوزی رخ دهد، واژگون گردید. این حادثه در فصل زمستان رخ داد و قبل از این که ماموریتی به ما داده شود، گروه امداد و نجات از آلمان به ایران رسید. اما متاسفانه نتوانستند موفق به نجات سرنشینان هواپیما شوند، چرا که زمانی می‌خواستند با چترهایشان فرود بیایند، چتر به صخره اصابت کرده و آن‌ها را در هوا معلق نگهداشته بود. سرانجام ارتش ایران به آقای امیر شاه‌قدمی و آقای نورائی دستور نجات بازماندگان حادثه را دادند.

تعریف حادثه زرد‌کوه از زبان امیر شاه‌قدمی

به ما فقط چند قرص انرژی‌زا دادند و راهی‌مان کردند. زمانی که به دره رسیدیم دو جنازه و دو مجروح آن‌جا افتاده بود که یکی از کمر آسیب دیده و دیگری هم اوضاع وخیمی داشت. اول به سراغ نجات کاپیتان رفتم که او هم اوضاع بسیار بد و وحشتناکی داشت، اسکی‌هایم را به صورت تخت درست کرم و او را حدود دو کیلومتر بالا کشیدیم. سپس اسکی‌هایمان را پایمان کردیم و لیزخوردیم تا کاپیتان را نجات دهیم. او دچار ضعف شدیدی شده بود. تصمیم گرفتم یکی از آن قرص‌ها را به او بدهم، اما او در آن شرایط می‌پرسید (What is it) من هم در جواب گفتم: چه می‌دونم این‌ها چی هستن! فقط بگیر بخور بابا!

به ما دستور داده شد تا مدارکی را در داخل هواپیما پیدا کنیم. عطا نورانی از هواپیما بیرون آمده و من تنهایی به سمت هواپیما رفتم، هنگامی که به هواپیما رسیدم هوا تقریبا تاریک شده بود و بدنم از شدت سرما می‌لرزید به طوری که دیگر توان برگشتن را نداشتم. برای جلوگیری از سرما چند چمدان برداشتم و آن‌ها را جلوی در هواپیما چیدم.

بوی بنزین همه‌ جا را برداشته بود و این مرا کلافه می‌کرد، به سختی شب را به صبح رساندم و صبح که می‌خواستم برگردم برف تمام نقاط هواپیما را پوشانده بود. من به‌سختی در هواپیما را باز کردم؛ وحشت تمام وجودم را فرا گرفته بود، شروع به فریاد کشیدن و صدا زدن عطا نورائی کردم؛ اما هیچ جوابی از سمت او نمی‌شنیدم. کمی جلوتر رفتم و دیدم او خیلی راحت در گودالی نشسته و سیگار می‌کشد.

امدادگران آلمانی دو روز متوالی در هوا معلق بودند. من مجبور شدم عطا را با کفش‌های اسکی‌ام که بسیار لیز بودند، از گودال بیرون بیاورم. سرانجام پس از نجات او سوار هلیکوپتر شدیم و به تهران برگشتیم.

رفتیم. رسیدیم. اما هیچ چیز خاصی نبود."

قله ناامیدی

✏️حدود دویست سال پیش، هیوم و هاول، در شمال شهر ملبورن، در حال صعود به یک قله‌ی هشتصد متری بودند. آن روزها – بر خلاف امروز که مسیر‌ها هموار شده است – مسیر چندان هموار و مناسب نبود. اما به سختی‌های رفتن آن مسیر، می‌ارزید. آنها می‌خواستند با صعود به قله، نمای زیبایی از بندری که در آن حوالی بود ببینند.

✏️پس از تلاش و کوشش فراوان به قله رسیدند. هیچ چیز دیده نمی‌شد. در اطراف قله، آنقدر پوشش گیاهی متراکم و درختان مختلف وجود داشت که فضای دید را محدود می‌کرد.

✏️آنها به پایین کوه برگشتند و برای قله نامی انتخاب کردند که تا امروز هم مانده است: قله‌ی نا‌امیدی!

✏️قله‌ی نامیدی، پدیده‌ای است که هر روز و هر لحظه در اطراف ما دیده می‌شود: بسیار تلاش می‌کنیم تا به یک هدف دست پیدا کنیم، اما بعداً می‌بینیم که آن هدف چندان ارزش نداشته و قرار گرفتن در قله‌ی آن هدف، منظره‌ی چشمگیری پیش چشم‌مان نگشوده است.

✏️اما بسیاری از ما با هاول و هیوم، یک تفاوت اساسی داریم. آنها آنقدر شجاع بودند تا نام اشتباهشان را بر قله بگذارند و مطمئن شوند که فرد دیگری این اشتباه را نمی کند و بی‌‌علت ناامید نمی‌شود. ولی ما، برای اینکه کم نیاوریم، برای اینکه به نفهمیدن‌ها و ندیدن‌ها و ندانستن‌های قبلی خود اعتراف نکنیم، حاضریم به دروغ، لذت تجربه‌ی منظره‌هایی را تعریف کنیم که از آن قله، هرگز دیده نمی‌شوند.

✏️شاید در دوران وفور حرف‌های مثبت و انگیزشی، لازم باشد بعضی از افراد باتجربه، از قله‌های ناامیدی‌شان هم برای ما بگویند و روایت کنند.

🖼بگویند: "رفتیم. موفق شدیم. رسیدیم. اما در قله هیچ چیز خاصی نبود."

📝به قلم محمدرضا شعبانعلی
👍@Dafoosmedia | دافوس مدیا

رابطه مثبت ایران و پاکستان در دوره پرویز مشرف

هم میهن/متن پیش رو در هم میهن منتشر شده و انتشار آن در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

گفت‌وگو با محسن روحی‌صفت کنسول سابق ایران در پیشاور: در دوره او تنش‌های فرقه‌ای با ایران به‌شدت کاهش پیدا کرد و او توانست گروه‌های افراطی مانند سپاه صحابه و لشکر جنگوی که علیه ایران عملیات می‌کردند را از طریق زندان و اعدام یا حتی ترور سرکوب کند. این کار موجب شد تا حدود زیادی ما در دوره مشرف روابط باثباتی با کشور پاکستان داشتیم. دوسوم از مدت‌زمانی که پرویز مشرف سرکار بود این ثبات روابط بین دو کشور برقرار بود و این نکته مثبتی در دوره ایشان بود.

داود دشتبانی| پرویز مشرف که نزدیک یک دهه ریاست دولت پاکستان را در اختیار داشت، ابتدای هفته جاری در دبی درگذشت. برای بررسی روابط ایران و پاکستان در دوران او با محسن روحی‌صفت، کنسول سابق ایران در پیشاور گفت‌وگو کردیم.

پرویز مشرف چگونه در سیاست پاکستان قدرت گرفت و روی کارآمد؟
روی کار آمدن پرویز مشرف مصادف با موضوع جنگ کارگیل بود. پرویز مشرف طی این جنگ بین هند و پاکستان فرمانده ارتش و نوازشریف نخست‌وزیر پاکستان بود و ارتش بدون اطلاع دولت پاکستان، دست به عملیات زد و بخش‌هایی از ارتفاعات بسیار صعب‌العبور کارگیل را در مرز با هند با استفاده از نیروهای افغانی طالبان گرفت. این اقدام منجر به تنش بین دو کشور شد و دو کشور برای حمله هسته‌ای آماده شدند که با میانجیگری‌هایی که شد، پاکستان از آن منطقه عقب‌نشینی کرد و بلافاصله وقتی که مشرف شروع به تنش‌زدایی با هند کرد و دیپلماسی بین واجپایی نخست‌وزیر هند و نواز شریف برقرار شد، در این بین پرویز مشرف کودتایی علیه یک دولت سیاسی و مدنی ترتیب داد.

انگیزه و زمینه‌های کودتای او علیه نواز شریف چه بود؟
هدف اصلی مشرف از این کودتا این بود که نگذارد ارتش و نظامیان پاکستان از مرکز توجه و سیاست‌گذاری‌ در پاکستان دور شوند و بتوانند با ادامه تنش‌هایی که با هند دارند، بهانه لازم را برای حضور در همه عرصه‌های سیاست و سیاست خارجی حفظ کنند. این به معنای عقب ماندن از توسعه اقتصادی بود، درحالی‌که هند سیاست خود را برای پیگیری توسعه اقتصادی بنا نهاده بود و هدف اصلی‌اش هم توسعه کشور بود. اما پاکستانی‌ها از لحاظ اقتصادی هدف خودشان را بر پایه جنگ‌های نیابتی و افزایش تنش با هند گذاشتند و می‌خواستند منافع نظامیان در پاکستان تأمین شود. ولی همیشه در طول تاریخ پاکستان و حتی سایر کشورهای دنیا، نظامی‌هایی که سرکار آمدند همیشه به اهداف کوتاه‌مدت توجه می‌کنند و به اهداف درازمدت نمی‌اندیشند. گذشته ایران را هم که ببینید، مثلاً نادرشاه همین‌گونه بود. به این جهت اگر بعد از 10 سال مقایسه ‌کنید وضعیت پاکستان را می‌بینید که چقدر خسارت زدند و رقبای آن کشور که به‌دنبال رقابت‌های نظامی‌ نبودند چقدر توانستند پیشرفت کنند.

بلافاصله پس از قدرت‌گیری پرویز مشرف موضوع 11سپتامبر اتفاق افتاد که تحول مهمی بود و منجر به حمله آمریکا به افغانستان شد. این موضوع چه تأثیری در سیاست‌های دولت او داشت؟
پرویز مشرف به‌رغم اینکه برنامه‌ریزی‌اش حمایت از طالبان و ایجاد جنگ‌های نیابتی در منطقه بود، ولی به‌دلیل فشاری که آمریکا آورد مجبور شد به‌ظاهر دست از حمایت از طالبان بردارد و بتواند با آمریکا برای سقوط طالبان همراهی کند، ولی پاکستان در خفا همچنان تا زمان اخیر به سیاست دفاع از طالبان ادامه داد که ما شاهد تحولات اخیر در این منطقه هستیم و در حال حاضر هم کاملاً مشهود است. خود سیاستمداران پاکستان از جمله هفته قبل وزیر امور خارجه پاکستان، در پارلمان این کشور اعلام کرد که سیاست حمایت از گروه‌های جهادی در افغانستان یک اشتباه‌ بزرگ‌‌ بوده که در گذشته رخ داده و ما نبایستی از این گروه‌های افراطی و طالبان چنین حمایتی می‌کردیم. امروز بزرگترین مشکل پاکستان امنیت است که حتی تنش با هند را تحت‌الشعاع قرار داده است، یعنی الآن مقامات پاکستانی خطر اول را این گروه‌های افراطی می‌بینند که در داخل کشور علیه دولت و ارتش پاکستان عملیات می‌کنند و هند را یک خطر فوری نمی‌بینند. ضمن اینکه هند هم از لحاظ اقتصادی انقدر از پاکستان فاصله گرفته که پاکستان هیچ چاره‌ای جز مماشات با هند ندارد. این نتیجه یک حکومت نظامی است که معمولاً درازمدت نمی‌اندیشند و به منافع کوتاه‌مدت توجه دارند تا اینکه همیشه بتوانند در مرکز قدرت باشند.

دولت مشرف در رابطه با ایران چه نتایجی در پی داشت؟
دولت پرویز مشرف در دوره‌ای که ایشان حکومت را در پاکستان در دست گرفت، یکسری مزایا برای ایران داشت. در دوره او تنش‌های فرقه‌ای با ایران به‌شدت کاهش پیدا کرد و او توانست گروه‌های افراطی مانند سپاه صحابه و لشکر جنگوی که علیه ایران عملیات می‌کردند را از طریق زندان و اعدام یا حتی ترور سرکوب کند. این کار موجب شد تا حدود زیادی ما در دوره مشرف روابط باثباتی با کشور پاکستان داشتیم. دوسوم از مدت‌زمانی که پرویز مشرف سرکار بود این ثبات روابط بین دو کشور برقرار بود و این نکته مثبتی در دوره ایشان بود.

گروه‌های افراطی چون سپاه صحابه و گروه جنگوی که اشاره کردید چه اقداماتی علیه ایران انجام داده بودند؟
گروه‌های افراطی شهید گنجی، رایزن فرهنگی ما در لاهور را ترور کردند. شش خلبان سپاه را که در پاکستان آموزش می‌دیدند ترور کردند. چند مهندس ما را که در کراچی پل گریفتل می‌ساختند، ترور کردند. در پیشاور به کارمندان محلی ما حمله کردند و آنها را شهید کردند. موارد دیگری هم داشتیم.

در زمینه مسائل منطقه‌ای، پاکستان عموماً هم‌پیمان و همراه مواضع عربستان بوده است و در دوره پرویز مشرف هم همین‌گونه بود. حال اینکه در دوره خانم بی‌نظیر بوتو و همسرش آصف‌علی زرداری و عمران‌خان، پاکستان روابط گرم‌تری با ایران داشت. علت این موضوع چیست و آیا ایران می‌تواند این شرایط را تغییر دهد؟
ساختار اقتصادی پاکستان به شکلی است که هر حکومتی برای جذب منابع مالی نیازمند به روابط خوب با عربستان است. فرقی نمی‌کند که این حکومت از طرف چه‌کسی باشد. فقط در درجه‌اش فرق دارد. یک کمی در بعضی حکومت‌ها این نیاز و وابستگی بیشتر است. در بعضی از دولت‌ها کمتر ولی سیاست کلی پاکستان ایجاد توازن یا روابط متوازن بین ایران و عربستان است، یعنی سعی می‌کند که همان‌قدر که با عربستان ارتباط دارد با ایران حداقل ارتباط سیاسی‌اش را داشته باشد.
ایران توان کمک‌های اقتصادی را نداشته است، به‌رغم اینکه قبل از انقلاب، ایران یکی از مهمترین کشورهایی بود که به پاکستان کمک اقتصادی می‌کرد؛ از این جهت بالانس به نفع ایران بود. اما پس از انقلاب این توان از کف ایران خارج شده و عربستان از نظر مالی پشتیبان پاکستان بوده، لذا در آن زمینه پرویز مشرف چندان فرقی با نواز شریف ندارد. ساختار حکومت پاکستان پس از فوت محمدعلی جناح که پایه‌گذار پاکستان بود مبتنی بر یک ساختار یا یک مجتمع صنعتی‌ نظامی بوده است. یعنی ارتش روی تمام ارکان اقتصادی پاکستان دست گذاشت. بانک، شرکت‌های سرمایه‌گذاری صادرات و واردات، شرکت‌های ساختمانی تأسیس کرد و در همه عرصه‌های حکمرانی دخالت کرد و این‌گونه سیاست پاکستان را در مشت خودش گرفت. با این توجیه برای مردم پاکستان که «در بین ما نظامیان فساد نیست»؛ درحالی‌که در بین نظامیان اگر فسادی بود افشاء نمی‌شد، ولی بین سیاستمداران این شفافیت وجود داشت. نیمی از دوران پس از استقلال پاکستان مستقیماً در دست نظامیان بوده و آن نیمه دیگر هم نظامیان نفوذ بسیار قابل‌توجهی داشتند و باعث سقوط یا برکناری حکومت‌های مدنی و سیاسی شدند ولی حاصل روشی که طی 70 سال گذشته پیش گرفته‌شده، الآن پاکستانی است که از نظر اقتصادی ورشکسته است. پاکستان فقط سه میلیارد دلار ذخیره ارزی و بیش از 60 میلیارد دلار بدهی دارد. از نظر اقتصادی فاصله‌اش با هند بسیار زیاد شده، و این نتیجه آن سیاست‌های نظامی‌گری است که نظامیان پاکستان تصور داشتند‌ بهتر از سیاسیون می‌توانند حکومت را اداره کنند.

با توجه به اینکه در آن دوره ایران و طالبان روابط پرتنشی داشتند، ایران و پاکستان چگونه بر سر افغانستان تعامل می‌کردند؟
ما همیشه در مسائل افغانستان به پاکستان رجوع می‌کردیم تا سعی کنیم با مشکل افغانستان به‌صورت مشترک برخورد کنیم تا بتوانیم یک ثباتی در افغانستان ایجاد کنیم. مشرف، افغانستان را جزو حوزه سیاست داخلی خودش می‌دانست و اجازه نمی‌داد که کشور ما چندان در آن موضوع برای خودش نقش تعریف کند. هرچند به‌رغم این سیاست پاکستان، ما با روابطی که بعداً با گروه‌های مختلف داشتیم کار خودمان را می‌کردیم. جلسات چندجانبه‌ای که با پاکستان می‌گذاشتیم معمولاً قائل به تعریف منافعی از ایران در افغانستان نبودند و این وضعیت همیشگی بود. یعنی رقابت بین ما و پاکستان در مورد افغانستان وجود داشت.

با توجه به منازعه بین ایران و آمریکا، پرویز مشرف چه سیاستی بین ما و آمریکا داشت؟
ساختار پاکستان از نظر اقتصادی بسیار ضعیف است و مسائل اقتصادی نقش اصلی را در نوع ارتباطش ایفا می‌کند. آمریکا بزرگ‌ترین کمک‌کننده به پاکستان است و بخشی از کمک‌هایش مستقیماً و جدا از دولت پاکستان به ارتش می‌رسد. چون ساختار تصمیم‌گیری سیاسی در پاکستان به‌دست ارتش است، لذا به‌طور طبیعی این موضوع خیلی اهمیت دارد و ما هم کشوری با اقتصاد قوی که بتوانیم نیازهای پاکستان را تأمین کنیم، نیستیم. ما می‌توانیم نیازهایشان را تأمین کنیم، ولی در مقابلش پول می‌خواهیم که آنها پول ندارند بدهند، ولی عربستان این مزیت را دارد که کمک مالی کند. مثلاً پاکستان درخواست خرید نفت از ایران داشت ولی می‌گفت مهلت داشته باشد و پولش را شش ماه بعد پرداخت کند. بارها این را پاکستانی‌ها از ما خواستند ولی ما همیشه به اینها جواب منفی دادیم. به‌طور طبیعی عربستان چنین مهلتی را در اختیار پاکستان قرار می‌دهد که پول نفتش را شش ماه دیرتر پرداخت کند. علاوه بر اینها وام‌های بلاعوض و وام‌های کم‌بهره در اختیار پاکستان می‌‌‌گذارد. ضمن اینکه سازمان کنفرانس اسلامی هم تحت نفوذ عربستان است و از آن طریق هم پاکستان بسیاری از اعتبارات را برای توسعه‌اش می‌گیرد، آمریکا هم که نفوذ را در صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی دارد. اخیراً فرمانده ارتش پاکستان به‌خاطر اینکه آمریکا را ترغیب کند تا به صندوق بین‌المللی پول برای اعطای وام به پاکستان توصیه کند، مستقیماً خودش به آمریکا رفت و چنین درخواستی را ارائه داد. یعنی به‌جای دولت، فرمانده ارتش برای این کار رفت. لذا شما نمی‌توانید ساختار را در نظر نگیرید و انتظار داشته باشید که روابط ما با پاکستان به شکل دیگری باشد، غیر از این شکلی که الآن است.

با این حال سایر روسای دولت‌های پاکستان مانند خانم بی‌نظیر بوتو و آصف‌علی زرداری روابط خوبی با ایران داشته‌اند. علت آن چیست؟
حزب مردم به‌طور ساختاری همیشه روابط خوبی با ایران داشته است. بی‌نظیر بوتو مادرش ایرانی بوده و خیلی از خانواده‌های ایرانی در پاکستان مانند خانواده‌های شیرازی با سران همین احزاب ازدواج کردند و بیشترشان در حزب مردم بودند. از سوی دیگر هم پدر بی‌نظیر بوتو توسط ارتش پاکستان اعدام شد و حزب مردم تا زمانی که بی‌نظیر بوتو بود، هیچ‌وقت رابطه صمیمی با ارتش نداشت و ارتش هرگز او را از خودش نمی‌دانست. در دوره پرویز مشرف بود که خانم بی‌نظیر بوتو ترور شد و خود پرویز مشرف در دادخواست‌های حزب مردم متهم به هم‌دستی با ترور بی‌نظیر بوتو بوده است. این فاکتورها قابل‌اغماض نیست که در نوع روابط با ما در نظر گرفته نشود.

زندگینامه: هوگو چاوز (۱۹۵۴- ۲۰۱۳)

همشهری آنلاین - فرارو : هوگو رافائل چاوز فریاس در سال ۱۹۹۸ به عنوان رییس جمهوری ونزوئلا انتخاب و در ۲ فوریه ۱۹۹۹ رسما تصدی این مقام را عهده دار شد.

چاوز دارای پیشینیه نظامی بود و طی دوران خدمت خود در ارتش ونزوئلا یک نیروی انقلابی درون سازمان ارتش ونزوئلا ایجاد کرد و در سال ۱۹۹۲ کودتایی نافرجام جهت سرنگونی کارلوس اندرس پرس رییس جمهوری وقت ونزوئلا ترتیب داد.

چاوز پس از کودتا دستگیر شد. او پس از سپری کردن دو سال در زندان از سوی رافائل کالدرا رییس جمهوری وقت ونزوئلا مورد عفو قرار گرفت. از این زمان به بعد او از نظامی گری فاصله گرفت و وارد عرصه سیاسی شد.

چاوز با استفاده از تبحر خویش در امر سخنوری و شخصیت کاریزماتیکی که به محبوبیت وی میان مردم می‌افزود، به عنوان یک رهبر چپ گرا و یک سیمون بولیوار امروزی - قهرمان استقلال آمریکای لاتین از استعمار اسپانیا- در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۹۸ شرکت کرد و به عنوان رییس جمهوری ونزوئلا از سوی مردم این کشور برگزیده شد.

هوگو چاوز پس از در اختیار گرفتن مقام ریاست جمهوری دست به اصلاحات گسترده‌ای – موسوم به انقلاب بولیواری- در شئون سیاسی، واقتصادی ونزوئلا زد. این اصلاحات مبنای قضاوت طرفداران و مخالفان چاوز درباره سیاست‌های وی طی دوران ریاست جمهوری‌اش شد.

طرفداران چاوز، وی را رهبری مردم گرا و قهرمان فقرا می‌دانند، در مقابل منتقدان وی، چاوز را مردی مخالف سیاست‌های اقتصادی توصیف می‌کنند. چاوز بویژه در مقام یکی از منتقدان سیاست‌های آمریکا و اروپا در آمریکای جنوبی ظاهر شده و تمام هم وغم خویش را متوجه اتحاد و همبستگی میان کشورهای آمریکای لاتین و جهان سوم کرده است. او یکی از طرفداران پر وپا قرص فیدل کاسترو رهبر کوبا است و از تصمیمات اقتصادی و سیاسی وی حمایت می‌کند. جورج دبلیو بوش رییس جمهوری آمریکا اما از جمله شخصیت‌های سیاسی است که همواره از سوی هوگو چاوز شدیدا مورد انتقاد قرار گرفته است.

هوگو چاوز اما در دور اول ریاست جمهوری خود بر ونزوئلا دوران پر تلاطمی را سپری کرد. چاوز در سال ۲۰۰۲ از یک کودتا و اقدام به آدم ربایی جان سالم به در برد و توانست خود را در مقام رییس جمهوری حفظ کند. او همواره ایلات متحده آمریکا را به طرح ریزی و اقدام به برپایی این کودتا متهم کرده است. در اوخر سال ۲۰۰۵ نیز حامیان هوگو چاوز در پی یک پیروزی قاطع بر مخالفان، اکثر کرسی‌های مجلس ملی ونزوئلا را از آن خود کردند.

هوگو چاوز پس از پیروزی در انتخابات ۳ دسامبر ۲۰۰۶ برای شش سال دیگر به ریاست جمهوری ونزوئلا برگزیده شد.

• سومین پیروزی چاوز

سرانجام هوگو رافائل چاوز فریاس پس یک دوره ۲ ساله مبارزه با بیماری سرطان، ۶ مارس سال ۲۰۱۳ درگذشت. وی در مجموع ۱۴ سال ریاست جمهوری ونزوئلا را بر عهده داشت.

قابوس؛ واسطه‌ای برای تمام فصول

خبرگزاری تسنیم- کلکسیون اریان -ایسام : مهمترین وجه رابطه دیپلماتیک ایران و عمان در سه دهه اخیر را می توان در نقشی تعریف کرد که عمان در این دوره به عنوان میانجیگر میان ایران و کشورهای غربی ایفا کرده است.

پایگاه اینترنتی شبکه رژیم سلطنتی انگلیس بی بی سی به بهانه سفر پادشاه عمان به ایران، در گزارشی نوشت:

««روابط ایران و عمان از معدود مناسبات خارجی ایران است که پیش و پس از انقلاب اسلامی عمیق و باثبات بوده است. بر خلاف رابطه ایران با دیگر همسایگانش که بر اساس تجارت و بازرگانی یا علقه های فرهنگی بنا شده، آنچه که ماهیت روابط تهران-مسقط را شکل داده، همکاری نظامی و استراتژیک منطقه ای است.

این رابطه از سال های پیش از انقلاب بهمن 1357 ایران و با کمک نظامی شاه به حکومت عمان برای مقابله با شبه نظامیان "ظفار" آغاز شد.

گرچه کشورهای دیگری هم در آن هنگام به یاری حکومت نوپای سلطان قابوس پرداختند، اما نقش اصلی در پشتیبانی از نیروهای نظامی عمان و حتی رویارویی مستقیم با شبه نظامیان چپگرای ظفار بر عهده نیروهای نظامی ایران بود که توانست زمام امور را در سال 1975 به سلطان قابوس بازگرداند.

از آن هنگام تا کنون، به عقیده برخی تحلیلگران عرب، سلطان قابوس حکومتش را مدیون ایرانی هایی می داند که در روزهای سخت به یاری‌اش شتافتند. علاوه بر این، ایران دوران پهلوی (پس از امریکا و بریتانیا) نخستین کشور منطقه بود که حکومت سلطان قابوس -در پی کودتا علیه پدرش- را در سال 1970 به رسمیت شناخت.

یک سال بعد، سلطان قابوس بن سعید آل سعید در ردیف میهمانان ویژه جشن های 2500 ساله شاهنشاهی ایران در تخت جمشید حضور یافت.

مهمترین وجه رابطه دیپلماتیک ایران و عمان در سه دهه اخیر را می توان در نقشی تعریف کرد که عمان در این دوره به عنوان میانجیگر میان ایران و کشورهای غربی ایفا کرده است.

نقش عمان در این زمینه شاید نخستین بار در اوج روزهای جنگ ایران و عراق در سال 1366 پررنگ شد؛ هنگامی که عمان با دعوت از نمایندگان ایران و عراق، تلاش کرد تا طرفین درگیر به شکلی محرمانه راهی برای رسیدن به توافق آتش بس بیابند.

گرچه آن مذاکرات به توافقی میان ایران و عراق نینجامید، اما موضع دوطرف را برای پذیرش آتش بس در یک سال بعد آماده کرد.

در سال های پس از جنگ هشت ساله، عمان به این تلاش‌های میانجیگرانه ادامه داد و ازسرگیری روابط ایران با عربستان سعودی و بریتانیا حاصل همین دوران (1990) است.

همچنین وساطت عمان در ماجرای رهایی ملوانان بریتانیایی از ایران در سال 2007 را باید به این فهرست افزود.

هشت ملوان و هفت تفنگدار دریایی بریتانیایی پس از آنکه دوازده روز را در ایران در بازداشت سپری کردند، روز 4 آوریل 2007 در حضور محمود احمدی نژاد آزاد شدند.

چندی بعد، آزادی سه شهروند امریکایی که به ظن جاسوسی در زندان اوین تحت بازداشت بودند، یکی از تازه ترین محصولات به بار نشسته دیپلماسی میانجیگرانه عمان در این مسیر شد.

"سارا شورد" یکی از این بازداشت‌‎شدگان، سرانجام با میانجیگری سلطان عمان و با سپردن وثیقه آزاد و از ایران خارج شد.

دو نفر دیگر هم مدتی بعد از آنکه محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور وقت ایران، پیشنهاد مبادله آن ها را با زندانیان ایرانی در امریکا مطرح کرد، آزاد شدند.»»

گفتنی است از چند روز مانده به عزیمت پادشاه عمان به تهران، رسانه های غربی بر این گمانه تأکید می ورزیدند که وی حامل پیشنهادی از جانب امریکا برای جمهوری اسلامی ایران است. گمانه ای که تا کنون هیچ یک از طرف ها رسما آن را تأیید نکرده اند.

منبع: جام نیوز

انتهای پیام/

خاطره بوکسور ژاندارمری از محمد علی کلی

علی‌اصغر کاظمی (زاده ۵ دسامبر ۱۹۶۲ - ۱۳۴۱ خورشیدی) بوکسور ایرانی است که در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون شرکت کرد.

در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون، علی اصغر کاظمی در حالی روی رینگ بوکس رفت که در کمال شگفتی داور و ناظران سالن و میلیون‌ها بیننده تلویزیونی دستکش مخصوص بوکس همراهش نبود. ابتدا تصور این بود که او می‌خواهد کمی خود را گرم و آماده کند و بعد دستکش‌ها را از مربی می‌گیرد هر چند که این کار هم خلاف مقررات است. اما مشکل از دستکش نبود. مشکل اینجا بود که خبری از مربی و سرپرست و مدیر تیم کنار رینگ بوکس نبود. این رویداد تا چند ماه به عنوان یکی از صحنه‌های خنده دار المپیک از شبکه‌های گوناگون جهان پخش می‌شدقهرمان اسبق تیم ملی بوکس ایران گفت: زمانی که محمد علی کلی مقابل من قرار داشت رقص پای خود را فراموش نکرده بود و روی مشت‌هایی که به من می‌زد حساب کتاب دقیقی کرده بود.

به گزارش خبرگزاری فارس، محمد علی کلی اسطوره مسلمان بوکس جهان که همه او را با ضربات سنگینش به یاد دارند در حالیکه چندین سال با بیماری پارکینسون (لرزش بدن) دست و پنجه نرم می‌کرد، سرانجام در بیمارستانی در فونیکس ایالات متحده آمریکا در سن 74 سالگی درگذشت. این اسطوره تمام نشدنی و محبوب پس از گرویدنش به اسلام توجه بسیاری را به خود جلب کرد و بدون شک یکی از تکرار نشدنی‌ترین افراد در رینگ بوکس است.محمد علی اسطوره بوکس دنیا در اوایل دهه 70 با حضور در ایران به صورت نمادین با علی اصغر کاظمی کاپیتان وقت تیم ملی ایران به صورت نمادین سه راند مبارزه کرد.گفت‌وگو‌ی علی‌ اصغر کاظمی با خبرگزاری فارس در ادامه آمده است:فارس: از دوران فعالیت خود در تیم ملی برایمان بگویید؟از دوران کودکی علاقه زیادی به بوکس داشتم و همیشه درگیر و دار تمرین کردن بودم، اما پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی بوکس به دلایل شرعی در ایران تعطیل شد. همه علاقه مندان به بوکس به صورت انفرادی تمرین می‌کردند. بنده وقتی فعالیتم را به صورت حرفه‌ای در بوکس آغاز کردم به دورانی بازمی‌گردد که بوکس پس از سال‌ها ممنوع‌ الفعالیت بودن دوباره استارت خود را به صورت آماتور زد. پس از انقلاب شکوهمند اسلامی بوکس دوباره با حضور احمدناطق نوری فعالیت خود را آغاز کرد.فارس: گویا در سنگین وزن مدال‌های خوبی هم کسب کرده‌اید.بله؛ به عنوان نماینده وزن 81 کیلوگرم 5 سال در تیم ملی بوکس فعالیت کردم.

سال 1990 در سن 32 سالگی راهی المپیک آسیایی پکن شدم و در نهایت پس از 6 ماه تمرین کردن یک مدال نقره در پکن کسب کردمفارس: نتایج کسب شده در پکن آیا برای خانواده بوکس راضی کننده بود؟بله، تیم ملی بوکس با ترکیب 6 بوکسور راهی پکن شد و در پایان یک مدال نقره و دو برنز حاصل تلاش تیم ملی ایران بود. مرحوم ایرج کیارستمی که یکی از بوکسورهای باغیرت و شجاع تیم ملی بود مدال برنز کسب کرد و سیامک ورزیده نیز به مدال برنز دست یافت. تک مدال نقره را نیز بنده کسب کردم. در آن مقطع با توجه به شرایطی که بوکس ایران داشت کسب سه مدال روزنه امیدی برای آغاز فعالیت جدی بوکس در کشورمان بود.فارس: چرا حضور شما در تیم ملی کوتاه مدت بود؟5 سال به عنوان کاپیتان تیم ملی بودم. یک مدال نقره قهرمانی آسیا، 2 طلای مسابقات دهه فجر و یک نقره المپیک آسیایی را کسب کردم و پس از آن به دلیل شرایط سنی از دنیای قهرمانی خداحافظی کردم. من برای اولین بار در سن 32 سالگی راهی مسابقات شدم و پس از 5 سال ملی پوش شدن به دلیل شرایط سنی از دنیای قهرمانی خداحافظی کردم، اما 15 سال به عنوان سرمربی، کمک مربی و مربی در تیم ملی ایران فعالیت کردم.

فارس: دلیل اینکه چند سالی است شما در بوکس فعالیت ندارید، چیست؟بنده بوکس را از محله یاخچی آباد تهران آغاز کردم و خوشحالم که از جنوبی‌ترین نقطه تهران به تیم ملی بوکس ایران رسیدم، اما پس از پایان دوران قهرمانی سال‌ها در تیم ملی به عنوان مربی فعالیت کردم و متأسفانه پس از فوت همسرم فعالیتم در بوکس کم رنگ تر از همیشه شد در حال حاضر نیز مسئولیت زندگی بر عهده من است و برای فرزندانم هم پدر هستم و هم مادر.فارس: گویا خاطرات خوبی از محمد علی اسطوره بوکس دنیا دارید؟او ستاره بوکس دنیا بود. به هیچ عنوان کسی نمی‌تواند توانایی های این اسطوره بوکس را نادیده بگیرد. نام او در تاریخ ورزش دنیا ثبت شده است. 23 سال پیش محمد علی به ایران سفر کرد و این موضوع بازتاب بسیار زیادی در دنیا داشت. البته در ایران هم استقبال باشکوهی از او شد. شاید خیلی از پیشکسوتان خاطرات خوبی را از مبارزات محمد علی دارند. پیش از انقلاب تعداد بسیار کمی از مردم در خانه‌های خود تلویزیون داشتند. مبارزات محمد علی همیشه ساعت 5 برگزار می‌شد و همه مردم در قهوه خانه‌ها دور هم جمع می‌شدند تا مبارزات محمدعلی را از تلویزیون تماشا کنند. نام محمد علی پیش از اینکه مسلمان شود کاسیوس کلی بود، اما وقتی که به دین اسلام گروید، نام خود را محمد علی انتخاب کرد و به خاطر همین موضوع محبوبیت زیادی بین مسلمانان دنیا به خصوص مردم ایران داشت. محبوبیت محمد علی در بین ایرانیان واقعا بی‌نظیر بود.

به خاطر همین در طول دو بار سفری که او به ایران داشت واقعا استقبال عجیبی از او صورت گرفتفارس: به نظر شما دلیل شهرت محمد علی چه بود؟او یک انسان آزاده بود. هر جای دنیا که برویم محمدعلی را می‌شناسند. او در ایالات متحده آمریکا اسم خود را محمد علی گذاشت، اما ما در کشوری زندگی می‌کنیم که همه مسلمان هستیم و به ندرت نام فرزندانمان را از بین اسامی ائمه انتخاب می‌کنیم. او به دلیل همین محبوبیت خاصی در بین جهان اسلام پیدا کرد و حالا شاهدیم که پس از درگذشت او چه غوغایی در دنیا شده است.فارس: آیا موافق هستید که محمد علی بوکس را در دنیا زنده کرد؟ما کشتی را با نام تختی و پوریای ولی می‌شناسیم، اما در دنیا بوکس را با نام محمد علی می‌شناسند. او کاری کرد که افراد زیادی به سمت این رشته هدایت شدند.فارس: خاطراتی از مبارزه نمادینی که از محمد علی دارید برایمان تعریف کنید؟پس از رایزنی‌هایی که از سوی مسئولان فدراسیون بوکس صورت گرفت، کلی دو بار به ایران سفر کرد. در آن مقطع احمد ناطق نوری در اوایل دهه 70 تصمیم گرفت در ورزشگاه شهید شیرودی و سالن شهید همت مبارزه دوستانه‌ای بین محمد علی و یکی از نمایندگان تیم ملی ایران برگزار شود. با توجه به محبوبیتی که محمد علی داشت همه مایل بودند که مقابل او دستکش به دست کنند.

مرتضی شیری، مرحوم ایرج کیارستمی و بنده سه گزینه‌ای بودیم که قرار بود هر کدام از ما یک راند مقابل او مبارزه کنیم، اما بنا به تصمیمات ناطق نوری قرار شد در آن مقطع بنده به عنوان کاپیتان تیم ملی وارد رینگ شوم و سه راند مبارزه نمایشی با محمدعلی داشته باشمفارس: قطعا برای شما افتخار بزرگی بود که مقابل اسطوره بوکس دنیا به صورت نمادین مبارزه کنید.صحنه عجیبی در آن روز اتفاق افتاد. طرفداران زیادی در ورزشگاه شهید شیرودی و سالن شهید همت حضور داشتند که همه برای تماشای مبارزه نمادین محمدعلی آمده بودند. همه سالن یک صدا در سالن نام علی را صدا می‌زدند. زمانی که مبارزه نمادین ما شروع شد، محمد علی وقتی صدای تماشاگران را شنید به گوشه رینگ رفت و با دست اشاره می‌کرد که نام علی را بلندتر صدا کنند. رفتار او کاملا مثل دورانی بود که با جرج فریزر و فورمن مبارزه می‌کرد. او همیشه در چنین رقابت‌هایی کنار رینگ می رفت و هواداران خود را مجاب می‌کرد تا نام علی را بلند صدا بزنند.فارس: گویا در فیلم موجود واقعا محمد علی مشت‌های حساب شده‌ای هم به شما وارد می‌کرده است.زمانی که داخل رینگ بودیم او مشت‌هایی به من می‌زد که کاملا حرفه‌ای و روی حساب و کتاب بود. با توجه به بیماری که در آن مقطع داشت مشخص بود که او در دوران قهرمانی خود واقعا برای اجرای مبارزات خود سختی‌های زیادی را کشیده بود. برایم خیلی عجیب بود، محمد علی در آن مقطع با بیماری دست و پنجه نرم می‌کرد، اما وقتی وارد رینگ شد اصلا انگار بیماری روی او تاثیر نداشت.

طوری گارد می‌گرفت که واقعا به من استرس وارد می‌شدفارس: به یادماندنی ترین خاطره را برایمان تعریف کنید.بهترین خاطره من از محمدعلی به مبارزات نمایشی که داشتیم بازمی‌گردد. زمانی که او مقابل من قرار داشت رقص پای خود را فراموش نکرده بود و روی مشت‌هایی که به من می‌زد حساب کتاب دقیقی کرده بود و رقص پای او به من استرس وارد می‌کرد. البته من هم دقت عمل بالایی داشتم تا خدایی ناکرده ضربه‌ای به او وارد نکنم. چون حضور او در رینگ افتخار بزرگی برای بوکس ایران بود. من خیلی خوشحال بودم که مقابل او حتی در یک دیدار نمایشی قرار داشتم. به هر حال او اسطوره بوکس دنیا بود. من تعجب می‌کردم که او با تمام بیماری که داشت چطور به آن اندازه آماده و قبراق بود.فارس: گویا محمد علی نقش بزرگی در تبادل اسرای ایرانی و عراقی داشت.با توجه به شخصیتی که محمدعلی داشت با مسئولان وقت عراق رایزنی‌هایی را انجام داد و در رد و بدل کردن اسرای ایرانی و عراقی نقش بسیار بزرگی داشت. محمد علی در سفری که به عراق داشت باعث شد تا 50 اسیر عراقی راهی عراق شوند و در ازای آن 150 اسیر ایرانی آزاد شوند. در آن مقطع مبادله خوبی انجام شد.فارس: گویا محمدعلی در آمریکا چند مسجد بنا کرده است.واقعا کلی محبوبیت بسیار زیادی در دنیا داشت و دارد. او از لحاظ مالی شرایط خوبی داشت و حتی چندین مسجد در شیکاگو بنا کرد. یک امام جماعت پاکستانی از دوستان نزدیک او بود که همیشه محمد علی پشت او نماز می‌خواند. او واقعا مسلمان بود و هیچ وقت نماز را به خاطر مادیات نمی‌خواند.

فارس: آیا بیماری محمدعلی ربطی به مبارزات بوکس داشت؟از هر هزار نفر در دنیا یک نفر به بیماری پارکینسون دچار می‌شود که متأسفانه محمد علی به این بیماری دچار شده بود کاملا به یاد دارم زمانی که با احمد ناطق نوری به مجلس شورای اسلامی رفته بودیم یکی از نمایندگان رو به ناطق نوری کرد و گفت: آخر عاقبت بوکس همین بیماری پارکینسون است که محمد علی گرفته است، اما ناطق نوری جواب خوبی به او داد و گفت: امام جمعه انزلی نیز به این بیماری دچار شده است و این نشان می‌دهد که این بیماری اصلا ربطی به مبارزات بوکس ندارد.انتهای پیام/ک.

یواز هانتر؛ جیپ روسی در ایران

سال 1400 نخستین سالی بود که محصولات خودروساز روسی یوآز (UAZ) را برای اولین‌بار در خیابان‌های کشورمان می‌بینیم. بالاخره تلاش‌های چندساله شرکت «سروش دیزل مبنا» برای فروش یوآز در ایران درحال به نتیجه رسیدن است. اما حالا نه تنها با یک محصول، بلکه با چهار محصولی روسی سروکار داریم. بعد از شاسی بلند یوآز پاتریوت، خودروی تجاری یوآز تروفی و همچنین یوآز پیکاپ، حالا سروش دیزل، درصدد عرضه چهارمین محصول این خودروساز روسی است؛ خودرویی که هرچند عرضه آن برای سال‌های 1401 یا حتی 1402 برنامه‌ریزی شده اما بدلیل قیمت کمترش نسبت به سایر محصولات یوآز، ممکن است با استقبال بهتری از مشتریان ایرانی روبرو شود: یوآز هانتر در راه است!

هانتر: نیم قرن بدون تغییر

اگر تصور می‌کنید که تولید یک خودرو به مدت چند دهه، آن هم بدون تغییری خاص در ظاهر و باطن، فقط مختص مدل‌هایی همچون پژو 405 یا سایپا پراید و پژو پارس است، باید بگوییم که احتمالا یوآز هانتر را نمی‌شناسید؛ شاسی‌بلندی که نیم‌قرن از تولیدش می‌گذرد اما هنوز همان شکل و شمایل اولیه‌اش را حفظ کرده است.

یوآز هانتر در بازار روسیه، حکم تویوتا لندکروز J40 را در بازار ایران دارد؛ همانطور که J40 یکی از مهم‌ترین خودروهای نظامی در جنگ 8 ساله بود و بعدها به خودرویی شهری مبدل شد، یوآز هانتر نیز یکی از اصلی‌ترین خودروی نظامی شوروی سابق و حتی کشورهای متحدش (بلوک شرق) در دوران جنگ سرد بود و بعدها نیز نسخه غیرنظامی‌اش به خیابان‌ها آمد. تاریخ نشان می‌دهد که یوآز در اواخر دهه 60 میلادی، تولید هانتر را شروع کرده؛ البته در آن سال‌ها، نامش هانتر نبود بلکه آنرا به اسم یوآز 469 یا UAZ 469 می‌شناختند.

یوآز بعد از توقف تولید خودروی نظامی چندکاره GAZ 69، خط مونتاژش آنرا از شرکت روسی «گاز» گرفت و حدود دو دهه به تولیدش ادامه داد. اما در آخرین سال تولید GAZ 69، یوآز با بهبود پلتفرم این خودروی نظامی، محصول اختصاصی خودش را ساخت و نامش را 469 گذاشت و نهایتا در 1971 برای اولین‌بار آنرا معرفی کرد. با آمدن یوآز 469، روس‌ها تقریبا مستقل شدند و توانستند جیپ ویلیز را هم از ناوگان نظامی‌شان کنار بگذارند.

مشخصات فنی یوآز هانتر

با اینکه در این چند دهه، یوآز 469 فروشی برای غیرنظامیان نداشت (یا حداقل بسیار کم و محدود داشت) اما از سال 2000 میلادی به بعد، یوآز بالاخره کوتاه آمد و فروش آنرا بتدریج در برخی بازارهای خاص شروع کرد تا اینکه در سال 2003 روس‌ها با گذاشتن نام جدید «هانتر» روی 469، عملا آنرا به بازار جهانی معرفی کردند و به این ترتیب، فروش هانتر برای عموم مشتریان، شروع شد.

مانند پاتریوت و پیکاپ، این محصول یوآز نیز حقیقتا چیز خاص و عجیبی ندارد؛ ظاهر و باطنش دقیقا همین چیزی است که می‌بینید. هانتر یک جعبه آهنی است که نه ظاهر لطیف و ظریفی دارد، نه موتور قدرتمندی روی آن قرار گرفته و نه حتی چیزی به اسم آپشن برایش تعریف شده است. ولی به لطف سیستم محرکه دو دیفرانسیل پارت تایم با سه حالت 2H و 4H سبک و 4H سنگین، هرجایی که بخواهید، می‌رود. پس در آفرود بودن این روسی، هیچ شکی نداشته باشید.

مشتریان بازار اروپای شرقی و آمریکای جنوبی، می‌توانند یوآز هانتر را با دو موتور سفارش دهند؛ یکی 2.2 لیتری دیزلی با 113 اسب بخار و 270 نیوتن متر، و دیگری هم موتور 2.7 لیتری بنزینی با 135 اسب بخار و 217 نیوتن متر که دقیقا همان موتور سری ZMZ مشترک با یوآز پاتریوت و پیکاپ است. ضمن اینکه یوآز هانتر فقط با گیربکس 5 دنده دستی قابل خریداری است. پس برای بازار ایران، سروش دیزل ناچار است که هانتر را با موتور 2.7 لیتری و گیربکس دستی به کشورمان بیاورد.

امکانات و آپشن های یوآز هانتر

اگر یادتان باشد، گفتیم که یوآز پاتریوت، خودرویی کم‌آپشن است. اما وقتی کابین هانتر را دیدیم، تمام تصورات‌مان از عبارت «کم آپشن» تغییر کرد؛ احتمالا یوآز بعد از جنگ جهانی دوم، کابین هانتر را تغییر نداده و فقط روکش صندلی‌ها یا رنگ ادوات کابین را مجددا طراحی کرده است!

کابین یوآز هانتر دقیقا همان حال و هوای کابین جیپ صحرا را دارد؛ یعنی روی داشبورد تمام فلزی‌اش فقط یک فرمان زمخت می‌بینید به همراه چندین گیج دایره‌ای (برای بنزین، دمای موتور، وضعیت روغن و باتری) که در وسط داشبورد جاسازی شده‌اند. همچنین یک دسته نگهدارنده که در انتهای سمت راست داشبورد و برای سرنشین جلو تعبیه شده؛ دقیقا خاطرات دوران جنگ را برای‌تان تداعی می‌کند.

حتما می‌خواهید بپرسید پس ایربگ‌هایش کجاست؟ خودتان بهتر می‌دانید که خودروهای جنگی، نیازی به ایربگ ندارند. این موضوع اصلا شوخی نیست! یواز هانتر در حالت استاندارد، واقعا ایربگ ندارد و به همین دلیل نیز در اکثر بازارهای اروپایی، ردپایی از آن نمی‌بینید. ولی از آنجایی که طبق قوانین جدید، فروش خودروی بدون ایربگ در کشورمان ممنوع شده، ممکن است یوآز به خودش زحمت دهد و یک ایربگ را درون فرمان هانتر، برای‌مان جاسازی کند.

یوآز برای آنکه فضای جنگ جهانی را بیشتر به سرنشینان هانتر القا کند، هیچ ردپایی از تکنولوژی را درون این خودرو به جای نگذاشته؛ مثلا هانتر چیزی به اسم کنسول وسط ندارد، صندلی‌های عقبش از نوع نمیکتی است و جالب‌تر اینکه شیشه‌هایش بصورت کشویی بازو بسته می‌شوند و شیشه بالابر هم ندارند. واقعا از چنین خودرویی انتظار آپشن هم دارید؟!

قیمت یوآز هانتر

برای پیش‌بینی قیمت یوآز هانتر، بهتر است از همان بازار روسیه کمک بگیریم؛ در روسیه قیمت ارزان‌ترین تیپ هانتر حدود 720 هزار روبل یا معادل 9 هزاردلار است؛ یعنی تقریبا 70 هزار روبل ارزان‌تر از پاتریوت دنده‌ای و 280 هزار روبل ارزان‌تر از پاتریوت اتومات است.

اعتماد آنلاین: خودروی پیکاپ پاتریوت یواز روسی در خدمت نیروی انتظامی (فراجا) قرار گرفته است.

شرکت روسی یواز برای نخستین بار طی جنگ جهانی دوم و با ارائه محصولاتی در سبک خودروهای چهارچرخ محرک و کامیون های نظامی، توجهات را به خود جلب کرد و تا به امروز هم به ارائه همین نوع خودرو در پلتفرم های شاسی بلند و پیکاپ و باری پرداخته است.

جالب است بدانید که نام یواز مخفف یولانوفسکی آفتوموبیلی زاوُد یا همان شرکت خودروسازی یولانوفسک، یکی از قدیمی‌ ترین خودروسازان صنعت خودرو نظامی محور کشور روسیه است که به اختصار آن را یواز یا UAZ می خوانیم.

- برترین ها - ویکی پدیا .bama.public.fotki.http://nacekomie.ru

نویسنده : مرتضی برجسته

گاز-۶۹

گاز ۶۹

دید کلی

شرکت

• گاز (۱۹۵۳ تا ۱۹۷۲)
• آواز (۱۹۵۴ تا ۱۹۷۳)

تولید۱۹۵۳ تا ۱۹۷۲

مونتاژروسیه

بدنه و شاسی

کلاس کامیون سایز کوچک

شکل بدنه۴ در و ۲ در

طرح‌بندی خودروی موتورجلو-محورعقب
خودروی چهارچرخ محرک

پیشرانه

موتور۲/۱ لیتری ۴ سیلندر خطی

جعبه‌دنده۳ سرعته دستی

ابعاد

فاصله بین محورها۲٬۳۰۰ میلیمتر (۹۱ اینچ)

درازا۳٬۸۵۰ میلیمتر (۱۵۲ اینچ)

پهنا۱٬۷۵۰ میلیمتر (۶۹ اینچ)

بلندی۱٬۹۵۰ میلیمتر (۷۷ اینچ)

وزن خالص۱٬۵۳۵ کیلوگرم (۳٬۳۸۴ پوند)

گاه‌شمار

پیشینگاز-۶۷

پسیناواز-۴۶۹

گاز ۶۹ چهار در

نمای عقب گاز ۶۹ چهار در

برگرفته از ویکی پدیاو ..... /گاز ۶۹ یک کامیون سبک چهار چرخ متحرک است که توسط خودروسازی گاز بین سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۶ و سپس توسط آواز، در سال ۱۹۵۶–۱۹۷۲ تولید شده‌است.

توسعه و تولید

این خودرو توسط تیم طراح ارشد گاز به عنوان جایگزینی برای گاز-۶۷ ساخته شده‌است که مصرف سوخت کمتری نسبت به مدل قبلی خود دارد و از همان موتور ۵۵ اسب بخار (۴۱ کیلووات؛ ۵۶ اسب بخار متری) ۲٫۱ لیتر (۱۳۰ اینچ مکعب) با گیربکس چهار و سه سرعته دستی که در گاز-ام۲۰ پوبیدو هم استفاده شد، بهره می‌برد. بیش از ۶۰۰۰۰۰ دستگاه گاز ۶۹ تا پایان تولید در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال ۱۹۷۲ ساخته شده‌است.

طراحی

گاز ۶۹ دو در

این خودرو دارای دو مخزن سوخت بود که یکی از آنها ۴۷ لیتر (۱۲ گالون آمریکایی؛ ۱۰ گالون بریتانیایی) در زیر خودرو، یکی از ۲۸ لیتر (۷ گالون آمریکایی؛ ۶ گالون بریتانیایی) در زیر صندلی مسافر بود.نسخه اصلی گاز ۶۹ دارای یک جفت در است و معمولاً دارای بوم‌های استاندارد و بالایی و کناره‌های فوقانی است. دو صندلی در جلو و دو نیمکت تاشو برای سه مسافر در هر طرف وجود دارد. نوع دیگر نیز دارای چهار در، صندلی تاشو و دو ردیف صندلی است.

استفاده نظامی

گاز ۶۹ وسیله نقلیه سبک جاده ای ارتش شوروی بود و جایگزین گاز ۶۷ و ویلیس ام‌بی شد این خودرو همچنین به عنوان پایه ای برای زره‌پوش ضدتانک 2P26 مورد استفاده قرار گرفت.

کشورهای استفاده‌کننده

• بلغارستان
• کامبوج
• چکسلواکی
• آلمان شرقی
• مصر
• مجارستان
• اندونزی
• ایران احتمالا تا دهه 60 شمسی
• عراق
• اسرائیل
• لهستان
• سوریه
• اتحاد جماهیر شوروی
• ویتنام

نیروهای انتظامی از دهه 20 تا دهه 80 شمسی