«موساد باید دوباره بخشی از خط سیاسی من باشد.»
در باره رومن گافمن، رییس جدید موساد
انتصاب سرلشکر رومن گافمن به ریاست موساد، تنها یک جابهجایی در رأس دستگاه اطلاعاتی اسرائیل نیست؛ پیام روشن نتانیاهو به داخل و بیرون است:
«موساد باید دوباره بخشی از خط سیاسی من باشد.»
گافمن، برخلاف دیوید بارنیه که گاهی بر استقلال حرفهای موساد پافشاری میکرد، فرماندهای میدانی، وفادار به دولت و معتقد به رویکرد سخت علیه ایران است. او از آن نسل مدیرانی است که نگاهش کمتر استراتژیک-دیپلماتیک و بیشتر عملیاتی-امنیتیاست؛ مردی که ترجیح میدهد با چند عملیات دقیق، موازنه را تغییر دهد نه با مذاکره.
برای اسرائیلِ گافمن همان «ابزار تهاجمی»است که نتانیاهو میخواست. انتصاب او در حالی انجام شد که تلآویو زیر فشار انتقادهای امنیتی قرار دارد و بیبی نیازمند فردی است که هم او را به چالش نکشد و هم کار را پیش ببرد.
گافمن از 5 منظر, رییسی ایده آل برای نتانیاهو است:
1. خطسیاسی هماهنگ:
گافمن از مدیرانی است که موساد مستقلِ بارنیه را دوباره به «موسادِ همراه با نخستوزیر» تبدیل میکند؛
2. ایرانمحور و سختگیر:
باور دارد تهران فقط با «فشار ترکیبی»—سایبری، میدانی و نفوذ—مهار میشود؛
3.عملگرا و کمحرف:
از چهرههای پشتپرده عملیاتهای حساس ارتش، نه ویترین دیپلماتیک؛
4. طرفدار یکپارچگی امنیتی:
پیگیر اتصال موساد، ارتش و شاباک در قالب یک «اتاق جنگ دائمی» علیه محور ایران؛
5. حامی رویکرد پیشدستانه:
معتقد است امنیت اسرائیل با ضربههای غافلگیرکننده حفظ میشود، نه انتظار دفاعی.
#یدالله_کریمی_پور
@karimipour_k
آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.