پیشینه ی ارتش ایران و سرزمینهای دیگر

سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده به خاطر متمایز کردن خود از بقیه ارتش ایالات متحده شناخته شده است. آنها طولانی‌ترین اردوگاه آموزشی، سخت‌ترین آزمون‌های آمادگی جسمانی و برخی از بهترین "روحیه سپاهی" را دارند که می‌توانید درخواست کنید. اما وقتی صحبت از عملیات ویژه می‌شود، اوضاع حتی جالب‌تر هم می‌شود. سپاه تفنگداران دریایی فقط یک، درست است، یک واحد عملیات ویژه دارد و تقریباً نیازی به معرفی ندارد: یگان‌های تفنگداران دریایی ایالات متحده که با نام MARSOC نیز شناخته می‌شوند.
MARSOC مخفف فرماندهی عملیات ویژه نیروهای دریایی است - خوب است که حرف F را از مخفف حذف کردند، در غیر این صورت، آنها با نام "MARFSOC" شناخته می‌شدند. و صادقانه بگویم، این همان طنین را ندارد!

تفنگداران دریایی MARSOC، تفنگداران دریایی معمولی نیستند. آنها دوران خدمت خود را در ناوگان گذرانده‌اند، فرآیندهای گزینش فشرده‌ای را پشت سر گذاشته‌اند و آموزش‌های دقیقی دیده‌اند تا به آنچه که هستند تبدیل شوند.

خب، MARSOC در چه نوع ماموریت‌هایی تخصص دارد؟ چقدر توانمند هستند؟ و برای تبدیل شدن به یک مهاجم MARSOC چه مراحلی را باید طی کرد؟

نیروهای مدرن تفنگداران دریایی (Marine Raiders) از نیروهای اصلی تفنگداران دریایی جنگ جهانی دوم الهام گرفته شده‌اند که نیروهای مأموریت ویژه‌ای بودند که در جنگ‌های پیاده‌نظام سبک آبی-خاکی شرکت داشتند. این نیروها که تنها دو سال پس از تأسیس منحل شدند، در سال ۲۰۰۵، زمانی که سپاه تفنگداران دریایی تصمیم گرفت در میز فرماندهی عملیات ویژه (SOCOM) جایی برای خود دست و پا کند و MARSOC را تأسیس کند، میراث خود را احیا کردند. سپاه تفنگداران شناسایی را از برخی از گردان‌های شناسایی بیرون کشید و چیزی را که در آن زمان به عنوان گردان‌های عملیات ویژه تفنگداران دریایی شناخته می‌شد، برپا کرد و بقیه ماجرا دیگر تاریخ است. امروزه، MARSOC به عنوان یکی از توانمندترین و مؤثرترین نیروهای عملیات ویژه ارتش ایالات متحده شناخته می‌شود.

مهاجمان دریایی: تک و تنها نیروی دریایی

همانطور که در مقدمه اشاره کردیم، MARSOC تنها واحد عملیات ویژه نیروی دریایی است. این برای یک شاخه نظامی بسیار منحصر به فرد است زیرا هر شاخه دیگری علاوه بر نیروی فضایی که هنوز هیچ واحد عملیات ویژه‌ای ندارد، دارای چندین واحد عملیات ویژه است. واحدهای دارای قابلیت عملیات ویژه نیروی دریایی، مانند شناسایی دریایی، به همان شکلی که یک واحد عملیات ویژه واقعی تابع صلاحیت SOCOM هستند، تابع صلاحیت آن نیستند.

گذشته از معناشناسی، تفنگداران دریایی رسماً به عنوان اپراتورهای مهارت‌های حیاتی (CSO) و افسران عملیات ویژه (SOO) شناخته می‌شوند. تفاوت اصلی این است که افسران CSO در ارتش ثبت نام می‌کنند و افسران SOO افسران مأمور هستند. آنها را می‌توان با "خنجر" تفنگداران دریایی ایالات متحده که روی یونیفرم خود دارند، از سایر تفنگداران دریایی متمایز کرد، که برخی آن را به شوخی مرغ استریپر نیز می‌نامند.

مهاجمان دریایی: آنها چه کار می‌کنند؟

اگرچه تفنگداران دریایی برای انجام طیف گسترده‌ای از عملیات ویژه آموزش دیده‌اند، اما ماموریت‌های اصلی آنها به هشت دسته تقسیم می‌شود. اقدام مستقیم، که شامل انجام حملات کوتاه و اقدامات تهاجمی در مقیاس کوچک برای تصرف، نابودی، تصرف، بازیابی یا وارد کردن خسارت در مناطق متخاصم یا محروم است، شناسایی ویژه، که به معنای کسب اطلاعات در مورد توانایی‌ها، نیات و فعالیت‌های دشمن با استفاده از روش‌هایی است که نیروهای متعارف نمی‌توانند از آنها استفاده کنند، ضد تروریسم، که دقیقاً همان چیزی است که نامش نشان می‌دهد: جلوگیری، بازداشتن و پاسخ به تروریسم، دفاع داخلی خارجی، که آموزش و سایر کمک‌ها را به دولت‌های خارجی و ارتش‌های آنها ارائه می‌دهد تا آنها را قادر به تأمین امنیت ملی خود کند، کمک به نیروهای امنیتی، که از نیروهای امنیتی دولت‌های خارجی متحد برای دستیابی به اهداف عملیاتی که ایالات متحده به اشتراک می‌گذارد، حمایت می‌کند، ضد شورش، که عملیات نظامی، شبه‌نظامی، سیاسی، اقتصادی، روانی و مدنی را برای شکست دادن پایگاه‌های شورشیان انجام می‌دهد، پشتیبانی از مبارزه با سلاح‌های کشتار جمعی (WMD)، که در آن آنها تخصص، مواد و تیم‌هایی را برای پشتیبانی از فرماندهان جنگجو در یافتن، برچسب‌گذاری و ردیابی سلاح‌های کشتار جمعی ارائه می‌دهند، و جنگ نامتعارف، که به معنای حمایت از یک جنبش مقاومت یا شورشی است که ممکن است در عوض برای ... مفید باشد. عملیات نظامی متعارف
اما از بین این هشت مورد، به طور کلی، وظیفه اصلی MARSOC عمدتاً اقدام مستقیم و دفاع داخلی خارجی است. برای علاقه‌مندان به عملیات ویژه، این بسیار شبیه به ماموریت کلاه سبزهای ارتش ایالات متحده به نظر می‌رسد و درست هم هست.

در واقع، عناصر عملیاتی MARSOC از روی دسته عملیاتی نیروهای ویژه آلفا (ODA) که با نام SFOD-A یا «تیم A» نیز شناخته می‌شود، الگوبرداری شده‌اند که عناصر عملیاتی ۱۲ نفره کلاه سبزها هستند.

ساختار سازمانی تفنگداران دریایی

از بالا به پایین، هنگ مهاجم دریایی از یک گروهان ستادی و سه گردان مهاجم دریایی تشکیل شده است. هر گردان مهاجم دریایی از چهار گروهان عملیات ویژه دریایی و هر گروهان از چهار تیم عملیات ویژه دریایی (MSOT) چهارده نفره تشکیل شده است. MSOTها عناصر عملیاتی هستند که در بالا به آنها اشاره کردیم.

مهاجمان دریایی: چهار حوزه تخصص و ساختار MSOT

An MSOT can specialize in one of the four

زمینه‌های زیر: تیم‌های کوهستان، تیم‌های غواصی، تیم‌های پرش و تیم‌های تحرک. تیم‌های کوهستان می‌دانند چگونه بر مناطق کوهستانی تسلط پیدا کنند - از بقا گرفته تا نفوذ، می‌توانند حملات صخره‌ای، صخره‌نوردی انجام دهند و می‌توانند وسایل نقلیه را در آن محیط هدایت کنند - تقریباً هر کاری که موفقیت ماموریت را تسهیل کند. اگر هدف رسیدن به آنجا از طریق آب باشد، این همان چیزی است که تیم غواصی در آن تخصص دارد. تیم‌های غواصی، تیم‌های آبی-خاکی همه‌کاره هستند. آنها نه تنها آموزش غواصی رزمی می‌بینند، بلکه می‌توانند قایق‌های کوچک مختلفی را نیز هدایت کنند. تیم‌های پرش زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند که استقرار هوایی بهترین یا تنها راه برای رسیدن به منطقه ماموریت باشد. و در نهایت، تیم‌های تحرک در استفاده از وسایل نقلیه در انواع زمین‌های مختلف تخصص دارند.

هر MSOT به 3 عنصر، یک ستاد و دو جوخه تاکتیکی یکسان سازماندهی شده است. عنصر ستاد فرماندهی شامل یک فرمانده تیم افسر عملیات ویژه (SOO/کاپیتان O-3)، یک رئیس تیم (گروهبان ارشد CSO E-8)، یک فرمانده عملیات (گروهبان توپخانه CSO E-7) و یک فرمانده ارتباطات (نیروی دریایی E-7) است. هر عنصر تاکتیکی شامل یک فرمانده عنصر (گروهبان ستاد CSO E-6)، سه اپراتور مهارت‌های حیاتی (گروهبان/سرجوخه E-5 E-4 CSO) و یک سرباز شناسایی ویژه آبی-خاکی نیروی دریایی (نیروی دریایی E-6) است.

بله، درست خوانده‌اید. اعضای نیروی دریایی هستند که با تفنگداران دریایی فعالیت می‌کنند. از آنجایی که تفنگداران دریایی هیچ پرسنل پزشکی ارگانیکی ندارند، آنها سربازان نیروی دریایی را به هر کجا که می‌روند، می‌کشند. اگرچه سربازان SARC نیروی دریایی یک سرباز تهاجمی نیستند، اما سربازان وظیفه مستقل عملیات ویژه هستند که آموزش‌های لازم را برای فعالیت در کنار مهاجمان دریافت کرده‌اند.

اما MARSOC چیزی بیش از اپراتورهای آن است. در واقع، آنها یک زیرساخت پشتیبانی کامل پیرامون MSOTها ایجاد کرده‌اند که به آنها شانس بهتری برای موفقیت در ماموریت می‌دهد.

نیروهای دریایی. پرسنل پشتیبانی

دو نهاد اصلی پرسنل پشتیبانی که MARSOC را به این خوبی رسانده‌اند، متخصصان قابلیت‌های عملیات ویژه (SOCS) و تفنگداران دریایی پشتیبانی خدمات رزمی (CSS) هستند. پرسنل SOCS و CSS معمولاً یک دوره 3 تا 5 ساله را در MARSOC می‌گذرانند و سپس به یک واحد متعارف سپاه تفنگداران دریایی بازمی‌گردند. به طور خلاصه، SOCSها توانمندسازانی هستند که آموزش‌های عمیقی در زمینه تخصصی خود، مانند اطلاعات سیگنال، ارتباطات یا دفع مواد منفجره، دریافت می‌کنند و سپس برای فعالیت در کنار MSOT فراخوانده می‌شوند. آنها فرآیند انتخاب خود را طی می‌کنند تا مطمئن شوند که مهاجمان پرسنل پشتیبانی درجه یک را برای کمک به آنها در ماموریت‌هایشان دریافت می‌کنند. تفنگداران دریایی پشتیبانی خدمات رزمی مستقیماً به واحدهای پشتیبانی در سطح گروهان و گردان اختصاص داده می‌شوند و معمولاً پرسنل اداری هستند. با این حال، آنها همچنین ممکن است سطح مناسبی از آموزش‌های مرتبط با SOF را در صورت نیاز برای پشتیبانی از عملیات محوله خود دریافت کنند.

مهاجمان دریایی: چگونه یکی از آنها شوید؟

MARINE RAIDERS. THE SUPPORT PERSONNEL

MARINE RAIDERS: HOW DO YOU BECOME ONE?

.پرسنلی که MARSOC را به این خوبی می‌سازند، متخصصان قابلیت‌های عملیات ویژه (SOCS) و تفنگداران دریایی پشتیبانی خدمات رزمی (CSS) هستند. پرسنل SOCS و CSS معمولاً یک دوره 3 تا 5 ساله را در MARSOC می‌گذرانند و سپس به یک واحد متعارف سپاه تفنگداران دریایی بازمی‌گردند. به طور خلاصه، SOCSها توانمندسازانی هستند که آموزش‌های عمیقی در زمینه تخصصی خود، مانند اطلاعات سیگنال، ارتباطات یا دفع مواد منفجره، دریافت می‌کنند و سپس برای فعالیت در کنار یک MSOT انتخاب می‌شوند. آنها فرآیند انتخاب خود را طی می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که مهاجمان، پرسنل پشتیبانی درجه یک را برای کمک به آنها در مأموریت‌هایشان دریافت می‌کنند. تفنگداران دریایی پشتیبانی خدمات رزمی مستقیماً به واحدهای پشتیبانی در سطح گروهان و گردان اختصاص داده می‌شوند و معمولاً پرسنل اداری هستند. با این حال، آنها ممکن است سطح مناسبی از آموزش‌های مرتبط با SOF را نیز در صورت نیاز برای پشتیبانی از عملیات محوله خود دریافت کنند.

مهاجمان دریایی: چگونه می‌توان یکی از آنها شد؟

و صحبت از آموزش شد، برای تبدیل شدن به یک مهاجم دریایی چه باید کرد؟ اول از همه، افراد نمی‌توانند به نیروی دریایی بپیوندند و برای انتخاب شدن امتحان بدهند. در واقع، هیچ تضمینی وجود ندارد که هر کسی که به نیروی دریایی می‌پیوندد، یک مهاجم شود. MARSOC در دنیای عملیات ویژه بسیار منحصر به فرد است، زیرا آنها فقط به تفنگداران دریایی فعال که مدت زمان خود را در ناوگان گذرانده‌اند، اجازه می‌دهند برای انتخاب شدن درخواست دهند. بنابراین به نوعی می‌توان گفت که بخشی از خط لوله تفنگداران دریایی برای مدتی به عنوان یک تفنگدار دریایی معمولی خدمت می‌کند. این رویکردی متفاوت برای استخدام نسبت به سایر جوامع عملیات ویژه است که به افراد استخدام شده قرارداد ارائه می‌دهند، بنابراین شانس آنها برای انتخاب شدن تضمین شده است.

با ورود به جزئیات، دو دوره آموزشی اصلی وجود دارد که یک تفنگدار دریایی باید برای تبدیل شدن به یک اپراتور مهارت‌های حیاتی طی کند.

اولین مانعی که باید بر آن غلبه کند، ارزیابی و انتخاب یا A&S است.

A&S یک دوره دو مرحله‌ای است که برای غربالگری توانایی فیزیکی، اعتماد به نفس، آگاهی از موقعیت و سازگاری با محیط طراحی شده است. مرحله اول A&S مستلزم آن است که تفنگداران دریایی یک سری آزمون‌های آمادگی جسمانی را پشت سر بگذارند، رویدادهای تناسب اندام برگزار کنند و در عین حال که روزانه از مربیانی که از افسران ارشد خدمات اجتماعی فعال هستند، راهنمایی دریافت می‌کنند، با واحدهایی که MARSOC را تشکیل می‌دهند، آشنا شوند. در صورت اجازه ادامه، داوطلب به مرحله 2 A&S که سه بار در سال در مکانی نامعلوم برگزار می‌شود، راه می‌یابد. در مجموع، A&S فیلتر واقعی این است که آیا MARSOC معتقد است یک تفنگدار دریایی آنچه را که برای آموزش به عنوان یک مهاجم دریایی لازم است، دارد یا خیر. تکمیل A&S به هیچ وجه تضمینی برای رفتن به مرحله بعدی نیست - آنها از یک رویکرد جامع استفاده می‌کنند و تعیین می‌کنند که آیا هر فرد برای جامعه مناسب خواهد بود یا خیر.

پس از A&S، دوره 9 ماهه چالش برانگیز جسمی و روحی که به عنوان دوره آموزش فردی یا به اختصار ITC شناخته می‌شود، فرا می‌رسد. ITC جایی است که تفنگداران دریایی پایه و اساس آنچه را که یک اپراتور مهارت‌های حیاتی است، می‌آموزند. ITC به چهار بلوک آموزشی تقسیم می‌شود: مهارت‌های پایه، تاکتیک‌های واحدهای کوچک، نبرد در فواصل نزدیک و جنگ نامنظم.

مرحله مهارت‌های پایه، دانشجویان را در مجموعه مهارت‌های پایه مورد نیاز برای همه اپراتورهای ویژه، مانند ناوبری، گشت‌زنی، بقا-گریز-مقاومت و فرار (SERE)، مراقبت از تلفات رزمی تاکتیکی (TCCC)، برنامه‌ریزی ماموریت، آموزش پشتیبانی آتش و ارتباطات، آموزش و ارزیابی می‌کند.

مرحله تاکتیک‌های واحدهای کوچک بر پایه مرحله اول، آموزش در عملیات شنا با قایق‌های کوچک و دیده‌بان، سلاح‌های خدمه، تخریب، عکاسی و جمع‌آوری و گزارش اطلاعات بنا شده است.

مرحله نبرد نزدیک، تیراندازی با تفنگ و تپانچه را آموزش می‌دهد و سپس تفنگداران دریایی به سمت یادگیری تاکتیک‌ها، تکنیک‌ها و رویه‌های مورد نیاز برای خدمت به عنوان اعضای یک MSOT در طول عملیات تهاجمی حرکت می‌کنند.

و در نهایت، در طول مرحله جنگ نامنظم، تفنگداران دریایی دستورالعمل‌هایی در مورد ...عملیات جنگ نامنظم دریافت می‌کنند. چه کسی حدس می‌زد؟!

دوره آموزشی ITC در عملیات پل درنا به اوج خود می‌رسد. تفنگداران دریایی از تمام مهارت‌هایی که در طول دوره آموخته‌اند برای آموزش، مشاوره و عملیات با یک کشور شریک یا نیروی نامنظم استفاده خواهند کرد.

پس از اتمام موفقیت‌آمیز دوره ITC، یک اپراتور مهارت‌های حیاتی تازه تأسیس به گردان تفنگداران دریایی (Marine Raider Battalion) می‌پیوندد و در یک MSOT ادغام
می‌شود. تفنگداران دریایی برای رسیدن به جایگاه فعلی خود، مراحل زیادی را طی می‌کنند. و حتی وقتی که مراحل اولیه کار خود را به پایان می‌رسانند، همیشه در حال آموزش و بهبود مهارت‌های خود هستند تا بتوانند بهترین اپراتور ممکن باشند. آنها می‌توانند از بین دوره‌های آموزشی متنوعی از جمله SERE، مدرسه غواصی رزمی، سقوط آزاد، مدرسه تک‌تیراندازی، آموزش زبان، دوره نفوذ به دریا و شناسایی و نظارت چند دامنه‌ای، یکی را انتخاب کنند. مهاجمان حتی می‌توانند در برخی از همان مدارس تخصصی که همتایان SOCS آنها می‌روند، شرکت کنند و باعث ایجاد افزونگی در MSOT شوند.

نتیجه‌گیری

تفنگداران دریایی (Marine Raiders) خیلی باحالن، اما می‌دونی در مقایسه با تفنگداران دریایی شناسایی چطورن؟ خیلی از مردم واقعاً تفاوت بین شناسایی (Recon) و شناسایی دریایی (MARSOC) رو نمی‌دونن.