سبکهای رزمی در نیروهای مسلح

بدلیل پرسش های بسیار درباره ی سبک های رزمی که به نیروهای نظامی آموزش داده می شوند چند توصیه برای علاقمندان مطرح می شود :
1. در ایران بعضی از سود جویان با اضافه کردن القابی مانند رنجر ، کماندو ، تکاور و دیگر القاب مشابه به سبک رزمی خود، اقدام به فریب عموم می کنند .
2. سبک های رزمی که به نیروهای نظامی مخصوصا در کشور های پیشرفته آموزش داده می شوند سبک های ترکیبی هستند که زوایای مختلف درگیری خیابانی ( درگیری در فاصله کیک بوکس ، درگیری در فاصله نزدیک ، درگیری در خاک و … ) را پوشش می دهند .
3. سبک های رزمی ای که به نیرو های ارتش آموزش داده می شوند مبنی بر درگیری تن به تن و از پای در آوردن حریف در کمترین مدت ممکن است .
4. جهت پیدا کردن سبک های رزمی مدرنی که به نیروهای نظامی دنیا آموزش داده می شوند یکی از بهترین راه ها استفاده از منابع انگلیسی موجود در اینترنت می باشد ؛ در زیر به بعضی از آنها اشاره می کنیم .
سیستم MCMAP
یک سیستم قدرتمند آموزشی پایه گذاری شده توسط نیروی نظامی آمریکا است که ترکیبی از سبک های قدرتمند مبارزاتی ( درگیری در فاصله بسته ، درگیری درخاک و … ) می باشد .
Marine Corps Martial Arts System
Marine_Corps_Martial_Arts_Program
سیستم اسپتسناز (Spetsnaz) و سیستم سیستما (Systema) :

russian martial arts
دو سیستم قدرتمند آموزشی مخصوص نیروهای ویژه روسیه می باشند.
http://www.spetsnaz-gru.com
http://www.russianmartialart.com
سیستم های کراو ماگا( Krav Maga ) و کاپاپ (Kapap) :
دو سیستم دفاع شخصی پیشرفته ترکیبی اسرائیلی می باشند .
وینگ چان :
از آنجا که وینگ چان یک سیستم مبتنی بر به پایان رساندن درگیری در کوتاه ترین زمان ممکن می باشد در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا به نیروهای نظامی آموزش داده می شود .
جیت کان دو :
از آنجا که جیت کان دو یک سیستم ترکیبی بسیار قدرتمند مبتنی بر به پایان رساندن درگیری در کوتاه ترین زمان ممکن و در فاصله بسته می باشد و وینگ چان در آن بصورتاصلاح شده ، کاربردی و ترکیبی تدریس می شود در بسیاری از کشور های دنیا ( مخصوصا برای کماندوهای نیروی دریایی آمریکا ) جزو یکی از ملزومات آموزشی می باشد .

نویسنده : سید مصطفی فتاحی /http://fighting.ir/2013/06/military-martial-arts/و ویکی پدیا
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند ۱۴۰۳ ساعت 22:9 توسط محمدرضا معتمدی
|


آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.