"جنگ شش روزه"
در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ (۵ ژوئن ۱۹۶۷) اسرائیل دست به جنگی پیشگیرانه علیه مصر، سوریه و اردن زد. "جنگ شش روزه" آن چنان عراق را شگفت زده کرد که نتوانست در جنگ شرکت کند، هر چند ارتش سوم زرهی اش در اردن در نزدیکی کرانه غربی مستقر بود. گذشته از پیروزی سریع و قاطع اسرائیل بر ارتش ناتوان اردن و دیگر ارتش های عربی و سوریه، خطر کردها ارتش عراق را در شمال کشور زمین گیر کرده بود. بغداد که روحیه اش در جنگ کوه هندرین تضعیف شده بود، نمی خواست با دور کردن ارتش خود از کردستان امنیت ملی اش را بیش از پیش به خطر اندازد. کمی پیش از آغاز جنگ شش روزه، ((یک مأمور اسرائیلی... با ملا مصطفی دیدار کرده بود تا در صورت امکان، برخی از اقدامات کردی [یعنی یورش] آنها به ارتش عراق برای زمین گیر کردن ارتش عراق در کردستان سازماندهی کند.)) هر چند کردها در خرداد ۱۳۴۶ (ژوئن ۱۹۶۷) به نیروهای عراقی حمله نکردند، اما هماهنگی نظامی کُردها و اسرائیلی ها بار دیگر بر بدگمانی بخشهایی از ساواک و ارتش ایران نسبت به نفوذ روز افزون اسرائیل در کردستان عراق دامن زد. این هماهنگی استراتژیک میان کردها و تل آویو نشان دهنده توانایی بارزانی در دورزدن ساواک و همکاری با هر یک از دولت های منطقه علیه سایر کشورها از جمله ایران بود
از کتاب:شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه
آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.