‍ ‍ ‘My feeling is, and it is very strong, that we must maintain manned aircraft in our retaliatory force as well [as intercontinental ballistic missiles].
احساس من، که بسیار قوی هم هست، این است که ما باید در نیروی بازدارنده خود، هواپیماهای سرنشین‌دار را نیز حفظ کنیم [علاوه بر موشک‌های بالستیک قاره‌پیما].

ژنرال برنارد ا. شرایور، فرمانده مرکز
تحقیقات و توسعه هوایی، ۱۹۵۹-۱۹۶۱
نقل قول از کتاب :The Supersonic BONE_ A Development and Operational History of the B-1 Bomber-Pen and Sword Aviation

ژنرال برنارد ا. شرایور: پیشگام برنامه‌های موشکی و فضایی آمریکا

ژنرال برنارد ا. شرایور یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در تاریخ نیروی هوایی ایالات متحده و به‌ویژه در توسعه برنامه‌های موشکی و فضایی این کشور بود. او در ۱۴ سپتامبر ۱۹۱۰ در برمن آلمان به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۷، پس از آنکه پدرش در جریان جنگ جهانی اول در نیویورک بازداشت شد، همراه خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد. شرایور که در ۱۹۲۳ شهروند ایالات متحده شد، تحصیلات خود را در دانشگاه تگزاس A&M به پایان رساند و سپس وارد نیروی هوایی شد.

شرایور پس از خدمت در جنگ جهانی دوم و با کسب مدرک مهندسی هوانوردی از دانشگاه استنفورد، به یکی از تأثیرگذارترین فرماندهان نیروی هوایی تبدیل شد. در سال ۱۹۵۴ او فرماندهی بخش موشک‌های بالستیک نیروی هوایی را بر عهده گرفت و نقش محوری در توسعه موشک‌های قاره‌پیمای اطلس، تایتان، تور، و مینوتمن ایفا کرد. تلاش‌های او در این زمینه به پیشرفت چشمگیری در فناوری موشکی و فضایی آمریکا منجر شد و باعث شد او به‌عنوان «پدر برنامه فضایی نیروی هوایی» و «پدر برنامه موشکی بالستیک» شناخته شود.
در دوران خدمت، شرایور مدیریت بیش از ۶۴۰۰ قرارداد تحقیق و توسعه را بر عهده داشت که حدود ۱۵۰۰ شرکت بزرگ را در پروژه‌های گوناگون در سراسر جهان درگیر می‌کرد. او تکنیک‌های پیشرفته‌ای برای توسعه برنامه موشکی و فضایی ایجاد کرد که به افزایش توانمندی‌های فضایی و نظامی ایالات متحده کمک شایانی کرد. از جمله دستاوردهای مهم او، تکمیل سریع پروژه موشک‌های قاره‌پیما بود؛ موشک‌های اطلس، تایتان و مینوتمن در کمتر از ۵ سال به بهره‌برداری رسیدند، که این موفقیت شگرف نقش بسزایی در پیروزی آمریکا در رقابت موشکی با شوروی داشت.
شرایور در سال ۱۹۶۶ بازنشسته شد و در کنار فعالیت‌های مشاوره‌ای خود، به‌صورت رایگان به نیروی هوایی و وزارت دفاع مشاوره می‌داد. در سال ۱۹۹۸، پایگاه نیروی هوایی فالکون به افتخار او به پایگاه نیروی هوایی شرایور تغییر نام یافت؛ این اقدام او را به تنها فردی تبدیل کرد که در زمان حیاتش نامش بر پایگاه نظامی گذاشته شد.
ژنرال برنارد شرایور در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۵ درگذشت و در قبرستان ملی آرلینگتون در کنار سایر پیشگامان هوافضا به خاک سپرده شد. میراث او، از جمله جایزه برنارد ا. شرایور برای مدیریت برتر برنامه‌ها، همچنان زنده است و به دستاوردهای بی‌نظیر او در برنامه‌های فضایی و موشکی آمریکا ادای احترام می‌کند.
بیوگرافی و عکس از سایت New Mexico Museum of Space History