برگرفته از خبر انلاین و کتابناک هانا آرنت در یکی از پاروقی‌های کتاب "توتالیتاریسم" نوشته است که در اواخر جنگ جهانی دوم، یک ژنرال آلمانی به نام دیتریش فون شولتیتس با کمک یک نازی قدیمی به نام هاینریش اتو آبِتس در برابر فرمان "تبدیل پاریس به تلی از ویرانه" مقاومت کرد و همین امتناع موجب شد که شهر زیبای پاریس در پایان جنگ جهانی دوم نابود نشود.

فون شولتیتس در 7 آگوست 1944 به سمت فرماندار نظامی پاریس منصوب شده بود. اتو آبتس هم از نوامبر 1940 تا ژوئیه 1944 سفیر آلمان در فرانسه بود.

بساط شرارت در فرانسه جمع خواهد شد

در واقع کمی قبل از اینکه فون شولتیتس به عنوان فرماندار نظامی پاریس منصوب شود، اتو آبتس سفارت آلمان را ترک کرده بود ولی به عنوان یک نازی قدیمی، ظاهرا آن قدر در تشکیلات حکومت هیتلر نفوذ داشت که به فون شولتیتس کمک کند تا از اجرای دستور تخریب پاریس امتناع ورزد.

اتو آبتس بیش از سه سال در پاریس زندگی کرده بود و طبیعتا تحت تاثیر این شهر خاص قرار گرفته بود؛ شهری که شیفتگان زیادی در سراسر دنیا داشته؛ از گرترود استاین و ارنست همینگوی تا وودی آلن و فرح پهلوی و دکتر شریعتی و فرزندانش.

آیا پاریس می سوزد؟

نویسنده:

دومینیک لاپی یره لاری کالینز

مترجم:

عبدالحسین گیوتاش

این کتاب یکی از مهیج ترین داستان های تاریخی درباره جنگ جهانی دوم که سال 1944 است نوشته شده است. در زمان جنگ جهانی دوم و هنگام ورود سربازان متفقین به پاریس روی می‌دهد. هیتلر به ژنرال کولتیتس دستور می‌دهد در صورتی که آلمانی‌ها موفق نشدند از ورود متفقین به پاریس جلوگیری کنند، این شهر را بسوزانند. از طرفی اعضای نهضت مقاومت درباره چگونگی رویارویی با آلمانی‌ها اختلاف دارند. هنگامی که معلوم می‌شود متفقین می‌خواهند بدون عبور از پاریس به راین بروند، گروه فرانسه آزاد اقداماتی را انجام می‌دهد. سفیر سوئد نیز به ژنرال کولتیتس وعده‌هایی می‌دهد و وی از دستور هیتلر سرپیچی می‌کند، در 25 آگوست 1944 سربازان فرانسوی و آمریکایی وارد پاریس می‌شوند و این شهر، نجات می‌یابد.