سرگذشت یک مین از ارتش شاه تا غنیمتی برای اسراییل

از ارتش امریکا تا ارتش شاهنشاهی از ارتش شاه تا ارتش یا سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ونهایتا حزب الله لبنان وغنیمتی برای اسراییلیها
M18A1 Claymore mine
![]()
مین کلیمور ام۱۸ای۱ با چاشنی انفجار مدل ام۵۷ بههمراه مکانیسم ماسوره انفجاری الکتریکی ام۴.
مین ضد نفر کلِیمور با نام کامل مین ام۱۸ای۱ کلِیمور (به انگلیسی: M18A1 Claymore mine) یک مین ضد نفر جهتدار است که برای ارتش آمریکا در سال ۱۹۶۰ ساخته شد. مخترع آن نورمن مکلود نام این مین را از شمشیر مشهور قرون وسطای اسکاتلندی برگفته است. برخلاف مینهای زمینی دیگر این مین دارای چاشنی کنترل از راه دور و جهتدار است، به این معنی که برای فعال شدن چاشنی آن نیاز به فرمان از راه دور است تا ساچمههای فلزی مین در منطقه مرگ همانند تفنگ ساچمهزنی شلیک شوند. محدوده عمل مین کلیمور یک کمان ۶۰ درجهای با سرعت پرتاب ۱۲۰۰ متربرثانیه و تا فاصله ۱۰۰ متر است و بیشتر در کمینها و همچنین به عنوان وسیله ضدنفوذی در مقابل پیادهنظام دشمن استفاده میشود. این مین در مواردی هم در مقابل ادوات غیرزرهی نیز استفاده شدهاست.مین کلیمور در ایران بنام مین «ضدنفر تلویزیونی» نیز شناخته میشود.بسیاری از کشورها مینهای مشابه را تولید و استفاده کردهاند که از این میان میتوان به مدلهای: مون-۵۰.مون-۹۰،مون-۱۰۰،مون-۲۰۰در اتحاد جماهیر شوروی، امآریودی در صربستان، امایپیئیدی اف۱ در فرانسه و مینی اماس-۸۰۳در آفریقای جنوبی اشاره کرد.به نقل از ویکی پدیا و....
آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.