کد ۹۹ مرز باریک مرگ و زندگی / Hospital emergency codes
برگرفته ازفوکو بلاگ اسکای و ایسنا و تسکین الام و بیمارستان عدل : وقتی کد ۹۹ اعلام میشود یعنی بیمار دچار ایست قلبی تنفسی شده و اگر احیای قلبی جواب ندهد دیگر برای همیشه از مرز زندگی عبور کرده است. کادر درمان با همه وجود تلاش میکند اما به خاطر حجم بالای بیماران و وضعیت وخیمشان رسیدگی به همه آنها سخت و دشوار است. محمد این روزها در حال گذراندن دوران نقاهت است و میخواهد بعد از بهبودی با یک سبد گل از کادر درمان بیمارستان لقمان حکیم قدردانی کند: «آنها از جان مایه میگذارند. چند برابر گنجایش آی سی یو بیمار بستری بود. شاهد مرگ بیمارانی بودم که شاید تا لحظه آخر فکر نمیکردند کارشان به اینجا برسد. علاوه بر آن به خاطر بستری شدن در آی سی یو و شرایطی که داشتم فوبیای فضای بسته گرفتم و وقتی به دستشویی و حمام میروم میترسم اکسیژن تمام شود.»
کدهای اورژانس بیمارستانی یا Hospital emergency codes در حقیقت برای اعلام وضعیت های مختلف اورژانسی تعریف شده اند. هدف از تعریف این کدها در ابتدا این بوده است که سایر بیماران و اعضای غیر از کادر پزشکی با اعلام یک وضعیت اورژانسی دچار اضطراب و وحشت نشوند.. البته این کدها جهت نظم بخشیدن به اقدامات در هنگام ایجاد یک وضعیت اورژانسی خاص هم کمک میکنند
اما این کدها در بیمارستان های مختلف متفاوت بود و هر بیمارستان برای یک موقعیت کد متفاوتی داشت اما در سال 2000 انجمن Heare Association of Southern California (HASC) استانداردی را بر این کدها قرار داد. اما هنوز هم این کدها در تمام بیمارستان به یکسانی رعایت نمیشود. ضمنا اگر این کدها به صورت یک رنگ تعریف شده و در هنگام نیاز این وضعیت به صورت یک رنگ اعلام میشود.
در زیر برخی از کدهای معروفی که در موارد مختلف مورد استفاده قرار میگیرند رو براتون میارم. (معانی که در ابتدا آورده شده اند معانی استاندارد آنها توسط HASC هستند)
· کد قرمز: آتش سوزی
· کد کهربایی Amber : سرقت یک کودک یا یک بچه ، یا سرقت از بیمارستان
· کد سیاه : معانی مختلفی دارد نظیر: کشف یک بمب در جایی از بیمارستان، یا تهدید یک فرد برای آسیب به بیمارستان ، در بیمارستان نظامی به معنی میزان تلفات زیاد هم است
· کد آبی : معادل کد 99 است. یعنی یک فرد دچار ایست ضربان قلب یا ایست تنفسی شده است و نیاز به احیا قلبی ریوی CPR دارد
· کد سفید: معادل کد 99 برای اطفال است. در بخش اطفال به جای کد آبی از کد سفید استفاده میشود
· کد قهوهای: در مواردی اورژانس های اکسترنال یا مثلا در شرایط آب و هوایی شدیدا بد و یا در مواردی در مورد بیاختیاری مدفوعی !! بیمار مورد استفاده قرار میگیرد
· کد خاکستری: نشاندهنده یک فرد غیر مسلح اما تهدید کننده برای بیمارستان و یا فرار یک مریض از بیمارستان است
· کد سبز: نشانه یک مشکل یا فاجعه داخل بیمارستانی، فردی مسلحی در بیمارستان یا در بعضی موارد غیر معمول نشانه یک مشکل سخت افزاری در سیستم بیمارستان است
· کد نارنجی : تخلیه کادر پزشکی از بیمارستان یا در موارد به عنوان اعلام خطر بمب گذاری است
· کد صورتی: سرقت یک کودک یا نوزاد
· کد نقرهای: حمله فردی مسلح به بیمارستان
· کد زرد: نشانه تخریب بخشی از ساختمان بیمارستان یا مشکلی داخلی در آن است. در بعضی از موارد نشاندهنده نیاز سریع یک فرد به انجام یک کار اورژانسی نظیر جراحی است
اما غیر از کدهای رنگی! ما چند کد دیگه هم داریم که به طور معمول استفاده میشود:
· کد 99 : همان کد آبی است
· کد North: نشاندهنده یک فرد مهاجم است . یا کد های خاکستری یا نقرهای جایگزین شده
· کد MASCAL: تلفات زیاد
99ایست قلبی- تنفسی بزرگسالان
88ایست قلبی- تنفسی نوزادان
55فوریت های مامایی (مادران پرخطر)
66بحران
110احضار نگهبان
125آتش سوزی
22تخلیه بخش درمانی
33بیماران فلج شل حاد AFB
44کنترل بیماران تهاجمی- عصبی
247سکته قلبی
724سکته مغزی
آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.