پیشینه ی ارتش ایران و سرزمینهای دیگر

برگرفته از میلیتاری ' جنگاوران ' رویداد ۲۴

بی تی آر 50 ...
بی.تی.آر-50 (خشایار) نمونه ایی از نفربر های زرهی آبی خاکی ساخت اتحاد جماهیر شوروی است که بر اساس تانک سبک پی.تی-76 طراحی و تولید شده است.این نفربر شباهت های زیادی نیز با دو تانک او.تی-62 وتایپ 77 دارد ، که می توان از او.تی-62 به عنوان مدل اصلاح شده بی.تی.آر-50 ساخت چک اسلواکی و لهستان یاد کرد. این در حالی است که تایپ 77 بر اساس تانک سبک آبی خاکی تایپ 63 طراحی و تولید شده است و بر خلاف مدل بالایی نمی توان این نوع تانک را کپی بی.تی.آر-50 دانست.
ویژگی های ساختاری و تسلیحاتی
- طراحی پوسته به شکل قایق و صاف همچون پی.تی-76
- اضافه کردن یک سطح فوقانی در قسمت جلو بر خلاف پی.تی-76
- تعبیه کابین خدمه در جلو، کابین نیروها در مرکز و کابین موتور در قسمت عقب
این نفربر قابلیت سوار کردن نیروها با تمام تجهیزات تا 20 نفر را دارا می باشد که افراد می توانند در نیمکت های تعبیه شده در اطراف کابین نیرو ها جا بگیرند همچنین نیرو ها می توانند از نردبان های تعبیه شده در کناره ها برای سوار و پیاده شدن استفاده کنند. راننده این نفربر در مرکز قسمت جلو پوسته می نشیند . راننده از 3 محفظه برای دید و یک منعکس کننده نور(نوعی تلسکوپ) واقع در قسمت بالای سراشیبی پوسته جلو استفاده می کند. در هنگام عملیات های شبانه این منعکس کننده قابلیت تعویض با دوربین دید در شب تی.وی.ان-28 را دارد که به راننده میدان دید شفاف تا 60 متر را مهیا می کند. در قسمت بالای راننده یک روزنه وجود دارد که به طرف بالا باز می شود و راننده در هنگام شرایط ایمن می تواند از آن برای داشتن دیدی بهتر از محیط اطراف استفاده کند و نمی تواند از آن برای خارج شدن بهره بگیرد. همچنین یک محفظه اظطراری خروجی در زیر صندلی راننده قرار دارد .

این نفربر قابلیت عملیات در دمای بین - 40 درجه تا + 40 درجه را دارا می باشد. بی تی آر 50 آبی خاکی بودن خود را مدیون پوسته صاف و قایق مانند خود و طراحی هرم مانندش می باشد که نتیجه این مدل طراحی پایداری و دوام بیشتر در آب می باشد. بی.تی.آر-50 در حال شناور بودن در آب با به کار انداختن پره های موجود در دو طرف به جلو حرکت می کند. منعکس کننده نور راننده به حالت آبی تغییر پیدا می کند و باعث می شود تا راننده دید بهتری داشته باشد. مکنده های موجود در دو طرف قابلیت چرخش نفربر را در آب فراهم می کنند. بدنه فوقانی 15 تا 20 سانتی متری موجود در این مدل باعث می شود تا فقط در آب های نامتلاطم شناور بماند.

زره این نفربر از زره فولادی جوشکاری شده متشکل از صفحات زرهی همگن نورد شده . بر اساس استاندارد های نوین این زره نازک می باشد به صورتی که قطر آن در قسمت جلو به 13 میلیمتر ، 10 میلیمتر در طرفین و قسمت بالا و 7 میلیمتر در قسمت عقب می رسد. در حالی که زره در بیشترین قطر خود می تواند به طور کامل نفربر را از گلوله های کوچک مسلسل و توپ محافظت کند ، نمی تواند از نفربر در برابر گلوله های بزرگ توپ و همچنین تیربارهای کالیبر 50 محافظت کند. با این که زره در قسمت جلو می تواند نفربر را از گلوله های 7.62 میلیمتری محافظت کند گاهی اوقات با افزایش آتش مخصوصا در فواصل نزدیک می تواند به طرفین نفوذ کند ، فقط در مدل بی.تی.آر-50 پی.کی از سامانه محافظت ان.بی.سی استفاده شده است.

تاریخچه خدمت
بی.تی.آر-50 در سال 1952 طراحی و تولید شد و در سال 1954 به خدمت ارتش اتحاد جماهیر شوروی در آمد. این نفربر برای اولین بار در نوامبر سال 1957 به نمایش عموم در آمد. از بی.تی.آر-50 در جنگ شش روزه مصر و سوریه علیه اسرائیل استفاده شد که تعدادی از آن ها نیز توسط اسرائیل به غنیمت گرفته شد. اسرائیل از بی.تی.آر های به غنیمت گرفته شده در جنگ آتریتیون (جنگ بین اسرائیل و مصر) استفاده کرد و مصر نیز همچنین از این نفربر ها استفاده می کرد. درجنگ یوم کیپور بی.تی.آر-50 باز توسط اسرائیل ، مصر و سوریه استخدام شد. دومین رویداد مهم در جنگ یوم کیپورغنیمت گرفته شدن بی.تی.آرها توسط اسرائیل بود که پس از پایان جنگ برخی از بی.تی.آر ها به ارتش جنوبی لبنان انتقال داده شد.

مشخصات:
نوع: نفربر زره پوش آبی خاکی
کشور سازنده: اتحاد جماهیر شوروی
وزن: 14.5 تن
طول: 7.08 متر
عرض: 3.14 متر
ارتفاع: 2.03 متر
خدمه: 2 نفر(راننده و فرمانده)+20 نفر سرباز با تجهیزات کامل
موتور: دیزلی 240 اسب بخار
قدرت: 16.6 اسب بخار
ظرفیت سوخت: 400 لیتر
برد عملیاتی: 400 کیلومتر
سرعت جاده: 44 کیلومتر بر ساعت
آب: 11 کیلومتر بر ساعت
چند تصویر امروزی :
خشایار غنیمتی در جوار حرم شهدای گمنام شهرستان پیشوا در حال رونمایی :

خشایار در باغ موزه دفاع مقدس :

نفربری که صدای ناهنجار موتور اون اصلی ترین ویژگی اون محسوب میشه! نفربری که در دفاع مقدس برگ زرینی از خرابی ها رو در حساس ترین موارد ورق زده که گاها" جهت اینکه در تک های دشمن ، سالم به دستشون نرسه ، خیلی راحت نارنجکی به داخل آن انداخته میشد و خلاص! با این حال خشیار حرف اول را در حرکت و عبور از آب میزد ، خشیار بواسطه ی فضای به نسبت بیشتری که نسبت به بی ام پی ها داشت ، حرف اول را در نقل و انتقال رزمندگان ، مجروحان و مهمات میزد . حتی سطح فوقانی اون هم به اندازه داخلش (20 نفر با تجهیزات) نیرو جای میگرفت !!! خشایاری که هنوز در هند بصورت عملیاتی استفاده میشه! و خشایاری که هیچ جوره نمیشه منکر زحمات اون در طول جنگ شد ، بگذریم ...

خشایار به واقع همون BTR-50 شوروی هست ، مانند BTR های دیگه اما بدون چرخ و شنی دار . برجک هم نداره . از معدود خرید های ما قبل از انقلاب از شوروی . در همان زمان جنگ هم حساب کنیم ، خشیار سال های متمادی بود که توسط ارتش مورد استفاده قرار نمیگرفت ، بقول جناب رفیق دوست 15-20 سال بود که این نفربر ها دیوار پادگان بابک را تشکیل داده بودند! سپاه هم به دنبال بالا رفتن تعداد شهدا و زخمی هایش ، بقول جناب رضایی ، گاها" بخاطر یک ترکش کوچک (!) کاملا مشتاق به استفاده از آن ها بود و جدای از تلفات بالای سپاه در جنگ ، بعلت عدم توانایی ایران در خرید تجهیزات زرهی ، حاضر بود زحمات عملیاتی کردن آن ها رو به جون بخره ...

سرانجام این نفربرهای مستهلک که سال ها در هوای آزاد ، مراحل مختلف فرسودگی را طی میکردند به تعمیرگاه های سپاه فراخوانده شدند . عملیاتی کردن هرکدام از 150 فروند خشایاری که محسن رضایی برای کربلای 5 درخواست داده بود - که شامل تعویض موتور با رولز رویس های خریداری شده توسط سپاه میشد - تقریبا 3 روز زمان لازم داشت ، اما قرار بود این تعداد 15 روز دیگر در عملیات (کربلای5) شرکت کنند و تا آن موقع عملیاتی شوند (!) که به هر تدبیری بود ، تعداد زیادی عملیاتی شدند . بنظر میرسه پیش از این نیز سپاه تجربه ی استفاده از خشایار را داشته اما بیشترین تعداد عملیاتی شده از همین واقعه بوده... علی ایوحال خشایار ها بعلاوه ی بی ام پی ها (بقول عامه پی ام پی) به استعداد دو گروهان برای سپاه تدارک دیده شدند که در بوته ی عملیاتی ، بدلیل استهلاک خشایار ها ، تنها نصف آن ها توانایی شرکت در عملیات داشتند ، گفته میشه مقاوم سازی هایی هم روی آن ها صورت گرفت که بنده از آن بی اطلاع ام .

خلاصه اینکه خشایارها خاطرات بسیاری را در جنگ رقم زدند ، کافیه توی گوگل سرچ کنید نفربر خشایار تا متوجه بشید ، به چه اندازه در عملیات ها حضور داشتند . اگر هم که اهل مطالعه باشید ، حتما در خاطرات رزمندگان ، با اون ها مواجه میشوید . از تعداد سفارش شده و وضعیت عملیاتی اونها تاکنون خبری ندارم ، در ادامه هم مطلبی ترجمه شده پیدا کردم از BTR-50 در فروم بغلستان که این زحمتو از روی دوش من برداشت ، وگرنه باید خودم ترجمه میکردم و قرار میدادم .

.نفربر BMP-1 یک نفربر ساخت شوروی است که در سال 1973 واردب ه خدمت شد . این نفربر تقریبا می توان گفت که یک نفربر جهانی است چون بیشتر کشور های جهان از این نفربر استفاده می کنند . این نفربر قادر هست که به بیشتر از 20 قبظه سلاح تجهیز بشه . در واقع می توان گفت که این همان نفربر براق ساخت ایران هست . این نفربر تونست در جنگ Yom Kippur Wa توانایی های خودش رو ثابت کنه . در سال 1990 این نفربر به نمونه ای به نام BMP-3 ارتقاع یافت که این نمونه به جنگ افزار های جدید و پیشرفته مجهز شد . این نفربر به چند نمونه تقسیم می شه که آنها شامل :
Ob'yekt 1200
Ob'yekt 19
Ob'yekt 911
Ob'yekt 914
Ob'yekt 765
BMP-1PG
BREM-4

کشور سازنده : شوروی
سال ورود به خدمت : 1966
طراحی : 1959 - 1966
سال های ورود به خدمت و مدرنیزه شدن : 1966 - 1979
وزن : 13.5 تن
طول : 6.74 m
عرض : 2.94 m
ارتفاع : 2.15 m
سرنشینان : 11 نفر
سلاح ها :
23 mm
19 mm
13 mm
6 mm
7 mm
19 mm
16 mm
18 mm
16 mm
73 mm 2A28 Grom
7.62 mm PKT
ماشین بخار : 302 hp
سرعت : 65 km
سرعت در آب : 8 کیلومتر در ساعت
نیروی حرکت : 600 km بدون سوختگیری
کشور های استفاده کننده از این نفربر :
افغنستان
انگولا
ارمنستان
آذربایجان
بالروس
مصر
ایران
گرجستان
عراق
اسرائیل
قزاقستان
مراکش
لهستان
روسیه
سودان
سوریه
آفریقای جنوبی
سریلانکا
تاجیکستان
ترکمستان
اکراین
ویتنام
یمین
فنلاند
آلمان
هند
کره شمالی
سوئد
آمریکا

حسین فلاحی: ام۱۱۳(M113) نوعی نفربر زره‌پوش آمریکایی است که در سال ۱۹۶۰ به ارتش ایالات متحده آمریکا ملحق شد.در این مطلب به بررسی مشخصات و قابلیت های نفربر زرهی M۱۱۳ آمریکا خواهیم پرداخت

تاریخچه نفربر زرهی M۱۱۳ آمریکا

نفربر زرهی M۱۱۳ توسط شرکت صنایع شیمیایی (FMC) بر اساس نفربر‌های زرهی M۵۹ و M۷۵ دهه ۱۹۵۰ ساخته شد. اولین نمونه اولیه M۱۱۳ در سال ۱۹۵۷ تولید شد. ارتش ایالات متحده این وسیله نقلیه را در سال ۱۹۶۰ وارد خذدمت کرد. شرکت آمریکایی کایزر آلومینیم، آلومینیوم مورد نیاز برای توسعه M۱۱۳ را تولید کرد. FMC در سال ۱۹۹۴ تولید خودرو‌های M۱۱۳ را به زیرمجموعه جدید خود یعنی یونایتد دیفنس منتقل کرد. یونایتد دیفنس در سال ۲۰۰۵ توسط بی‌ای‌ئی سیستمز خریداری شد.

بیش از ۸۰۰۰۰ خودرو M۱۱۳ در انواع مختلف تولید شد. این خودرو‌ها در بیش از ۴۴ کشور فعال است. اکثر خودرو‌های M۱۱۳ مورد استفاده ارتش ایالات متحده به نوع M۱۱۳A۳ ارتقا یافته اند. در سال ۲۰۲۰، بی‌ای‌ئی سیستمز تولید اولین وسیله نقلیه زرهی چند منظوره را تکمیل کرد که جایگزین نفربر‌های زرهی M۱۱۳ در خدمت از دهه ۱۹۶۰ خواهد شد. در سال ۲۰۱۸، این شرکت یک قرارداد اولیه برای تحویل تا ۴۵۰ وسیله زرهی چندمنظوره به ارتش ایالات متحده دریافت کرد. انتظار می‌رود M۱۱۳‌های خدمت ارتش ایالات متحده تا سال ۲۰۳۰ در خدمت باشند.

طراحی نفربر زرهی M۱۱۳

نفربر زرهی M۱۱۳ توسط شرکت صنایع شیمیایی طراحی شده است. از ویژگی‌های اصلی طراحی این خودرو می‌توان به زره کاملا محصور شده با آلیاژ آلومینیوم ۵۰۸۳ اشاره کرد.

بیشتر اجزای خودرو از آلیاژ‌های سبک ساخته شده است. این وسیله نقلیه به گونه‌ای طراحی شده است که در برابر سلاح‌های گرم کوچک تا ترکش‌های گلوله‌های توپخانه‌ای بزرگ ایمن است. این وسیله نقلیه ۱۲.۳ تنی دارای طول ۴۸۶۳ متر، عرض ۲۶۸۶ متر و ارتفاع ۲.۵ متر است. M۱۱۳ می‌تواند دو خدمه و ۱۱ مسافر را در خود جای دهد.

تسلیحات نفربر زرهی M۱۱۳

M۱۱۳ معمولاً به عنوان سلاح اصلی به یک تیربار سنگین ام۲ برونینگ کالیبر۰٫۵۰ اینچی مجهز است. این خودروی زرهی همچنین می‌تواند به نارنجک اتوماتیک ۴۰ میلی متری Mk ۱۹ مجهز شود.

لانچر، سلاح‌های ضد تانک، مسلسل‌های ۷.۶۲ میلی متری M۶۰ و توپ‌های انفجاری ۲۰ تا ۱۰۵ میلی متری از دیگر اجزای آن بشمار می‌روند. همچنین می‌توان آن را با سیستم موشکی M۴۷ دراگون نصب کرد. پیکربندی M۱۱۳A۲ Mk۱ می‌تواند به طیف وسیعی از سلاح‌های جنگی مجهز شود.

موتور و تحرک نفربر زرهی M۱۱۳ آمریکا

M۱۱۳ مجهز به موتور دیزلی شش سیلندر دو زمانه ۶V۵۳ دیترویت با گیربکس سه سرعته اتوماتیک آلیسون TX۱۰۰-۱ است.

این وسیله نقلیه قادر به انجام عملیات آبی خاکی، در خشکی و آب است. وزن سبک وسیله نقلیه، حمل و نقل وسیله نقلیه را با هواپیمای بال ثابت آسان می‌کند. این وسیله نقلیه در آب توسط ریل حرکت می‌کند. سرعت خودرو در خشکی ۶۷.۶ کیلومتر در ساعت و در آب ۵.۸ کیلومتر بر ساعت است.

انواع نفربر زرهی M113

این خودرو بیش از ۴۰ نوع دارد. انواع اصلی شامل M۱۱۳A۱، M۱۱۳A۲، M۱۱۳A۳ و M۱۱۳ ACAV است.
M۱۱۳A۱ در سال ۱۹۶۴ معرفی شد. این نوع دارای موتور دیزلی با قدرت ۲۱۵ اسب بخار (۱۶۰ کیلووات) و مجهز به خمپاره انداز M۱۰۶ است.
M۱۱۳A۲ در سال ۱۹۷۹ تولید شد. ویژگی‌های خنک کننده و سیستم تعلیق در آن بهبود یافته است.

M۱۱۳A۳ در سال ۱۹۸۷ معرفی شد. دارای پیشرفت‌های استقامت در میدان نبرد، موتور قوی تر، مخزن سوخت خارجی و محافظت بهتر از مدل اصلی است. ناوگان A۳ دارای وسایل نقلیه با شبکه‌های دیجیتال پرسرعت و سیستم‌های انتقال داده تحت یک برنامه دیجیتالی است که به دنبال یکپارچه سازی سخت افزار، نرم افزار و کیت‌های نصب در M۱۱۳A۳ است.

نوع خودروی تهاجمی سواره نظام زرهی M۱۱۳ (ACAV) در طول جنگ ویتنام در سال ۱۹۶۶ معرفی شد. این خودرو به مسلسل‌های ۷.۶۲ میلی متری M۶۰ به غیر از M۲، ۰.۵۰ cal مجهز است. مسلسل همچنین به زره اضافی مانند کیت محافظ مین در زیر بدنه تعبیه شده است.

سفارش و تحویل نفربر زرهی M۱۱۳

به گزارش رویداد۲۴ ارتش برزیل در دسامبر ۲۰۱۱ قراردادی را با بی‌ای‌ئی سیستمزامضا کرد تا ۱۵۰ M۱۱۳B خود را به پیکربندی M۱۱۳A۲ Mk۱ ارتقا دهد. برنامه ارتقاء با تکمیل صدمین تبدیل خودرو در دسامبر ۲۰۱۴ به نقطه عطف مهمی دست یافت.
در ژوئن ۲۰۱۱، ارتش ایالات متحده قراردادی ۱۴.۲ میلیون دلاری برای ارائه ۱۰۲۶ خودروی بازسازی شده M۱۱۳A۲ به ارتش عراق منعقد کرد.
در اکتبر ۲۰۱۰، بی‌ای‌ئی سیستمز قراردادی ۱۴ میلیون دلاری برای ارائه سیستم‌های مسیر T۱۵۰F برای وسایل نقلیه M۱۱۳ استرالیا دریافت کردند.
این شرکت ارتقاء ۴۳۳ خودروی M۱۱۳A۱ ارتش استرالیا را به استاندارد‌های AS۴ در سال ۲۰۱۲ تکمیل کرد تا عمر مفید آن‌ها را افزایش دهد. در فوریه ۲۰۱۰، فرماندهی تانک-خودرو و تسلیحات ارتش ایالات متحده آمریکا (تکام) قراردادی به ارزش ۳۲ میلیون دلار برای تنظیم مجدد ۴۱۷ خودروی M۱۱۳ منعقد کرد.

در دسامبر ۲۰۰۹، مهندسی و توسعه DEW با قراردادی ۲۹.۴ میلیون دلاری برای ارائه خدمات نگهداری و تعمیر خودرو‌های M۱۱۳ کانادا منعقد شد. بی‌ای‌ئی سیستمز، DEW را به عنوان نماینده انحصاری برای فروش محصولات و خدمات M۱۱۳ در کانادا منصوب کرد.
در ژوئن ۲۰۰۹، ارتش ایالات متحده قرارداد‌هایی به ارزش ۱۲۴.۸ میلیون دلار برای ارتقاء و نگهداری خودرو‌های M۱۱۳ منعقد کرد.
در فوریه ۲۰۰۸، فرماندهی تانک-خودرو و تسلیحات ارتش ایالات متحده آمریکا (تکام) ارتش ایالات متحده قراردادی به ارزش ۹۱.۴ میلیون دلار برای تنظیم مجدد ۱۰۷۴ وسیله نقلیه M۱۱۳ منعقد کرد.
در ژانویه ۲۰۰۷، بی‌ای‌ئی سیستمز یک قرارداد ۲۹.۷ میلیون دلاری برای تحویل ۷۲ کیت بسته قدرت و سایر کیت‌های ارتقاء برای خودرو‌های M۱۱۳ نروژی منعقد شد.
ارتش عراق ۱۰۲۶ نفربر زرهی M۱۱۳A۲ از اقلام دفاعی مازاد ارتش آمریکا دریافت کرد. این قرارداد که تحت برنامه فروش نظامی خارجی ایالات متحده اجرا شد، طبق برنامه ریزی از ظرفیت زرهی شش لشکر عراق پشتیبانی می‌کرد.

مشخصات کلی نفربر زرهی M ۱۱۳

سازنده: بی‌ای‌ئی سیستمز

خدمه: دو

وزن: ۱۲.۳ تن

موتور: دیترویت دیزل ۶V۵۳T، موتور ۶ سیلندر دیزل

ارتفاع: ۲.۵ متر

EE-9 Cascavel یکی از نفربر های برزیل است که طی یک دوره دو ساله طراحی و به مرحله تولید رسید . این نفربر رو شرکت TRATION FOX طراحی کرد و بعد طی یک قرار داد با ده کشور این نفربر رو به معرض فروش گذاشت . از ویژگی های این نفربر می توان سرعت بالا و قدرت اتش بالا را نام برد . ان نفربر در واقع یک تانک کوچک است که فقط قادر است 3 نفر را حمل کند ولی در عوض با استفاده از توپ 90 میلیمتری خسارات زیادی را بر جای میگ ذارد .

کشور سازنده : برزیل
وزن : 10,900 k
طول : 5.2 m
عرض : 2.64 m
ارتفاع : 2.68 m
سرنشینان : 3 نفر
سلاح ها :
6-12 mm
دو توپ 1x90 mm
1x7.62 mm
ماشین بخار : 212 hp
سرعت : 95 کیلومتر در ساعت
نمونه های مختلف این نفربر :
Cascavel I
Cascavel II
Cascavel I
Cascavel IV
کشور های استفاده کننده از این نوع نفربر :
کلمبیا
اکوادور
ایران
عراق
لیبی
قطر
کویت
آرژانتین
پاراگوئه
سال ورود به خدمت : 1977
کشور های دارنده : بیشتر از 10 کشور
سیستم رادیویی : INA

EE 9 ملقب به Cascavel یک خودرو شناسایی زرهی است که در برزیل و توسط کمپانی Engesa به موازات پروژه نفربر زرهی EE-11 طراحی و تولید شد به طوری که بسیاری از وسایل و قطعات این دو خودرو با هم مشابه بودند.
تولید انبوه EE 9 در سال 1974 شروع شد و اول به نیروهای مسلح برزیل و سپس به چندین مشتری خارجی تحویل داده شد که اولین مشتریان خارجی این خودرو شامل کشور های بولیوی ، کلمبیا ، شیلی و قطر بودند و بسیاری از کشورهای آفریقایی و آسیایی هم نسبت به در خدمت گرفتن این خودرو ابراز تمایل کردند.

خودرو Cascavel برای موفقیت در بازارهای بین المللی تسلیحات دارای چند مشخصه بارز بود که مهمترین آنها شامل طراحی ساده و مطمئن و قابلیت های چند گانه مثل قابلت استفاده در ماموریت های شناسایی ، انتقال نفرات ، پشتیبانی از نیروهای پیاده و حتی انجام عملیات علیه تانک های سنگین دشمن میباشد.
طراحی این خودرو بر پایه تانک های سنگین صورت گرفته است به طوری که تقریبا تمام تسلیحات آن با تانک های سنگین یکی است.
در این خودرو همانند بسیاری از هم نوع هایش موتور در قسمت عقب ، مهمات در وسط ، و قسمت راننده در جلوی بدنه قرار گرفته است و خدمه آن شامل فرمانده و راننده و توپچی میشود.
بدنه و برجک این خودرو از زره چند لایه تشکیل شده که این نوع زره از دو لایه فلز سخت مثل فولاد تشکیل شده به طوری که لایه خارجی کاملا محکم و غیر قابل انعطاف است و لایه داخلی دارای انعطاف بیشتری است که این امر موجب میشود تا علاوه بر اینکه مقاومت زره در برابر سلاح های ضد زره بالاتر برود ، تا حدود زیادی هم خدمه در برابر گلوله ها و راکت ها و حتی موشک های ضد زره ایمن باشند.
قسمت جلویی این خودرو از زرهی به قطر 16میلیمتر بهره میبرد که از آن در برابر طیف وسیعی از سلاح های نیمه سنگین و کالیبر بالا محافظت میکند و سایر قسمت ها که از زره نازک تری برخوردارند وظیفه شان محافظت از خودرو در برابر سلاح های سبک ، ترکش های خمپاره و برخی مین های کوچک میباشد.

مهمات اصلی در نمونه شناسایی این خودرو در برجک دو سرنشینه آن در قسمت وسط بدنه قرار دارند.
در نمونه مارک 2 این زره پوش که در نیروهای مسلح برزیل استفاده میشود از یک توپ 37 میلیمتری استفاده میشود در حالی که روی نمونه صادراتی آن از یک توپ 90 میلیمتری همانند آنچه که در خودرو زرهی AML 90 فرانسه استفاده میکند ، نصب شده است و در نمونه جدید آن که مارک 4 است از توپ نیمه اتوماتیک EC_90 ،90 میلیمتری استفاده میشود که در برزیل و تحت لیسانس تولید میشود.
سلاح اصلی این خودرو که به صورت دستی پر میشود دارای سرعت شلیک 6 گلوله در دقیقه است و لوله برجک آن بین 8- تا 15+ درجه بالا و پایین میرود و قابلیت شلیک دو نوع مهمات ضد زره و انفجاری شدید ترکش شونده را دارد و ظرفیت حمل مهمات آن 44 گلوله است که 12 تای آنها در برجک و مابقی در انتهای بدنه جای دارند.
از دیگر تسلیحات قابل نصب بر روی این خودرو زرهی میتوان به یک مسلسل کالیبر 7.62 میلیمتری هم محور با توپ اصلی و یک مسلسل کالیبر 12.7 میلیمتری برای دفاع ضد هوایی و چند پرتابگر نارنجک دودزا در دو طرف اشاره کرد.
یکی دیگر از قابلیت های این خودرو این است که هم فرمانده و هم توپچی میتوانند کنترل توپ اصلی را بر عهده بگیرند برای این منظور جایگاه هردو آنها (فرمانده در سمت چپ برجک و توپچی در سمت راست) مجهز به سیستم های دید در شب و پریسکوپ های قوی شده است که در این میان توپچی از یک پریسکوپ و فرمانده از سه تا استفاده میکند.
همچنین این خودرو دارای یک مسافت یاب لیزری برای شلیک بهتر و دقیق تر به سوی هدف است که اخیرا با توجه به نصب سیستم های پیشرفته هدایت آتش به آن این امکان را میدهد تا در هنگام حرکت نیز به سمت اهداف خود شلیک کند.
مدلهای مارک 2،3و4 این خودرو از یک موتو شش سیلندر 6V_53N ساخت شرکت Detroit Diesel استفاده میکنند که دارای 212 اسب بخار قدرت است و مدلهای مارک 5،6 و 7 از یک موتور دیزل OM352A که دارای قدرتی معادل 190 اسب بخار است و توسط شرکت مرسدس بنز تولید شده بهره میبرند ولی تمامی این مدل ها از یک نوع سیستم تعلیق اتوماتیک که MT-643 نام دارد و ساخت شرکت آمریکایی آلیسون است استفاده میکنند.
شاسی این خودرو نیز از نوع 6در6 است که از چرخهایی به ابعاد 14.50×20 میلیمتر بهره میبرد.
چرخهای جلوی EE_9 دارای یک سیستم تعلیق هیدرولیک جداگانه هستند که روی فنر ها واقع شده و چرخهای عقب به صورت محوری با هم مرتبط هستند.
چرخها با استفاده از سیستم فشار هوای متمرکز پر شده اند که به طور چشم گیری قابلیت مانور در خارج از جاده و مسیر های صعب العبور را افزایش میدهد.
نحوه عملکرد این سیستم به این صورت میباشد که راننده با توجه به شرایط مسیر میتواند از جایگاه خود اقدام به افزایش یا کاهش فشار باد درون چرخها بکند؛مثلا برای جاده فشار 4 کیلوگرم بر سانتی متر مربع مناسب است حال آنکه در مناطق برفی این فشار 2 و در مناطق خاکی 3 است.
حداکثر سرعت جاده ای این خودرو نیز معادل 100 کیلومتر بر ساعت است.
Cascavel قابلیت عبور از روی مانعی به ارتفاع 60 سانتی متر را دارد و میتواند از آبراهی به عمق یک متر و گودالی به عرض یک متر عبور کند.
سیستم های داخلی EE_9 بسته به سلیقه مشتری قابل تغییر است ولی انواع استاندارد آن دارای یک سیستم اطفای حریق به همراه سیستم های رادیویی و ارتباطی پیسرفته هستند و میتوان در صورت لزوم آنها را به تجهیزات ش.م.ه و سیستم های تهویه هوا و گرم کننده مجهز کرد.

گونه های مختلف این خودرو عبارتند از:
نمونه مارک 1 (MK I):
این نمونه صرفا یک نمونه تحقیقاتی بود که هیچ گاه وارد خظ تولید نشد.
این نمونه از یک موتور دیزل Perkins 6357 V با جعبه دنده دستی Clark استفاده میکرد.

نمونه مارک 2 (MK II):
این نمونه که اولین نمونه تولیدی EE_9 به حساب می آمد دارای یک موتور OM 352A ساخت شرکت مرسدس بنز با قدرت 170 اسب بخار و جعبه دنده دستی Clark بود و از یک توپ 37 میلیمتری استفاده میکرد وتنها برای ارتش برزیل ساخته شده بود که البته بعد ها توپ آن با توپ EC_90 ساخت شرکت بلژیکی MECAR که در برزیل تحت لیسانس تولید میشود جایگزین شد.

نمونه مارک 3 (MK III):
این مدل که اولین نمونه صادراتی بود دارای همان موتور دیزل OM 352A بود و از جعبه دنده اتوماتیک AT-540 ساخت شرکت الیسون استفاده میکرد ولی برجک آن از نوع Hispano-Suiza H 90 فرانسوی بود و از توپ 90 میلیمتری ساخت صنایع نظامی Giant بهره میبرد.
نمونه مارک 4 (MK IV):
اولین نمونه از این مدل در سال 1977 تولید شد.
این مدل با سایر مدل ها تفاوت بسیاری کرده بود به طوری که از برجک برزیلی ET-90 ساخت شرکت ENGESA به همراه توپ 90 میلیمتری EC_90 که ساخت همان شرکت بود استفاده میکرد و به جای موتور آلمانی بنز از موتور 6V_53 ساخت شرکت Detroit Diesel استفاده میکرد که دارای 212 اسب بخار قدرت بود ولی سیستم تعلیق و جعبه دنده همان مدل AT-540 آلیسون باقی ماند.

نمونه مارک 5 (MK V):
این مدل از همان موتور بنز مدل OM 352A استفاده میکرد با این تفاوت که این موتور دارای قدرتی معادل 190 اسب بخار بود.
همچنین سیستم تعلیق و جعبه دنده همان آلیسون مدل AT-540 باقی ماند ولی ترمز های ان به صورت دیسکی در آمد.

نمونه مارک 6 (MK VI):
تقریبا همان مارک 5 است با این تفاوت که موتورش کمی تقویت شده و شتاب بهتری میگیرد.

نمونه مارک 7 (MK VII):
همان نمونه مارک 6 فقط با جعبه دنده اتوماتیک آلیسون مدل MT-643.

مشخصات فنی:
نوع: خودرو شناسایی زرهی

سازنده: شرکت ENGESA برزیل

خدمه: 3 نفر (راننده ، توپچی و فرمانده)

تعداد چرخ: 6 عدد

کالیبر اسلحه اصلی: 90 میلیمتر

کالیبر اسلحه هم محور با توپ اصلی: 7.62 میلیمتر

کالیبر اسلحه ضد هوایی: 7.62 میلیمتر

تعداد پرتابگر های نارنجک دودزا: 6 عدد

طول: 6.2 متر

عرض: 2.64 متر

ارتفاع: 2.68 متر

ارتفاع از زمین: 0.34 متر

وزن: 13.4 تن

نسبت قدرت به وزن: 15.82

نیروی خروجی موتور: 212 اسب بخار

حداکثر سرعت جاده: 100 کیلومتر بر ساعت

حداکثر برد جاده: 800 کیلومتر

ظرفیت مخزن سوخت: 390 لیتر

مهمات توپ اصلی: 44 گلوله

کاربران:
بولیوی 24 , برزیل 415 ، بورکینافاسو 24 ، چاد 5 ، شیلی 50 ، کلمبیا 120 ، قبرس 124 ، اکوادور 22 ، گابون 14 ، غنا 3 ، ایران 40 ، عراق 250 ، لیبی 380 ، نیجریه 75 ، پاراگوئه 30 ، قطر 32 ، توگو 36 ، تونس 24 ، اروگوئه 10 و زیمباوه 90 عراده خریداری کرده اند.

این نفربر جزو نفربر هایی است که تقریبا 60 کشور از اون استفاده می کنند و دیدم جالبه که این نفربر رو به شما دوستان معرفی کنم .BTR-60 نام اولین نفربر از سری 8 چرخ بود که شوروی تولید کرده بود . طراحی و ساخت این نفربر قدرتمند در دهه 1950 تکمیل شد و در واقع این نفربر جایگزین نفربر قدیمی یعنی BTR-152 شد . BTR-152 نام آخرین نفربر هایی بود که شوروی در پایان جنگ جهانی دوم از ان استفاده می کرد . کارائی و عمل این نفربر یعنی BTR-152 به مهندسین دفاعی شوروی این تجربه را داد تا با فن آوری روز و با استفاده از پیشرفته ترین سیستم ها و تجهیزات نفربری پر قدرت تر از نفربر BTR-152 بسازند . اولین نمونه طراحی شده بعد از نفربر BTR-152 نفربر 8 چرخ BTR-60 بود . نفربر BTR-60 شکل استاندارد APC را دارا بود . شکل این نفربر طوری است که سرنشینان در قسمت جلو و وسط و موتور و بقیه اجزا در قسمت عقب قرار دارد . در نمونه هایی مثل BTR-60P و BTR-60PA سرنشینان شامل بودند از راننده و فرمانده به طوریکه صندلی راننده در سمت چپ بود و صندلی فرماندار در سمت راست . در نمونه های بعدی این نفربر یعنی : BTR-60PAI, BTR-60PB و BTR-60PZ سرنشینان شامل بودند از راننده ، فرمانده و توپچی . نفربر BTR-60P که نمونه های بعدی این خانواده نفربر بود در بین سال های 1959 تا 1963 طراحی و ساخته شد . نمونه بعدی آن یعنی BTR-60PA در همان سال 1963 وارد به خدمت شد که این نفربر قادر بود 9 تا 14 سرنشین را حمل کند و همچنین قابل تجهیز به سلاح هایی در قسمت بالای خود بود . در نمونه های دیگر مانند BTR-60PB یک برجک کوچک مانند تانک با یک توپ 20 میلیمتری داشت که یکی از ویژگی های آن این بود که قادر بود 360 درجه چرخش کند . از دیگر فواید این نفربر که تا الان هم در خدمت بسیاری از کشور ها است این است که علاوه بر کارائی بالا و عملکرد خوب وزن پائین ، سرعت بالا و قیمت مناسبی برای ساخت ، تولید و نگهداری دارد . شرکت GAZ که یکی از سازندگان این نفربر است در مجله ام آیشن روسیه اعلام کرد که روز به روز در حال گستنرش این نفربر برای نیروی زمینی کشور ها است . در این مجله اضافه شده است که نمونه های جدید این نفربر با سرعتی بهتر و با کارائی بالا در سال 2010 وارد نیروی زمینی روسیه خواهد شد .
BTR-60PAU
BTR-60PB
BTR-60PB-MD
BTR-60PB-MD1
BTR-60PB-MD3
SPW-60PA
SPW-60PA(S
SPW-60PB(ABS)
R-145BM/L2I
R-145BM/AKL2
R-145BM/L1
NZ(:lol: MSR/PR
LBGS(:?
که البته در بالا فقط تعدادی از نمونه های دیگر این نفربر ذکر شد .
کشور های استفاده کننده از این نفربر شامل :
افغانستان
ازبکستان
بلاروس
تایوان
مصر
فنلاند
کوبا
قنا
آمریکا
هند
ایران
اسرائیل
کنیا
لیبی
مکزیک
نیجریه
کره شمالی
روسیه
پرو
سومالی
سوریه
ترکیه
ویتنام
یمن
زامبیا
چکسلواکی
کرواسی
آلمان
صربستان
یوگوسلاوی
مقدونیه
مالی
مغولستان
تاجیکستان
ترکمنستان
اکراین
ازبکستان
البته ببخشید که نتونستم تمامی کشور هار رو ذکر کنم ولی در کل طبق آمار رسمی بیش از 60 کشور از این نفربر استفاده می کنند


کشور سازنده : روسیه ( شوروی )
سال ساخت : 1959
طراح : V. A. Dedkov
شماره نفربر در نیروی زمینی روسیه : 10,250
وزن :
در نمونه های BTR-60P وزن 10 تن
در نمونه های BTR-60PA وزن 11 تن
در نمونه های BTR-60PB وزن 11.5 تن
طول : 7.56 m
عرض : 2.825 m
ارتفاع : 2.06
سرنشینان در نمونه های اخر : 18 نفر
سلاح ها :
60PBK
BTR-60PZ
100 m (BTR-60PB, BTR-60PBK
7 mm
60PB, BTR-60PBK
7.62 mm
12.7 mm
7.62 mm PKT
ماشین بخار :
2×6-cyl
GAZ-49
60PAU
نیروی پیشرانه : 8 تایر
نیروی حرکت : 500 کیلومتر بدون سوختگیری
سرعت : 80 کیلومتر در ساعت
سرعت در آب : 10 کیلومتر در ساعت