توضیح هر غواص نظامی ایالات متحده (تمام شاخههای نظامی ایالات متحده)
غواصی زیر آب یکی از بزرگترین اختراعات بشر است که به ما اجازه داد فراتر از تواناییهای طبیعی خود عمل کنیم. این اختراع به انسانها این امکان را داد تا اعماق اقیانوسهای جهان را که ۷۱٪ از سطح زمین را تشکیل میدهند، کشف کنند. از زنگهای غواصی گرفته تا لباسهای غواصی که از سطح آب تهیه میشدند، همه در سال ۱۹۴۲ به اوج خود رسید، زمانی که ژاک کوستو، ملقب به پدر غواصی اسکوبا، نقش بزرگی در توسعه غواصی اسکوبا مدرن ایفا کرد و اولین غواصی مدار باز موفق و ایمن، معروف به آکوا-لانگ، را طراحی کرد.
از آن زمان، بقیه ماجرا دیگر به تاریخ پیوسته است. غواصی زیر آب به صورت تفریحی و تجاری مورد استفاده قرار گرفت و عنصر جدیدی از جنگ را به میدان نبرد آورد.
امروزه، هر شاخه از ارتش ایالات متحده، به جز نیروی فضایی، در دنیای غواصی زیر آب دستی دارد. هر شاخه، جوامع غواصی مخصوص به خود را دارد و هر جامعه چیزی منحصر به فرد را ارائه میدهد. اما چرا این همه غواص؟ همه آنها چه میکنند؟ هدف آنها چیست؟ چند جامعه وجود دارد؟ به خواندن ادامه دهید و به همه این سؤالات در تجزیه و تحلیل غواصان ارتش ایالات متحده پاسخ داده خواهد شد.
غواصان نظامی ایالات متحده: تجهیزات غواصی
قبل از اینکه به سراغ غواصان نظامی هر یک از شاخهها برویم، بیایید نگاهی به برخی از تجهیزاتی که غواصان ارتش در اختیار دارند بیندازیم. غواصان رزمی از MK 25 Draeger Rebreather استفاده میکنند که به آنها اجازه میدهد بدون شناسایی شدن نفوذ کنند. سایر تجهیزات غواصی که ارتش در اختیار غواصان خود قرار میدهد MK16 است که برای غواصیهای طولانی و عمیق و سایر غواصیهای عمومی استفاده میشود. سپس KM37 وجود دارد که برای ساخت و ساز زیر آب استفاده میشود. همچنین MK20 وجود دارد که برای ساخت و ساز و غواصیهای ساده استفاده میشود. یک دکل رو به رشد MK29 است که قرار است به عنوان یک دکل با هدف خاص برای زمانی که MK16 قابل استفاده نیست، استفاده شود. و چگونه میتوانیم فراموش کنیم... دکلهای اسکوبا! اسکوبا برای غواصیهای کوتاه و عمومی استفاده میشود.
فناوری و پیشرفتهایی که ما را به این تجهیزات رسانده، بسیار شگفتانگیز است. با این حال، علیرغم پیشرفتها در فناوری و دانش غواصی، ما هنوز در حال یادگیری در مورد علم غواصی هستیم. واحدی به نام واحد غواصی تجربی نیروی دریایی وجود دارد که فناوریهای جدید را برای پیشرفت در جنگ و تلاشهای فنی در غواصی نظامی تحقیق و توسعه میدهد.
بسیار خب، حالا که درک اولیهای از تجهیزاتی که غواصان مختلف ارتش ایالات متحده استفاده میکنند دارید، بیایید به این بپردازیم که چه کسی واقعاً این تجهیزات غواصی را اداره میکند.
غواصان نظامی ایالات متحده: غواصان نیروی دریایی
نیروی دریایی اساساً راهنمای غواصی ارتش ایالات متحده را اجرا میکند و بسیاری از مدارس غواصی را که غواصان مختلف ارتش ایالات متحده در آنها شرکت میکنند، اداره میکند.
نیروی دریایی ایالات متحده جوامع و مشاغل فراوانی دارد که میتوانند غواص باشند. حتی نرخی به نام «غواص نیروی دریایی» وجود دارد که نشان میدهد این شاخه چقدر برجسته است. اما فراتر از این میرود. با توجه به دامنه وسیع غواصی در نیروی دریایی، نیازهای متعددی وجود دارد که باید در طیف وسیعی از تخصصها و حرفهها برآورده شوند. غواصان معمولی نیروی دریایی به کارهای مربوط به کشتیسازی، نجات زیر آب، غواصی تجربی و هر کار دیگری میپردازند. اما پس از آن نیاز به ساخت و ساز زیر آب، غواصی رزمی، پزشکی غواصی، مواد منفجره زیر آب و غیره وجود دارد. نیروی دریایی جوامعی دارد که در تمام این جنبههای دنیای غواصی فعالیت میکنند. با توضیح این موضوع، قصد داریم کمی در مورد هر یک از این جوامع به شما اطلاعات بدهیم.
غواصان نیروی دریایی هم هستند که قبلاً به آنها اشاره کردیم. گذشته از وظایف عادی خود، آنها میتوانند در ماموریتهای جستجو و نجات شرکت کنند و اغلب در صورت نیاز از واحدهای SOF پشتیبانی میکنند. آنها بخشی از جامعه عملیات ویژه نیروی دریایی هستند.
سپس تکنسینهای پزشکی غواصی و افسران پزشکی غواصی وجود دارند که به ترتیب DMT و DMO نامیده میشوند. اینها ملوانانی هستند که با تمام جنبههای پزشکی غواصی سروکار دارند. غواصی خطرناک است و اگر غواصی اشتباه پیش برود، ممکن است مشکلات پزشکی زیادی رخ دهد. و... ما انسان هستیم، برای زندگی به هوا نیاز داریم، بنابراین احاطه شدن توسط آب دقیقاً امنترین موقعیتی نیست که میتوانید خود را در آن قرار دهید. DMTها به عنوان پرسنل بیمارستان و DMOها پزشکانی هستند که به طور ویژه برای ارائه مراقبت در حوادث غواصی آموزش دیدهاند.
ملوانانی که در ساخت و ساز زیر آب تخصص دارند، زنبورهای دریایی هستند. اشتباه نکنید، همه زنبورهای دریایی نمیتوانند غواص شوند، اما این یک فرصت عالی برای آنهاست. طعنهآمیز است زیرا زنبورهای دریایی یکی از بزرگترین مشاغل زمینی در نیروی دریایی هستند و بسیاری از آنها هرگز آب را لمس نمیکنند، با این حال برخی از آنها بیشتر از ملوانان کشتی با آب سر و کار دارند. زنبورهای دریایی که غواصی میکنند در تیمهای ساخت و ساز زیر آب هستند. آنها مسئولیتهایی مانند تعمیر آسیبهای جنگی و تخریب زیر آب را بر عهده دارند. این فرصت برای زنبورهای دریایی با انگیزه در هر سطح زنبور دریایی در دسترس است.
و حالا که صحبت از تخریب زیر آب شد، باید بگویم که مواد منفجره زیر آب هم وجود دارد. چه کسی آنها را ایمن میکند؟ تکنسینهای EOD نیروی دریایی. EOD نیروی دریایی بخش بزرگی از جامعه غواصی نیروی دریایی است و در مواد منفجره زیر آب تخصص دارد. در واقع این تنها شاخه EOD است که در ارتش ایالات متحده غواصی میکند و همین آنها را به یک نیروی رزمی منحصر به فرد و توانمند تبدیل میکند. برخلاف آنچه ممکن است فکر کنید، غواصان EOD برای غواصی رزمی آموزش ندیدهاند.
این همان چیزی است که یگان ویژه نیروی دریایی (SEAL) و یگان ویژه غواصی (SARC) نیروی دریایی برای آن ساخته شدهاند. این دو گروه تنها جوامعی در نیروی دریایی هستند که فرصت آموزش غواصی رزمی را دارند، زیرا این در شرح وظایف آنها آمده است. کلمه «دریا» در SEAL و «آبی-خاکی ویژه» در SARC گویای همه چیز هستند.
یک جامعه غواصی دیگر در جامعه زیردریایی وجود دارد. زیردریاییبازان منتخب میتوانند به مدرسه غواصی اعزام شوند و گواهینامه SCUBA دریافت کنند. آنها مسئول حفظ امنیت و نگهداری قایق هستند. هر زیردریاییبازی نمیتواند از این فرصت برخوردار شود، اما وجود دارد.
یکی از ناشناختهترین مشاغل در نیروی دریایی که میتواند واجد شرایط غواصی شود، متخصصان ارتباطات جمعی هستند. این افراد، پرسنل روابط عمومی نیروی دریایی هستند که عکس میگیرند، داستان مینویسند و به عنوان روزنامهنگار عمل میکنند. کسی باید آنجا باشد تا این عکسهای فوقالعاده را از غواصان بگیرد و تعداد کمی از آنها میتوانند برای انجام این کار آموزش ببینند. آنها در تیمهای عکاسی زیر آب قرار میگیرند.
غواصان نظامی ایالات متحده: غواصان ارتش
نباید برای شما تعجبآور باشد که ارتش، یک شاخه مستقر در خشکی، جامعه غواصی بسیار کوچکتری نسبت به نیروی دریایی دارد. برخی از شما ممکن است تعجب کنید که ارتش حتی غواص هم دارد.
ارتش دو دسته غواص دارد: مهندسی و عملیات ویژه.
MOS غواص ارتش ۱۲D است. اکثر غواصان ارتش با جنبه مهندسی خانه، مانند ساخت و ساز زیر آب، سر و کار دارند، به این معنی که اکثر آنها در عمق کمتری غواصی میکنند و دامنه محدودتری نسبت به همتایان نیروی دریایی خود دارند. برخی از آنها هنوز غواصی در اعماق دریا انجام میدهند. غواصان ارتش را معادل غواصان ارتش در UCT های نیروی دریایی در نظر بگیرید.
غواصان ارتش همچنین عملیات شناسایی، تخریب و نجات در زیر آب را انجام میدهند. آنها همچنین میتوانند در جنگهای ویژه و EOD کمک کنند.
غواصان عملیات ویژه در ارتش به رنجرهای ارتش و نیروهای ویژه ارتش، که با نام کلاه سبزها نیز شناخته میشوند، اختصاص داده میشوند. این دو جامعه میتوانند در غواصی رزمی آموزش ببینند و باید دوره صلاحیت غواص رزمی نیروهای ویژه را که مدرسه خودشان است، بگذرانند. از آنجایی که این جوامع غواص رزمی هستند، دامنه فعالیت آنها بسیار محدودتر از غواصان ارتش است.
غواصان نظامی ایالات متحده: غواصان نیروی دریایی
دامنه فعالیت نیروی دریایی در غواصی نظامی نسبتاً کوچک است. در واقع فقط به غواصی رزمی محدود میشود. در واقع، آنقدر کوچک است که نیروی دریایی انبارهای غواصی خود را برای آنها اداره میکند.
دو جامعه میتوانند در دوره غواص رزمی دریایی شرکت کنند، تفنگداران شناسایی و MARSOC. اوه، و SARC های نیروی دریایی را که قبلاً به آنها اشاره کردیم به خاطر دارید؟ آنها نیز در این دوره شرکت میکنند، زیرا در هر دوی این جوامع در هم تنیده شدهاند. در نهایت، اگر میخواهید غواص نیروی دریایی باشید، باید غواصی رزمی انجام دهید و فقط دو گزینه برای انتخاب دارید. نشان آنها هم خیلی جالب است.
غواصان نظامی ایالات متحده: غواصان نیروی هوایی
نیروی هوایی نیز مانند سپاه تفنگداران دریایی، سهم زیادی در جامعه غواصی نظامی ندارد. اکثر پرسنل غواصی آنها آموزش غواصی رزمی دیدهاند.
جوامعی که توانایی پوشیدن بالههای خود و خیس شدن را دارند، شناسایی ویژه، کنترلکنندگان رزمی، PJها و تعداد کمی از TACPهای منتخب هستند. غواصی در برنامههای SR، CCTها و PJها گنجانده شده است، اما فقط به TACPهایی که در AFSPECWAR مستقر هستند، ارائه میشود.
مدرسه غواصی آنها بسیار شبیه به دوره غواصی رزمی سپاه تفنگداران دریایی است، اما بیشتر مختص وظایفی است که پرسنل AFSPECWAR انجام میدهند.
علاوه بر این، برخی از متخصصان SERE نیروی هوایی این فرصت را دارند که در دوره غواصی نیروی دریایی شرکت کنند، اما آنها مانند همتایان خود در غواصی ویژه، غواصی رزمی انجام نمیدهند.
غواصان نظامی ایالات متحده: غواصان گارد ساحلی
اگرچه گارد ساحلی به بزرگی نیروی دریایی نیست، اما همچنان یک شاخه دریایی است، به این معنی که غواصان آن از فرصتهای بسیار بیشتری برخوردارند. گارد ساحلی مانند نیروی دریایی و ارتش، رتبهبندی خاص خود را برای غواصان دارد که DV است. با این حال، شما نمیتوانید از همان ابتدا به عنوان غواص به گارد ساحلی بپیوندید. این فرصت فقط در صورتی برای شما در دسترس است که واجد شرایط E-4 یا E-5 باشید، بنابراین هیچ تضمینی وجود ندارد که اگر به گارد ساحلی بپیوندید، غواص شوید.
ماموریتهای غواصان گارد ساحلی بسیار متنوع است. آنها با امنیت ساحلی، جستجو و نجات، عملیات روی یخ و ممنوعیت مواد مخدر سر و کار دارند. صحبت از ممنوعیت مواد مخدر شد، گارد ساحلی از زمان صلح تحت نظر وزارت امنیت داخلی (DHS) است، به این معنی که غواصان گارد ساحلی فرصتهای زیادی برای کار در کنار نیروهای انتظامی دارند. غواصان گارد ساحلی عمدتاً همان آموزشهای غواصان نیروی دریایی را دریافت میکنند و سپس با بودجهای مسلماً کمتر، به همان خط کار میروند، بنابراین با بودجه کمتر، کار بیشتری انجام میدهند. برخی آنها را به عنوان چاقوی ارتش سوئیس غواصی توصیف میکنند، آنها به هر جایی که لازم باشد میروند و به کمی از هر چیزی که زیر سطح است، میروند.
غواصان نظامی ایالات متحده: نتیجهگیری
شاید روزی نیروی فضایی غواص داشته باشد، اما در حال حاضر بیشتر به نظر میرسد که آنها از لباسهای فضایی استفاده خواهند کرد، نه لباسهای غواصی!
، در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران ، غواصان پزشک و غواصان مهندس نیز در عملیاتهای جنگی حضور داشتند. پزشک غواصان به عنوان کادر درمانی و امدادی در خط مقدم جنگ، مخصوصاً در عملیات دریایی ، به مداوای مجروحان و ارائه کمکهای پزشکی میپرداختند. نمونههایی از پزشکان غواص که در شرایط سخت و خطرناک جنگ خدمت کردهاند و نقش حیاتی در نجات جان رزمندگان داشتهاند، در خاطرات پزشکی و تاریخ جنگ ثبت شده است.
همچنین غواصان مهندس وظایفی از جمله خنثیسازی مینها و.... را انجام می دادند. این غواصان مهندس با تخصص فنی و مهندسی خود به پشتیبانی لجستیکی و فنی در جبهههای آبی کمک میکردند.
بنابراین، نقش غواص پزشک و غواص در جنگ تحمیلی شناسایی شده و مستند است، افراد نه تنها حضور فعال در عملیاتهای جنگی دارند که در شرایط سخت جنگ به حفظ رزمندگان و اجرای وظایف فنی مشغول هستند.
از جمله به خاطرات حمزه صابریفر اشاره کنم که در عملیات والفجر هشت و کربلای چهار حضور داشت. او خاطرات سخت و پر از خطر غواصی شبانه، تحمل سرما و تیراندازی دشمن را بیان کرده است. صابریفر در شرایط سخت و در میان مشکلات و تلههای دشمن، نه تنها عملیات اجرای غواصی را انجام میدهد بلکه به درمان و حمایت پزشکی هم ادامه میدهد. وی حتی در اسارت بعثیها نیز تجربههایی طاقتفرسا داشت که در خاطرات وی ثبت شده است.
همچنین در عملیات کربلای چهار، پزشکان غواص متعددی حضور دارند که با کمترین امکانات و شرایط بسیار سخت و خطرناک به مداوای مجروحان پرداختهاند. این پزشک غواصان در خاطرات خود اشاره کرده است که چگونه در سرمای شدید، تیراندازی های دشمن و شرایط نامساعد آب مقاومت کرده و خدمات پزشکی ارائه می کند.
خاطرات پزشکان غواص مانند احمدرضا احدی نیز وجود دارد که 14 بار به جبهه اعزام شده و در عملیات های مختلف، ویژه عملیات دیگر کربلای 4 به عنوان غواص حضور دارد. این افراد با روحیه فداکارانه و تخصص پزشکی، نقش مهمی در حفظ سلامت رزمندگان ایفا کردند. نامهای ویژه مهندس غواص کمتر در منابع عمومی آمده، اما روایتها حاکی از دانشآموزان و نیروهای جوان توانمند در این نقش است که در جبهههای جنوب در کنار غواصان حضور دارند و نقش مهمی در تخریب و حمایت از لجستیکی دارند. به عنوان مثال، روایتهایی درباره مهرداد که همزمان با تحصیل و نبرد میپرداخت، وجود دارد که ترکیبی از مهندسی و غواصی در دفاع مقدس است
برگرفته از ویکی پدیا . ابنا .نوید شاهد . شعار سال . مهر نیوز . مشهد چهره . تسنیم .general discharge
آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.