حمله اسرائیل به مشهد؛ ۸۴ سال پس از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
حمله نیروهای شوروی به ایران در روز ۳ شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی (۲۵ اوت ۱۹۴۱ میلادی) داد که همزمان با حمله ارتش بریتانیایی از جنوب بود و به اشغال بخشهایی از ایران، از جمله شهر مشهد در شمال شرق کشور . با توجه به اینکه اکنون سال ۱۴۰۴ خورشیدی (۲۰۲۵ میلادی) است، از زمان این حمله حدود ۸۴ سال میگذرد . به نقل از فارس، دقایقی پیش ۲ نقطه در شهر مشهد دچار انفجار و آتشسوزی شد.
شاهدان عینی میگویند حدود ساعت ۱۸:۳۰ پدافند هوایی در محدوده خیابان ۱۷ شهریور مشهد عمل کرده و پس از به گوش رسیدن صدای انفجار دود غلیطی به آسمان بلند شده است.
از سوی دیگر فرودگاه مشهد نیز دچار آتشسوزی شده است، خبرهای اولیه از وقوع انفجار در این فرودگاه حکایت دارد.
العربیه به نقل از رسانههای اسرائیلی مدعی شد: یک هواپیمای باری نظامی در فرودگاه مشهد در شمال شرق ایران هدف قرار گرفت.
به نقل از فارس، بررسیها نشان میدهد در این انفجار خسارتی به ساختمانها و باند پرواز فرودگاه وارد نشده است.
یک منبع مطلع گفت: بعد از وقوع انفجار بلافاصله پدافند هوایی مشهد فعال شده و اهداف متخاصم را هدف گرفت.
به نقل از ایرنا، «سرگئی لاوروف» وزیر امور خارجه روسیه و «هاکان فیدان» وزیر امور خارجه ترکیه، درباره تشدید اوضاع در خاورمیانه در ارتباط با اقدام نظامی رژیم اسرائیل علیه ایران گفتوگو کردند و خواستار توقف فوری درگیریها شدند.
وزارت امور خارجه روسیه با انتشار بیانیهای با بیان اینکه این گفتوگو به ابتکار طرف ترکیهای انجام شده، نوشت: وزیران امور خارجه روسیه و ترکیه درباره تشدید بیسابقه اوضاع در خاورمیانه در ارتباط با اقدام نظامی اسرائیل علیه ایران تبادل نظر کردند .بعد از اشغال بخش های شمالی ایران توسط شوروی در جنگ جهانی دوم و مختصر تعدیات از سوی جنگنده های شوروی و کمونیست های افغانی ، در دهه های بعدی احدی توان بمباران این منطقه از کشور را نداشت ...........مطالب از سایت دیدار ، ویکی پدیا ، انتخاب و تابناک اخذ شده است .
آنان که در این پندارند و میخواهند ایرانمان را پاره پاره کنند، بدانند ایران نه تنها کوچکتر نمیگردد که به وارونه خود را خواهد گسترد. نیروی شگرف و نهانی، مِهر به این خاک را در ما دمیده است.بر خاکِ این سرزمین کورش و داریوش و سورناها،ابومسلمها، مرداویجها و بابکها زیسته اند.کیستند بدمنشانِ خودباختهای که یکپارچگیِ این سرزمین را دوست نمیدارند؟کیستند بیگانهپرستانی که مِهر به این خاکِ سپند از دلهاشان رخت بربسته است؟ کیستند این سایهها که بر خاکِ پای ایرانستیزان بوسه میزنند؟. ایران یوزی ست که به پسِ هزار ها همچنان برنا و تواناست.سراغِ یوز اگر میآیید با مِهر بیایید تا مِهر ببینید، تا دریده نگردید! ایران،بادِ آرامی ست که توفان در نهان دارد! خودگستری، سرنوشتِ ایران است!در پرتو عشق و جانفشانی بیدریغ، این وبلاگ، جلوهای است از ارادت و پاسداشت تاریخ سترگ ارتش ایران و سرزمینهای دیگر؛ جایی که جان و دل نویسنده و مدیر آن، وقف ثبت و بازخوانی فصلی از حماسهها و رشادتهای مردان و زنانی است که در راه حفظ عزت و استقلال این مرز و بوم، از هیچ فداکاری فروگذار نکردهاند.در درجه نخست، گردآوری مصاحبههای پراکنده و گرانبهای ارتشیان از منابع مختلف، گامی است در جهت حفظ اصالت و روایتهای ناب این قهرمانان گمنام، تا صدای آنان در گذر زمان به فراموشی سپرده نشود. در درجه دوم، پرداختن به تاریخچهی ارتش ایران، با نگاهی ژرف و موشکافانه، در اولویت این تلاش قرار دارد؛ چرا که شناخت ریشهها و سیر تحول این نیروی عظیم، کلید فهمی ژرفتر از هویت ملی و امنیت کشور است. و در صورت فراهم آمدن فرصت و منابع کافی، بررسی ارتش سایر کشورها نیز در دستور کار قرار گرفته است؛ اما همواره منافع ملی ایران، چراغ راه و محور اصلی این پژوهشها خواهد بود.این وبلاگ، نه تنها محملی برای گردآوری اطلاعات است، بلکه عرصهای است برای هماندیشی و ارتقای دانش تاریخی و نظامی، و از این رو، از همه علاقهمندان و پژوهشگران گرامی دعوت میشود تا نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را جهت ارتقای هرچه بیشتر این مجموعه، با ما در میان گذارند.باشد که این تلاش، گامی باشد در مسیر پاسداشت فرهنگ و تاریخ ایران عزیز، و یادآور آن باشد که عشق به وطن، همواره سرچشمهای است برای جانفشانیها و ایثارهایی که تاریخ به خود دیده است.